---
mahkeme: "Yargıtay"
daire: "6. Hukuk Dairesi"
esas: "2013/10957"
karar: "2014/3240"
tarih: 2014-03-18
bedestenId: "97302900"
alan: hukuk
konu: "Sözleşmeye aykırı ihtar bedeliyle çekişmenin giderilmesi"
ozet: >-
  Kiracı davacı, kullanım tek kata indirilip indirimle anlaşıldığını, 2010 döneminde 2.700 TL ve 2011 döneminde 3.000 TL ödendiğini, davalıların 10.05.2011 ihtarıyla 8.800 TL istediğini belirterek çekişmenin giderilmesini ve 01.01.2011 döneminden aylık 3.000 TL tespitini istedi.
  Davalılar, 8 nolu 2.250 TL ve 27 nolu 5.400 TL iki ayrı 01.01.2008 sözleşmeyi savunmuş, mahkeme talebin sözleşme ve rayice uygun olduğu gerekçesiyle davayı reddetmiştir.
  Yargıtay, davacının sair itirazlarını yerinde görmediğini, 7. madde TÜİK TÜFE+%10 artışın uyuşmazlık dışı olduğunu, 8 nolunun tahliyesinin uyuşmazlıksız olduğunu, davacının indirim iddiasını kanıtlayamadığını, bilirkişinin sözleşmeye göre 2011 için 8.703 TL hesapladığını, davalıların 8.800 TL talebinin sözleşmeye uygun olmadığını ve çekişmenin hesaplanan miktar üzerinden giderilmesi gerektiğini kabul etti.
  Yargıtay, hükmün bozulmasına karar verdi.
maddeler: []
etiketler: [kira hukuku, kira tespiti, çekişmenin giderilmesi, sözleşmeye uygunluk, kiracının davası]
sonuc: "kısmen ret, kısmen bozma"
metinHash: sha256:96ef628cd280668d010fc2db8fa487a4c41c360d9a229dc08a98e1b8197805a7
kaynakNotu: "Metin hasanimer/kira-hukuku-skill paketinden alındı (kayıt text_sha256 3129cf1118e29a0cab2097c3a148fe0df282fef4c1df13349087b821f09c2e59); satır sonları paragraf ayracına çevrildi, içerik değiştirilmedi. Resmî sayfayla birebir karşılaştırma yapılmadı."
dogrulama: 2026-09-21
yayin: 2026-09-21
---
6. Hukuk Dairesi 2013/10957 E. , 2014/3240 K.

"İçtihat Metni"MAHKEMESİ : Bolu 2. Sulh Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 12/04/2013

NUMARASI : 2011/788-2013/327

Mahalli mahkemesinden verilmiş bulunan yukarıda tarih ve numarası yazılı kira bedelinin tespiti davasına dair karar, davacı tarafından süresi içinde temyiz edilmiş olmakla, dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği görüşülüp düşünüldü.

Dava, kira bedeline ilişkin çekişmenin giderilmesi ve kira parasının davaya konu dönemde aylık 3.000 TL olarak tespiti istemine ilişkindir. Mahkemece davanın reddine karar verilmiş, hüküm davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Davacı kiracı vekili; davalıya ait işyerini 01.01.2008 tarihli sözleşme ile kiraladıklarını, işyeri iki katlı olup sonraki süreçte müvekkilinin kullandığı bölümün tek kata indirildiğini, işyerinin kullanım alanının tek kata indirilmesi nedeniyle davalı ile kira parasında indirim yapılması konusunda anlaştıklarını, bu nedenle kira parasının 2010 döneminde aylık 2.700 TL üzerinden ve 2011 döneminde aylık 3.000 TL üzerinden ödendiğini, davalıların ödemeleri itirazı kayıt ileri sürmeden aldıklarını, ancak davalıların 10.05.2011 tarihinde keşide ettikleri ihtarda kira parası konusunda uyuşmazlık çıkartarak kira bedelini 8.800 TL olarak talep ettiklerini, davalıların bu taleplerinin haksız olup kira bedeline ilişkin taraflar arasındaki çekişmenin giderilerek, 01.01.2011 tarihinde başlayan dönem için kira parasının aylık 3.000 TL olarak tespitine karar verilmesini istemiştir. Davalılar vekili ise; kiralananın alt ve üst kat olmak üzere iki bağımsız bölümden oluştuğunu, kapı numaraları farklı her bir bağımsız bölüm hakkında 01.01.2008 başlangıç tarihli ve birer yıl süreli iki ayrı sözleşme yapıldığını, sözleşmelerden alt kattaki 8 nolu bağımsız bölümün kira parasının 2.250 TL ve üst kattaki 27 nolu bağımsız bölümün kira parasının 5.400 TL olarak belirlendiğini, uyuşmazlığın 27 nolu bağımsız bölüme ilişkin olup talep edilen kira parasının sözleşmedeki miktara uygun olduğunu belirterek davanın reddini istemiştir. Mahkemece; taraflar arasında 8 ve 27 nolu bağımsız bölümlere ilişkin iki ayrı sözleşme yapıldığı, davalılarca talep edilen tutarın 27 nolu bağımsız bölüme ilişkin olup talep edilen tutarın sözleşme ve rayice uygun olduğu gerekçesi ile davanın reddine karar verilmiştir.

