---
mahkeme: "Yargıtay"
daire: "6. Hukuk Dairesi"
esas: "2013/11846"
karar: "2014/3788"
tarih: 2014-03-26
bedestenId: "97376300"
alan: hukuk
konu: "Emsal özelliği tartışılmadan ortalamayla düzenlenen rapor"
ozet: >-
  Davacılar, 01.01.2013 dönemine aylık 3.500,00 TL tespitini istedi.
  Mahkeme, rapor doğrultusunda davayı kısmen kabul ederek aylık 2.562,50 TL tespitine karar verdi.
  Yargıtay, raporda 3 davacı emsali ile 1 davalı emsalinin metrekare ortalamasıyla matematiksel hesap yapıldığını, emsal olma özelliklerinin tartışılmadığını, raporun hükme elverişsiz olduğunu, emsal incelemeli karşılaştırmalı belirleme ilkelerini kabul etti.
  Yargıtay, tarafların itirazlarının kabulüyle hükmün bozulmasına karar verdi.
maddeler: []
etiketler: [kira hukuku, kira tespiti, emsal inceleme, bilirkişi raporu, matematiksel ortalama]
sonuc: "bozma"
metinHash: sha256:f078f638db6153ee51ab093a044d0a34cdd6096a641ec1e1e67bc9752b9f8067
kaynakNotu: "Metin hasanimer/kira-hukuku-skill paketinden alındı (kayıt text_sha256 329645478a987bbe14b7443297ac68bb6c070edc4bece4ab25e612a88fc1cfe7); satır sonları paragraf ayracına çevrildi, içerik değiştirilmedi. Resmî sayfayla birebir karşılaştırma yapılmadı."
dogrulama: 2026-09-21
yayin: 2026-09-21
---
6. Hukuk Dairesi 2013/11846 E. , 2014/3788 K.

"İçtihat Metni"MAHKEMESİ : Tekirdağ 1. Sulh Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 19/06/2013

NUMARASI : 2013/132-2013/522

Mahalli mahkemesinden verilmiş bulunan yukarıda tarih ve numarası yazılı kira bedelinin tespiti davasına dair karar, davacılar ve davalı tarafından süresi içinde temyiz edilmiş olmakla, dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği görüşülüp düşünüldü.

Dava, kira bedelinin tespiti istemidir. Davacılar vekili, dava dilekçesinde, 01.01.2013 kira dönemine ait kira parasının aylık 3.500,00 TL olarak tespit edilmesini talep etmiş, mahkemece bilirkişi raporu doğrultusunda davanın kısmen kabulüne kira parasının aylık 2.562,50 TL olarak tespitine karar verilmiş, hüküm davacı ve davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Hükme esas alınan bilirkişi raporunda incelenen emsal kira sözleşmelerinin dava konusu mecur ile hem kira başlangıç tarihleri, hem de metre kare olarak büyüklükleri yönünden emsal teşkil edip etmeyeceği üzerinde durulmaksızın, davacının belirttiği 3 adet emsal kira sözleşmesindeki her bir kiralananları metre kare kira bedeli ile davalının sunduğu bir adet emsal kira sözleşmesindeki kiralananın metre kare kira bedelinin toplanarak ortalaması alınmak suretiyle davaya konu kiralananın kira bedeli tespit edilmiş olup, farklı özelliklere sahip emsallerin emsal olma özellikleri tartışılmadan sadece matematiksel hesaplamaya dayalı olarak düzenlenen bilirkişi raporu hüküm kurmaya elverişli görülmemiştir.

18.11.1964 gün ve 2/4 sayılı Y.İ.B.K. ve yerleşik Yargıtay uygulamalarına göre “hak ve nesafet” ilkesi uyarınca hakim bu sınırlamayı yaparken, öncelikle tarafların tüm delilleri varsa emsal kira sözleşmeleri aslı veya onaylı örnekleri dosyaya alınmalı, bilirkişi marifetiyle kiralanan taşınmaz ve taraf emsalleri tek tek görülüp incelenmeli, böylece elde edilen veriler somutlaştırılarak, dava konusu yer ile ayrı ayrı (konumu, çevresi, niteliği, kullanım şekli, kira başlangıç tarihi, kira süreleri vb.) kira parasına etki eden tüm nitelikleri karşılaştırılmalı, emsal kira bedellerinin niçin uygun emsal olup olmadığı somut gerekçelerle açıklanmalı, dava konusu taşınmazın yeniden kiraya verilmesi halinde getirebileceği kira parası belirlenmeli, hakimce bu kira parası dikkate alınmak suretiyle hak ve nesafete; özellikle tarafların kira sözleşmesinden bekledikleri amaçlarına uygun makul bir kira parasına hükmedilmelidir.

Mahkemece yukarıda açıklanan yönleri içermeyen bilirkişi raporuna itibar edilerek eksik incelemeyle hüküm kurulması usul ve yasaya, Y.İ.B.K’ya ve yerleşik Yargıtay uygulamalarına aykırı olup bozma nedenidir.

SONUÇ:Yukarıda açıklanan nedenlerle davacı ve davalının temyiz itirazlarının kabulü ile 6100 sayılı HMK.ya 6217 Sayılı Kanunla eklenen geçici 3.madde hükmü gözetilerek HUMK.nın 428.maddesi uyarınca hükmün BOZULMASINA, istek halinde peşin alınan temyiz harcının temyiz edenlere iadesine, 26.03.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.