---
mahkeme: "Yargıtay"
daire: "6. Hukuk Dairesi"
esas: "2014/4273"
karar: "2014/13787"
tarih: 2014-12-11
bedestenId: "97470100"
alan: hukuk
konu: "Kurum taşınmazında ÜFE yerine yeniden değerleme oranı"
ozet: >-
  Davacı, halen 5785 TL kiranın 01/08/2011 tarihinden itibaren aylık net 6139 TL olarak tespitini istedi.
  Mahkeme, bilirkişi raporundaki ÜFE artışıyla istemi kısmen kabul etti.
  Yargıtay, 1.8.1994 tarihli 1 yıllık sözleşmenin uyuşmazlık dışı olduğunu, son tespitin 1.8.2009 mahkeme kararıyla belirlendiğini, davalının Sosyal Güvenlik Kurumu olduğunu, 5502 sayılı Yasanın 35/6 maddesi gereği yeniden değerleme oranından az olmamak üzere rayice göre belirleme gerekirken ÜFE uygulamasının hatalı olduğunu kabul etti.
  Yargıtay, hükmün bozulmasına karar verdi.
maddeler: [5502/35]
etiketler: [kira hukuku, kira tespiti, yeniden değerleme oranı, kurum taşınmazı, endeks artışı]
sonuc: "bozma"
metinHash: sha256:c0774e945d7d74bcbb60925f681ab6dc0aa9bf832b639215b75b598b6a879be5
kaynakNotu: "Metin hasanimer/kira-hukuku-skill paketinden alındı (kayıt text_sha256 93e5bd7475ce7a3ca367aa218d2126e86d712e31cbb0516545926d3e7b298c5e); satır sonları paragraf ayracına çevrildi, içerik değiştirilmedi. Resmî sayfayla birebir karşılaştırma yapılmadı."
dogrulama: 2026-09-21
yayin: 2026-09-21
---
6. Hukuk Dairesi 2014/4273 E. , 2014/13787 K.

"İçtihat Metni"MAHKEMESİ : İzmir 3. Sulh Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 05/11/2013

NUMARASI : 2012/1070-2013/1002

Mahalli mahkemesinden verilmiş bulunan yukarıda tarih ve numarası yazılı kira bedelinin tespiti davasına dair karar, davalı tarafından süresi içinde temyiz edilmiş olmakla, dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği görüşülüp düşünüldü.

Uyuşmazlık kira tespiti istemine ilişkindir. Mahkemece istemin kısmen kabulüne karar verilmiş hüküm davalı tarafından temyiz edilmiştir.

Davacı dava dilekçesinde halen 5785 TL olan kira bedelinin 01/08/2011 tarihinden itibaren aylık net 6139 TL olarak tespitini istemiştir. Davalı kira endeksi oranında artırılması gerektiğini savunmuştur. Mahkemece bilirkişi raporunda belirtilen kira artışına uygulanan ÜFE endeksi oranında artırılarak kira parası tespit edilmiştir.

Davada dayanılan ve hükme esas alınan 1.8.1994 tarihli ve bir yıl süreli kira sözleşmesi konusunda taraflar arasında bir uyuşmazlık bulunmamaktadır. Kira sözleşmesinin yapıldığı dönemi takip eden 3 dönem ard arda kira bedeli artışına uygulanacak ÜFE uygulanmasıyla bulunacak bedelin kural olarak hak ve nesafeti yansıttığı Yargıtay'ın yerleşik uygulamalarıyla benimsenmiştir. Taraflar arasında kira tespiti en son 1.8.2009 tarihinde mahkeme kararı ile belirlendiğinden mahkemece ÜFE oranında artış yapılmıştır. Davalı kiralayan T.C. Sosyal Güvenlik Kurumudur. 5502 Sayılı Yasanın 35/6.maddesi gereğince, kurumun sahibi olduğu taşınmazların kira artış oranları 213 sayıl Vergi Usul Kanunu uyarınca her yıl belirlenen yeniden değerleme oranından az olmamak üzere raiç değere göre belirleneceği düzenlenmiştir. Bu durumda mahkemece davalının tabi olduğu özel yasa gereğince artış oranı uygulaması gerekirken yazılı şekilde ÜFE endeksini uygulaması doğru değildir .

Hüküm bu nedenle bozulmalıdır.

SONUÇ:Yukarıda açıklanan nedenlerle temyiz itirazlarının kabulü ile 6100 sayılı HMK.ya 6217 Sayılı Kanunla eklenen geçici 3.madde hükmü gözetilerek HUMK.nın 428.maddesi uyarınca hükmün BOZULMASINA, istek halinde peşin alınan temyiz harcının temyiz edene iadesine, 11.12.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.