213 sayılı Kanun m. 359
Bu hükme atıf yapan kararlar. Madde metni için Mevzuat Bilgi Sistemi; olay tarihindeki sürümüyle okuyun.
8 karar, yeniden eskiye
- Yargıtay · 12. Ceza Dairesi24.03.2026
Sahte belge ve tefecilik suçlarında dava zamanaşımı
Sahte belge düzenleme, tefecilik ve defter ile belgeleri gizleme suçlarına ilişkin hükümlerin temyizinde 12. Ceza Dairesi, suç tarihlerinden itibaren kesilme nedenleriyle uzayan dava zamanaşımı süresinin incelemeden önce dolduğunu belirledi. Hükümleri bozarak kamu davalarının zamanaşımı nedeniyle düşmesine karar verdi.
Yargıtay 12. CD, E. 2026/1, K. 2026/2795, T. 24.03.2026Ceza ve Ceza Muhakemesi - Yargıtay · 12. Ceza Dairesi03.03.2026
Vergi suçlarında bozma üzerine düşme, beraat, vekâlet ücreti ve zamanaşımı
Sahte belge düzenleme ve defter, kayıt ve belgeleri ibraz etmeme suçlarından açılan davada Yargıtay 11. Ceza Dairesinin bozma ilamı üzerine İlk Derece Mahkemesi, vergi dairesince mütalaa verilmediği gerekçesiyle bazı suçlardan davanın düşmesine, bir sanık hakkında 2009, 2010, 2011 takvim yıllarındaki sahte belge düzenleme suçundan beraatine karar vermiş ve sanıklar lehine vekâlet ücreti takdir etmemiştir. Yargıtay, sanıkların yüklenen bütün suçlardan beraat etmemesi nedeniyle vekâlet ücreti verilmemesini usul ve kanuna uygun bularak sanıklar müdafilerinin temyizini ve katılan vekilinin düşme hükümlerine yönelik temyizini yerinde görmeyip hükümleri onamıştır. Beraat hükmü yönünden ise 5237 sayılı TCK'nın 66/1-e ve 67/4. maddelerinde öngörülen 12 yıllık zamanaşımının inceleme tarihinden önce gerçekleştiğini belirleyerek hükmü 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi uyarınca bozmuş ve 322. maddenin verdiği yetkiyle kamu davasının düşmesine karar vermiştir.
Yargıtay 12. CD, E. 2025/2391, K. 2026/2115, T. 03.03.2026Ceza ve Ceza Muhakemesi - Yargıtay · Ceza Genel Kurulu07.01.2026
Yargıtay bozmasından sonra verilen hükmün açıklanmasının geri bırakılmasında kanun yolu
Sahte fatura düzenleme suçundan verilen ilk hüküm Yargıtay 11. Ceza Dairesince bozulmuş, bozmaya uyan ilk derece mahkemesi 09.07.2024 tarihinde hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar vermiş, Özel Daire bu kararın istinafa tabi olduğunu belirterek dosyayı incelemeksizin iade etmiş ve Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı buna itiraz etmiştir. Ceza Genel Kurulu, usul kanunlarının derhal uygulanması ilkesini, 7499 sayılı Kanun'la değişik 5271 sayılı Kanun'un 231/12. fıkrasını ve geçiş hükmü olan geçici 6. maddeyi esas almış; hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararının 223/1. maddede sayılan hükümlerden olmadığını, 5320 sayılı Kanun'un 8. maddesi ile 5271 sayılı Kanun'un 307/3. fıkrasının hüküm niteliğindeki kararlara ilişkin olduğunu belirterek 15.10.2025 tarihli ve 2025/169 Esas, 2025/381 Karar sayılı önceki kararından dönmüştür. Buna göre Özel Dairenin bozma kararı sonrasında 09.07.2024 tarihinde verilen hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararı temyizen incelenemeyeceği, istinaf kanun yoluna tabi olduğu kabul edilerek itiraz oy çokluğuyla reddedilmiştir. Karşı oy: Karşı oydaki üyeler, hükümler daha önce Yargıtay temyiz incelemesinden geçtiğinden kanun yolunun temyiz olduğunu ve itirazın kabulü gerektiğini savunmuştur.
Yargıtay CGK, E. 2025/201, K. 2026/20, T. 07.01.2026Ceza ve Ceza Muhakemesi - Danıştay · 3. Daire16.05.2024
Sahte faturalar nedeniyle KDV indirimlerinin reddi
Davacı şirketin sahte belge düzenlediği saptanan tedarikçilerden aldığı faturalara dayalı katma değer vergisi (KDV) indirimleri reddedilmiştir. Daire, dört tedarikçi yönünden temyiz nedenlerini bozma gerektirecek nitelikte görmeyerek kararı onamış; bir tedarikçi yönünden ise aynı davacının bu mükelleften aldığı faturalar hakkında verilen kararın kesinleşmiş olmasını gözetmeden hüküm kurulmasını hukuka aykırı bulup bozmuştur. Karşı oy, onanan tedarikçiler bakımından da faturaların gerçekliği ve somut delillerin ayrı ayrı incelenmesi gerektiğini savunmuştur.
