213 sayılı Kanun m. 227
Bu hükme atıf yapan kararlar. Madde metni için Mevzuat Bilgi Sistemi; olay tarihindeki sürümüyle okuyun.
3 karar, yeniden eskiye
- Danıştay · Vergi Dava Daireleri Kurulu03.12.2025
Sahte fatura düzenleme faaliyetindeki mali müşavirin müteselsil sorumluluğu
Uyuşmazlık, sahte fatura düzenleme faaliyetinde yer alan mükellefin mali müşaviri adına müşterek ve müteselsil sorumlu sıfatıyla düzenlenen ödeme emrinin iptali istemine ilişkindir. Bölge İdare Mahkemesi, vergi kaybının beyannamelerdeki bilgilerin defter ve belgelere aykırılığından kaynaklanmadığı gerekçesiyle davalı idarenin istinaf isteminde ısrar etmiştir. Danıştay Vergi Dava Daireleri Kurulu, mali müşavirin organizasyonu bildiği ve sahte fatura düzenleme fiillerine mesleki faaliyetiyle katıldığı yönündeki tespitlere dayanarak ısrar kararını bozmuştur. Karşı oy: Temyiz isteminin reddi gerektiği belirtilmiştir.
Danıştay VDDK, E. 2025/328, K. 2025/1028, T. 03.12.2025İdare ve Vergi - Yargıtay · Ceza Genel Kurulu08.11.2018
Sahte fatura suçunda asıllar dosyada yokken diğer delillerin yeterliliği
Uyuşmazlık, sahte fatura kullanma suçunun ispatı için faturaların asıllarının dosyaya getirtilmesinin zorunlu olup olmadığıdır. Kurul çoğunluğu, Vergi Usul Kanunu (VUK) 359/b’de sahte belgenin gerçek bir işlem yokken düzenlenen belge olarak tanımlandığını, bu suçun içerik sahteciliğine ilişkin olduğunu ve başka delillerle suç kanıtlanabiliyorsa faturanın şekil denetimi için dosyaya alınmasının zorunlu olmadığını kabul etmiştir. Başsavcılık itirazı kabul edilerek Özel Dairenin bozma kararı kaldırılmış ve dosya esastan incelenmek üzere Daireye gönderilmiştir.
Yargıtay CGK, E. 2018/427, K. 2018/517, T. 08.11.2018Ceza ve Ceza Muhakemesi - Yargıtay · 11. Ceza Dairesi27.09.2018
Sahte fatura suçunda VUK 142'ye aykırı arama ve katalog dışı suçta iletişim tespiti
Sanıklar hakkında 2007 takvim yılında sahte fatura düzenleme suçundan kurulan mahkûmiyet hükümleri temyiz edilmiştir. Yargıtay, kolluğun sahte fatura ticaretini en başından tespit ederek arama kararı talep ettiğini, bu durumda aramanın VUK'nin 142. maddesindeki özel hükümlere uygun olarak vergi inceleme elemanlarınca yapılması gerekirken CMK hükümlerine göre yapılmasının hukuka aykırı olduğunu, buna dayanılarak düzenlenen raporların mahkûmiyete esas alınamayacağını belirtmiştir. Sahte fatura düzenleme suçunun CMK'nin 135/6. maddesinde sayılan suçlardan olmadığını, tedbir kararlarının dayandığı parada sahtecilik ve örgüt suçlarından da kovuşturmaya yer olmadığına karar verildiğini, bu nedenle iletişimin tespiti tutanaklarının da hükme esas alınamayacağını kabul etmiştir. Kabule göre eksik inceleme, hükmün açıklanmasının geri bırakılması ve TCK 53 uygulamasına ilişkin hatalarla birlikte hükümler bozulmuştur.
Yargıtay 11. CD, E. 2016/5789, K. 2018/7342, T. 27.09.2018Ceza ve Ceza Muhakemesi