1- Dosya kapsamına, toplanan delillere, mevcut deliller mahkemece takdir edilerek karar verilmiş olmasına ve takdirde de bir isabetsizlik bulunmamasına göre davacı vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir

2-Taraflar arasında davalılara ait 8 ve 27 nolu bağımsız bölümlere ilişkin iki ayrı kira sözleşmesi imzalanmıştır. Her iki bağımsız bölüme ilişkin sözleşme 01.01.2008 başlangıç tarihli ve birer yıl sürelidir. 8 nolu bağımsız bölüme ilişkin sözleşmede aylık kira parası 2.250 TL ve 27 nolu bağımsız bölüme ilişkin ise 5.400 TL olarak belirlenmiştir. Sözleşmelerin artış koşuluna ilişkin 7.maddesinde kira parasının TÜİK’in belirlediği yıllık Tüfe + %10 oranında arttırılacağı kararlaştırılmıştır. Davacı; 8 nolu işyerinin boşaltılarak kullanım alanının tek kata düşürüldüğünü buna paralel olarak kira parasında da indirim yapılması konusunda davalı ile anlaştıklarını, 2010 ve 2011 yılı kira paralarının indirilmiş bedel üzerinden ödendiğini, ancak davalıların kira parasının 8.800 TL olduğunu iddia ederek uyuşmazlık çıkarttığını bildirmiştir. Kiracı tarafından açılan bu dava, çekişmenin önlenmesi istemine ilişkindir. 8 nolu bağımsız bölümün tahliye edildiği ve davacının kullanımında olmadığı uyuşmazlık konusu değildir. Uyuşmazlık; 27 nolu bağımsız bölümün kira parasına ilişkin olup davalılar tarafından 10.05.2011 tarihli ihtarnamede talep edilen kira parasının sözleşme koşullarına uygun olup olmadığı noktasında toplanmaktadır. Davacı; 27 nolu bağımsız bölüm yönünden 2010 ve 2011 yıllarında kira parasında indirime gidildiği iddiasını sunduğu deliller ile kanıtlayabilmiş değildir. Bu yönü ile mahkemenin kabulü dosya kapsamına uygundur. Davalılarca talep edilen kira parasının sözleşmeye uygun olmadığı iddiasına gelince; bilirkişi raporunda sözleşmedeki miktar ve artış koşuluna göre 27 nolu bağımsız bölümün kira parası 2011 yılı için 8.703 TL olarak hesaplanmıştır. Buna karşılık davalılar aynı dönem için davacıdan aylık 8.800 TL kira bedeli talep etmişlerdir. Davalıların talep ettikleri tutar sözleşmeye uygun olmayıp kira parasının ne olduğu konusundaki çekişmenin sözleşme koşullarına uygun olarak bilirkişi tarafından hesaplanan miktar üzerinden giderilmesine karar verilmesi gerekirken mahkemece rayiç kira bedelleri göz önünde bulundurularak talep edilen tutarın rayice uygun olduğu gerekçesi ile davanın reddine karar verilmesi doğru değildir.

SONUÇ:Yukarıda 2 nolu bentte açıklanan nedenlerle temyiz itirazlarının kabulü ile 6100 sayılı HMK.ya 6217 Sayılı Kanunla eklenen geçici 3.madde hükmü gözetilerek HUMK.nın 428.maddesi uyarınca hükmün BOZULMASINA, istek halinde peşin alınan temyiz harcının temyiz edene iadesine, 18.03.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
