213 sayılı Kanun m. 134
Bu hükme atıf yapan kararlar. Madde metni için Mevzuat Bilgi Sistemi; olay tarihindeki sürümüyle okuyun.
3 karar, yeniden eskiye
- Danıştay · 7. Daire19.10.2022
Düşük vergili madeni yağın motorine ikame yakıt olarak kullanılması
Davacıdan madeni yağ alan bazı taşımacılık şirketlerinin ürünü motorine ikame olarak kullandıkları yönündeki beyanları üzerine özel tüketim vergisi (ÖTV) tarh edilmiştir. Bölge İdare Mahkemesi tarhiyatı kaldıran kararı korumuştur. Daire, ifadelerine başvurulan alıcıların daha düşük vergili madeni yağı motorin yerine kullandığının sabit olduğu bu alıcılara isabet eden tarhiyatı hukuka uygun görerek kararın bu kısmını bozmuştur. İfadelerine başvurulmayan alıcılara ilişkin iptal hükmünü ise onamıştır.
Danıştay 7. D, E. 2022/1808, K. 2022/3951, T. 19.10.2022İdare ve Vergi - Danıştay · 4. Daire19.04.2022
Yönetim kurulu üyelerine ödenen yüksek huzur hakkının gider yazılması
Şirketin yönetim kurulu üyelerine ödediği huzur haklarının bir bölümünün emsalleri aşan tutarda olduğu ve ortaklara faizsiz kaynak sağladığı iddiasıyla kurumlar ve geçici vergi tarhiyatları ile özel usulsüzlük cezaları uygulanmıştır. Vergi Mahkemesi, makul tutar belirlemesinin varsayıma dayandığı gerekçesiyle tarhiyatları kaldırmış, banka aracılığı dışında yapılan ödemelere ilişkin cezayı korumuştur. Daire, şirketin finansal verileri ve huzur hakkı ödemelerinin düzeyiyle matrah aşındırmasının somut biçimde ortaya konduğunu kabul ederek kararın kalan kısmını bozmuş; özel usulsüzlük cezasını onamıştır. Karşı oy, idarenin temyiz isteminin de reddedilmesi gerektiği görüşündedir.
Danıştay 4. D, E. 2018/2435, K. 2022/2682, T. 19.04.2022İdare ve Vergi - Danıştay · 3. Daire10.06.2021
Sahte faturaya dayalı maliyet ve kurum kazancının sektör koşullarıyla belirlenmesi
Sahte fatura kullanımıyla maliyetlerini artırdığı ileri sürülen şirket adına kurumlar ve geçici vergi tarhiyatları ile vergi ziyaı cezaları uygulanmış; Vergi Dava Dairesi, matrahın ülke geneli metal sektörü maliyet oranlarıyla belirlenmesini yeterli görmüştür. Danıştay, sahte faturaların maliyetleri aşındırdığı saptansa da gerçek gelire en yakın sonuca ulaşmak için kayıtlı gelir ve maliyetlerin bölgesel sektör koşulları ve yerel Ticaret ve Sanayi Odasından edinilecek kârlılık oranlarıyla incelenmesi gerektiğinden kararı bozmuştur. Davalı idarenin temyiz istemi reddedilmiştir. Karşı oy, her iki temyiz isteminin reddi gerektiğini savunmuştur.
Danıştay 3. D, E. 2019/5974, K. 2021/3035, T. 10.06.2021İdare ve Vergi