--- mahkeme: "Yargıtay" daire: "2. Ceza Dairesi" esas: "2018/1699" karar: "2019/7365" tarih: 2019-04-16 bedestenId: "509889900" alan: ceza konu: "Hırsızlıkta teknik takip ve iletişim tespiti kayıtlarının delil olamaması" ozet: >- Sanıklar hırsızlık suçundan mahkûm edilmiş ve hükümler temyiz edilmiştir. Yargıtay, sanıklardan biri yönünden mükerrir olduğu hâlde TCK'nın 58/7. maddesi gereğince infazdan sonra denetimli serbestlik tedbiri uygulanmamasını bozma nedeni saymış, ancak bu aykırılığı CMUK'un 322. maddesi uyarınca hüküm fıkrasına 5275 sayılı Kanun'un 108/4. maddesine göre denetimli serbestlik tedbiri ekleyerek düzeltmiş ve hükmü düzelterek onamıştır. Diğer sanık yönünden, suç tarihi olan 02/01/2012'de hırsızlığın CMK'nın 135/8. maddesindeki katalog suçlardan olmaması nedeniyle teknik takip ve iletişimin tespiti kayıtlarının 138/2. madde gereğince delil olarak kullanılamayacağını, kabule göre de denetimli serbestlik tedbirine karar verilmemesinin hatalı olduğunu kabul ederek hükmü bozmuştur. maddeler: [5271/135, 5271/138, 5237/58, 5237/53, 5275/108, 1412/321, 1412/322] etiketler: [ceza yargılaması, iletişimin denetlenmesi, hırsızlık, katalog suç, denetimli serbestlik] metinHash: sha256:c4194038ff17f293e50814e087d3480e7a2d4b714f2eeaa9abd071685b0feaca kaynakNotu: "Metin HuggingFace hamzabagirsakci/turkish-court-decisions (CC0-1.0) derleme nüshasından alındı (derlemenin raw_sha256 değeri 35975582d8df59a490482ce71c8007a0e0523f9b317c0fb50745a052bbac9f4b); satır sonları paragraf ayracına çevrildi, içerik değiştirilmedi. Resmî sayfayla birebir karşılaştırma yapılmadı." dogrulama: 2026-10-05 yayin: 2026-09-22 --- 2. Ceza Dairesi 2018/1699 E. , 2019/7365 K. "İçtihat Metni"MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi SUÇ : Hırsızlık HÜKÜM : Mahkumiyet Dosya incelenerek gereği düşünüldü; 5237 sayılı TCK'nın 53. maddesinin bazı bölümlerinin iptaline ilişkin Anayasa Mahkemesi'nin 24/11/2015 tarihinde yürürlüğe giren 08/10/2015 gün ve 2014/140 esas, 2015/85 sayılı kararı da nazara alınarak bu maddede öngörülen hak yoksunluklarının uygulanmasının infaz aşamasında değerlendirilmesi mümkün görülmüştür. I-Sanık ... hakkında kurulan hükme yönelik yapılan temyiz itirazlarının incelenmesinde; Dosya kapsamına göre diğer temyiz sebepleri yerinde görülmemiştir.Ancak; Sanığın sabıka kaydına göre mükerrir olduğundan, TCK’nın 58/6. maddesine göre cezanın mükerrirlere özgü infaz rejimine göre infazına karar verildiği halde, TCK'nın 58/7. maddesi gereğince infazdan sonra denetimli serbestlik tedbiri uygulanmasına karar verilmemesi, Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepden dolayı 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi gereğince BOZULMASINA, ancak bu aykırılığın aynı Kanun'un 322. maddesine göre düzeltilmesi mümkün olduğundan hüküm fıkralarına ‘’5237 sayılı TCK'nın 58/6. ve 5275 sayılı Kanun'un 108/4 maddesi uyarınca cezanın infazından sonra denetimli serbestlik tedbirinin uygulanmasına” cümlesinin eklenmesine karar verilmek suretiyle diğer yönleri usul ve yasaya uygun bulunan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, II-Sanık ... hakkında kurulan hükme yönelik yapılan temyiz itirazlarına gelince; 1-Aşamalarda atılı suçlamayı kabul etmeyen ve atılı suçu işlemediğine dair savunmasının aksine mahkumiyetine yeterli delil bulunmayan sanık hakkında verilen mahkumiyet kararına esas alınan ve sanığa atılı hırsızlık suçu ile ilgili olan teknik takip ve iletişimin tespiti kayıtlarının, suç tarihi olan 02/01/2012 tarihinde hırsızlık suçunun 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 135/8. maddesinde sayılan katalog suçlar kapsamında bulunmaması nedeniyle aynı Kanun'un 138/2. maddesi gereğince bu suçların delili olarak kullanılamayacağı gözetilmeden yazılı biçimde mahkûmiyetine karar verilmesi, 2-Kabule göre de ; Sanığın sabıka kaydına göre mükerrir olduğundan, TCK’nın 58/6. maddesine göre cezanın mükerrirlere özgü infaz rejimine göre infazına karar verildiği halde, TCK'nın 58/7. maddesi gereğince infazdan sonra denetimli serbestlik tedbiri uygulanmasına karar verilmemesi Bozmayı gerektirmiş, sanık ... müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepden dolayı isteme aykırı olarak BOZULMASINA, 16/04/2019 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.