--- mahkeme: "Yargıtay" daire: "1. Ceza Dairesi" esas: "2023/3441" karar: "2023/7323" tarih: 2023-11-29 bedestenId: "974443600" alan: ceza konu: "Usulüne uygun tebliğden sonra süresi geçmiş eski hale getirme ve temyiz isteminin reddi" ozet: >- Sanık müdafii, yokluğunda verilen kasten yaralama mahkûmiyetine ilişkin gerekçeli kararın usulüne uygun tebliğ edilmediğini ileri sürerek 19.12.2022 tarihinde eski hale getirme ve temyiz isteminde bulunmuş, yerel mahkeme eski hale getirme talebini ek kararla reddetmiştir. Daire, süresi geçirilmiş temyiz için eski hale getirme istemi hakkında karar yetkisinin 5271 sayılı Kanun'un 42. maddesi uyarınca Yargıtay'a ait olduğunu, bu nedenle yerel mahkemenin ek kararının hukuki değerden yoksun olduğunu kabul etmiştir. Gerekçeli kararın sanığın savunmasında bildirdiği ikamet adresinde birlikte oturduğu babasına 28.06.2010 tarihinde usulüne uygun tebliğ edildiğini, temyiz isteminin 1412 sayılı Kanun'un 310. maddesindeki bir haftalık süre geçtikten sonra yapıldığını ve hükümlerin re'sen temyize tabi olmadığını saptamıştır. Eski hale getirme ve buna bağlı temyiz istemi 1412 sayılı Kanun'un 317. maddesi gereği reddedilmiştir. maddeler: [5271/42, 7201/10, 7201/21, 1412/310, 1412/305, 1412/317] etiketler: [usul, tebligat, eski hâle getirme, temyiz süresi, mernis adresi] sonuc: "temyiz isteminin reddi" metinHash: sha256:b4cb395bac9e775fff168253181fbcdb422640d64b20c02b64a61440649b11bb kaynakNotu: "Metin HuggingFace hamzabagirsakci/turkish-court-decisions (CC0-1.0) derleme nüshasından alındı (derlemenin raw_sha256 değeri 73f79233635eccaddc2d58e0fb9229f5afce23161f76f7205aad8629d3403801); satır sonları paragraf ayracına çevrildi, içerik değiştirilmedi. Resmî sayfayla birebir karşılaştırma yapılmadı." dogrulama: 2026-10-05 yayin: 2026-09-22 --- 1. Ceza Dairesi 2023/3441 E. , 2023/7323 K. "İçtihat Metni" MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi SAYISI : 2010/53 E., 2010/145 K. SUÇ : Kasten yaralama HÜKÜM : Mahkûmiyet TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Ret Körfez 2. Asliye Ceza Mahkemesinin, 21.05.2010 tarihli ve 2010/53 Esas, 2010/145 Karar sayılı kararı ile 19.12.2022 tarihli ek kararının sanık müdafii tarafından temyizi üzerine yapılan ön inceleme neticesinde gereği düşünüldü: Temyiz süresinin geçirilmiş olması nedeniyle ileri sürülen eski hale getirme istemleri hakkında inceleme ve karar verme yetkisinin, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun (5271 sayılı Kanun) 42 nci maddesinin birinci fıkrası uyarınca Yargıtay’a ait olması nedeni ile sanığın eski hale getirme istemini de içeren temyiz dilekçesi üzerine yerel mahkemece verilen eski hale getirme talebinin reddine dair 19.12.2022 tarihli ek kararın hukuki değerden yoksun olduğu kabul edilerek inceleme yapılmıştır. Ayrıntıları Yargıtay İçtihadı Birleştirme Büyük Genel Kurulunun, 20.11.2020 tarihli ve 2019/2 Esas, 2020/3 Karar sayılı kararında belirtildiği üzere, 7201 sayılı Tebligat Kanunu'nun (7210 sayılı Kanun) 10 uncu maddesindeki, "Tebligat, tebliğ yapılacak şahsa bilinen en son adresinde yapılır. Bilinen en son adresin tebligata elverişli olmadığının anlaşılması veya tebligat yapılamaması hâlinde, muhatabın adres kayıt sisteminde bulunan yerleşim yeri adresi, bilinen en son adresi olarak kabul edilir ve tebligat buraya yapılır.” hükmü ile gerçek kişilere yapılacak tebligat ile ilgili olarak iki aşamalı bir yöntemin benimsendiği, muhatabın bilinen en son adresine çıkartılan tebligatın iade edilmesi ve adres kayıt sistemindeki yerleşim yeri adresinin bilinen adresten farklı olması halinde; adres kayıt sistemindeki yerleşim yeri adresine mernis adresi şerhi verilerek Tebligat Kanunu'nun 21 ... maddesinin ikinci fıkrası uyarınca doğrudan tebligat çıkartılmasının yeterli olduğunun kabul edildiği, somut olayda 21.05.2010 tarihinde yokluğunda verilen gerekçeli kararın sanığın 1. celsede savunmasında bildirdiği ikamet adresinde birlikte ikamet ettiği babası Secaattin Keskin'e usulüne uygun olarak 28.06.2010 tarihinde tebliğ edildiği, yapılan tebliğin usulüne uygun olduğu, Sanık müdafiinin 19.12.2022 havale tarihli dilekçe ile "gerekçeli karar tebliğinin usulüne uygun olmadığını beyanla eski hale getirme ve temyiz isteminde bulunduğu" anlaşılmış ise de; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 ... maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 310 uncu maddesinin birinci fıkrasında belirlenen bir haftalık kanunî süre geçtikten sonra 19.12.2022 tarihinde, usulsüz tebliğ nedeniyle temyiz hakkını kullanamadığından bahisle eski hale getirme isteğini de içerir şekilde temyiz isteminde bulunduğu, hükümlerin 1412 sayılı Kanun’un 305 ... maddesinin birinci fıkrası gereği re’sen temyize de tabi olmadıkları anlaşılmakla, sanık müdafiinin yerinde görülmeyen eski hale getirme ve buna bağlı olarak temyiz isteğinin 1412 sayılı Kanun’un 317 nci maddesi gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle REDDİNE, Esası incelenmeyen dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 29.11.2023 tarihinde karar verildi.