Danıştay 3. D, E. 2023/7534, K. 2024/3031, T. 16.05.2024İdare ve Vergi - Danıştay · 3. Daire12.04.2023
Eski limited şirket ortağının şirketin kamu borçlarından sorumluluğu
Limited şirkette ortak olduğu döneme ilişkin katma değer vergisi (KDV) borçları için, pay devrinden sonra şirketten tahsil edilemeyen kamu alacağı nedeniyle eski ortağa ödeme emri düzenlenmiştir. Vergi Dava Dairesi, asıl borçlu şirkete ödeme emrinin usulsüz tebliğ edildiğini belirterek emri iptal eden kararı korumuştur. Daire ise, eski ortağın şirketten ayrıldıktan sonra gerçekleşen defter ve belge ibraz etmeme fiiline erişimi veya müdahale imkânı bulunmadığını; bu sonraki fiil nedeniyle doğan vergi ve cezalardan sorumlu tutulmasının ölçüsüz olacağını açıklayıp kararı bu gerekçeyle onamış, idarenin temyiz istemini reddetmiştir.
Danıştay 3. D, E. 2022/1964, K. 2023/1375, T. 12.04.2023İdare ve Vergi - Yargıtay · Ceza Genel Kurulu08.11.2018
Sahte fatura suçunda asıllar dosyada yokken diğer delillerin yeterliliği
Uyuşmazlık, sahte fatura kullanma suçunun ispatı için faturaların asıllarının dosyaya getirtilmesinin zorunlu olup olmadığıdır. Kurul çoğunluğu, Vergi Usul Kanunu (VUK) 359/b’de sahte belgenin gerçek bir işlem yokken düzenlenen belge olarak tanımlandığını, bu suçun içerik sahteciliğine ilişkin olduğunu ve başka delillerle suç kanıtlanabiliyorsa faturanın şekil denetimi için dosyaya alınmasının zorunlu olmadığını kabul etmiştir. Başsavcılık itirazı kabul edilerek Özel Dairenin bozma kararı kaldırılmış ve dosya esastan incelenmek üzere Daireye gönderilmiştir.
Yargıtay CGK, E. 2018/427, K. 2018/517, T. 08.11.2018Ceza ve Ceza Muhakemesi - Yargıtay · 11. Ceza Dairesi27.09.2018
Sahte fatura suçunda VUK 142'ye aykırı arama ve katalog dışı suçta iletişim tespiti
Sanıklar hakkında 2007 takvim yılında sahte fatura düzenleme suçundan kurulan mahkûmiyet hükümleri temyiz edilmiştir. Yargıtay, kolluğun sahte fatura ticaretini en başından tespit ederek arama kararı talep ettiğini, bu durumda aramanın VUK'nin 142. maddesindeki özel hükümlere uygun olarak vergi inceleme elemanlarınca yapılması gerekirken CMK hükümlerine göre yapılmasının hukuka aykırı olduğunu, buna dayanılarak düzenlenen raporların mahkûmiyete esas alınamayacağını belirtmiştir. Sahte fatura düzenleme suçunun CMK'nin 135/6. maddesinde sayılan suçlardan olmadığını, tedbir kararlarının dayandığı parada sahtecilik ve örgüt suçlarından da kovuşturmaya yer olmadığına karar verildiğini, bu nedenle iletişimin tespiti tutanaklarının da hükme esas alınamayacağını kabul etmiştir. Kabule göre eksik inceleme, hükmün açıklanmasının geri bırakılması ve TCK 53 uygulamasına ilişkin hatalarla birlikte hükümler bozulmuştur.
Yargıtay 11. CD, E. 2016/5789, K. 2018/7342, T. 27.09.2018Ceza ve Ceza Muhakemesi - Yargıtay · 11. Ceza Dairesi02.02.2012
Vergi suçlarında sahte fatura ve defter ibrazı hükümleri
Daire, sahte fatura düzenleme mahkûmiyetini onadı; vergi incelemesinin işyerinde yapılmasını engelleyen yasal bir durum saptanmadan faal mükellefe defter ibrazı için yapılan tebligatı geçersiz saydı. Bu nedenle defter ve belgeleri gizleme suçunun unsurları oluşmadığından bu mahkûmiyet bozuldu.
Yargıtay 11. CD, E. 2011/11383, K. 2012/950, T. 02.02.2012Ceza ve Ceza Muhakemesi