---
mahkeme: "Yargıtay"
daire: "3. Hukuk Dairesi"
esas: "2010/6312"
karar: "2010/11086"
tarih: 2010-06-21
bedestenId: "968092100"
alan: hukuk
konu: "Peşin ödemenin emsal kiraya etkisi ve hak ve nesafet indirimi"
ozet: >-
  Davada, 1 Ocak 2009'da başlayan dönem için yıllık kira parasının 100.000 TL olarak tespiti istenmiştir. Mahkeme, hak ve nesafet uygulamasıyla yıllık 66.000 TL kira parasına hükmetmiştir. Bilirkişi raporu emsal kira sözleşmelerini değerlendirmiş, ancak kiranın peşin ödenmesinin bedel üzerindeki etkisini tartışmamıştır. Yargıtay, bilirkişinin belirlediği tutara aynen hükmedilmesini ve eksik incelemeyi hak ve nesafet ilkesine aykırı bularak hükmü bozmuştur.
maddeler: [6570/2, 6570/3]
etiketler: [kira hukuku, kira tespiti, hak ve nesafet, emsal kira, peşin ödeme, bilirkişi raporu]
sonuc: "bozma"
metinHash: sha256:0e426110170145b7b4baaef5fc5926c9dcae419447f9433e3aad88a15093f1fa
kaynakNotu: "Metin hasanimer/kira-hukuku-skill paketinden alındı (kayıt text_sha256 94ffc6490435330ffa5755334914c76fc1e08961c92468ca26b4152c1d97e3aa); satır sonları paragraf ayracına çevrildi, içerik değiştirilmedi. Resmî sayfayla birebir karşılaştırma yapılmadı."
dogrulama: 2026-09-21
yayin: 2026-09-21
---
3. Hukuk Dairesi 2010/6312 E. , 2010/11086 K.

"İçtihat Metni"MAHKEMESİ :SULH HUKUK MAHKEMESİ

Dava dilekçesinde kira parasının 1.1.2009 gününden başlayarak yıllık 100.000,00 TL olarak tesbiti istenilmiştir. Mahkemece davanın kısmen kabulü ile yıllık kira parasının 66.000,00 TL olarak tespiti cihetine gidilmiş, hüküm davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Temyiz isteminin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü.

Davada,01.01.2009 tarihinde başlayan döneme ilişkin kira parasının tespiti istenilmiş; mahkemece hak ve nesafet uygulamasına göre yıllık 66 000,00 TL kira parasına hükmedilmiştir.

Dava konusu taşınmaz, Tokat-Meydan caddesi ... İş Hanının 2. katında olup sekiz bürodan oluşan ve toplam 625 m2 büyüklüğündeki yer sağlık ocağı olarak kullanılmaktadır.

Anayasa Mahkemesinin 6570 ... yasanın 2 ve 3.maddelerinin iptaline ilişkin 26.3.1963 tarih ve 3/67 ... kararı ile, 6570 ... yasanın kira parasındaki “sınırlı artış” ilkesini ortadan kaldırılmamıştır. Bununla birlikte kira parasının tesbiti yöntemini belirleyen 18.11.1964 tarih ve 2/4 ... Yargıtay İçtihadı Birleştirme Kararında da kira parasının “hak ve nesafete uygun” seviyede takdiri ile “sınırlı artışı” öngörülmektedir. O nedenle kira parasının tesbiti bir sınırlamadır ve hakim kira parasını takdir ederken bunun bir sınırlama olduğunu gözetmelidir.

18.11.1964 gün ve 2/4 ... Y.İ.B.K. ve yerleşik Yargıtay uygulamalarına göre “hak ve nesafet” ilkesi uyarınca hakim bu sınırlamayı yaparken, öncelikle tarafların tüm delilleri varsa emsal kira sözleşmeleri aslı veya onaylı örnekleri dosyaya alınmalı, bilirkişi marifetiyle kiralanan taşınmaz ve taraf emsalleri tek tek görülüp incelenmeli, böylece elde edilen veriler somutlaştırılarak, dava konusu yer ile ayrı ayrı (konumu, çevresi, niteliği, kullanım şekli, kira başlangıç tarihi, kira süreleri vb.) kira parasına etki eden tüm nitelikleri karşılaştırılmalı, emsal kira bedellerinin niçin uygun emsal olup olmadığı somut gerekçelerle açıklanmalı, dava konusu taşınmazın yeniden kiraya verilmesi halinde (boş olarak) getirebileceği kira parası belirlenmeli, hakimce bu kira parası dikkate alınmak suretiyle hak ve nesafete; özellikle tarafların kira sözleşmesinden bekledikleri amaçlarına uygun makul bir kira parasına hükmedilmelidir.

Somut olayda, hükme esas alınan bilirkişi raporunda, tesbite dayanak olarak emsal kira sözleşmeleri değerlendirildiği halde kiranın peşin ödenmesi hususunun kira parası miktarına etkisi tartışılmamıştır. Yine, mahkemece, bilirkişi tarafından saptanan miktara hükmedilmesi de hak ve nesafet ilkesine uygun değildir.

Mahkemece yukarıda açıklanan yönleri içermeyen genel ifadeli bilirkişi raporuna itibar edilerek eksik incelemeyle hüküm kurulması usul ve yasaya Y.İ.B.K’ne ve yerleşik Yargıtay uygulamalarına aykırı olup bozma nedenidir.

Bu itibarla yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile hükmün HUMK.nun 428. maddesi gereğince BOZULMASINA, 21.06.2010 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.