---
mahkeme: "Yargıtay"
daire: "6. Hukuk Dairesi"
esas: "2014/5827"
karar: "2014/7500"
tarih: 2014-06-05
bedestenId: "97585500"
alan: hukuk
konu: "Kısmen kabul edilen kira tespitinde yargılama giderinin paylaştırılması"
ozet: >-
  Mahkeme kira tespiti davasını kısmen kabul ederek aylık bedeli 1617,20 TL olarak belirlemiştir. Yargıtay 6. Hukuk Dairesi, yargılama giderinin kabul ve ret oranına göre paylaştırılmadığını belirterek hükmü bozmuştur.
maddeler: [6100/geçici 3, 1086/428]
etiketler: [kira hukuku, usul, yargılama gideri, kabul ret oranı]
sonuc: "bozma"
metinHash: sha256:48a2a1c3b4f0403bfe620ef1f89fb8c8cfed1b59f3859fe492d779d7f425791f
kaynakNotu: "Metin hasanimer/kira-hukuku-skill paketinden alındı (kayıt text_sha256 a128ac9c8295ee0605a27feaa2fb4a51fff8aa6efb1ad7f256933eecaf82ccb2); satır sonları paragraf ayracına çevrildi, içerik değiştirilmedi. Resmî sayfayla birebir karşılaştırma yapılmadı."
dogrulama: 2026-09-22
yayin: 2026-09-21
---
6. Hukuk Dairesi 2014/5827 E. , 2014/7500 K.

"İçtihat Metni"MAHKEMESİ : Bakırköy 7. Sulh Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 23/01/2014

NUMARASI : 2012/1045-2014/31

Mahalli mahkemesinden verilmiş bulunan yukarıda tarih ve numarası yazılı kira bedelinin tespiti davasına dair karar, davalı ve davacı tarafından süresi içinde temyiz edilmiş olmakla, dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği görüşülüp düşünüldü.

Dava, kira bedelinin tespiti istemine ilişkindir. Mahkemece davanın kısmen kabulüne karar verilmesi üzerine hüküm davacı ve davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Davacı tarafından 29/06/2012 tarihinde açılan davada, davalının eski malik ile akdettiği 11/05/2009 başlangıç tarihli kira sözleşmesi ile kiracı olduğunu halen aylık 1312 TL kira ödediğini davalıdan kira bedelinin makul seviyeye yükseltilerek yeni kira sözleşmesi yapılması istendiği halde davalının kira bedelinin TÜİK ÜFE oranına göre yükseltilebileceğini belirttiğini, kiralanan yerin PTT şubesi olarak faaliyet gösterdiğini, ekonomik alanda çıkan olumlu gelişmeler nedeni ile kira bedelinin artırılması gerektiğini belirterek 1312 TL olan kira bedelinin yeni dönemde 2200 TL olarak tespitine karar verilmesini talep etmiştir. Davalı vekili, 11/05/2012 tarihinde ÜFE artış oranı uygulanmak suretiyle aylık kiranın brüt 1493,56TL'den 1607,82 TL'ye yükseltildiğini, bu meblağ üzerinden kira ödemesi yapıldığını, bu rakam üzerindeki artış talebinin hiç bir haklı ve hukuksal dayanağı bulunmadığını bildirerek davanın reddine karar verilmesini savunmuştur. Mahkemece sözleşmedeki artış hükmü gereğince kira bedelinin TÜİK tarafından yayınlanan ÜFE artış oranı ile artırılması ile 11/05/2012 tarihindeki aylık brüt kira parasının 1617,20 TL olarak tespitine karar verilmesi üzerine hüküm davacı ve davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

1-)Dosya kapsamına, toplanan delillere, mevcut deliller mahkemece takdir edilerek karar verilmiş olmasına ve takdirde bir isabetsizlik bulunmamasına, göre davacının tüm, davalı vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışındaki temyiz itirazları yerinde değildir.

2-) Davalı vekilinin yargılama giderlerine yönelik temyiz itirazlarına gelince;

Taraflar arasındaki kira sözleşmesi 11/05/2009 başlangıç tarihli 5 yıl süreli olup kiralanan PTT hizmetleri için kullanılmak üzere davalı tarafından dava dışı eski malikten kiralanmıştır. Sözleşmede aylık brüt kira bedelinin 1250 TL olduğu, bir yıllık süre sonunda Türkiye İstatistik Kurumunca yayınlanan bir önceki yılın aynı ayına göre ÜFE yüzde değişim oranında artırılacağı kararlaştırılmıştır. Dosya arasında bulunan hesap bildirim cetveline göre yeni dönemde davacıya 1286,26 TL ödeme yapıldığı bunun brüt tutarının 1607,82 TL olduğu anlaşılmıştır. Mahkemece davanın kabul ve reddedilen kısımları arasında oranlama yapılarak bu oran doğrultusunda yargılama giderlerinin kabul edilen kısma isabet eden miktarının davalıdan tahsiline karar verilmesi gerekirken, davacı tarafından yapılan 1441,60 TL yargılama giderinin 1059,70 TL sinin davalıdan alınarak davacıya verilmesine karar verilmek suretiyle davalıdan daha yüksek yargılama gideri tahsiline karar verilmesi doğru değildir.

Hüküm bu nedenle bozulmalıdır.

SONUÇ: Yukarıda (2) nolu bentte yazılı nedenlerle davalı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün 6100 sayılı HMK.ya 6217 Sayılı Kanunla eklenen geçici 3.madde hükmü gözetilerek HUMK.nın 428.maddesi uyarınca BOZULMASINA, istek halinde peşin alınan temyiz harcının temyiz edenlere iadesine, 05/06/2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.