Yargıtay · 10. Ceza Dairesi02.11.2020Denetimli serbestlik çağrısının doğrudan MERNİS adresine tebliği ve mahkûmiyetin bozulması
Kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçundan tedavi ve denetimli serbestlik tedbirine uyulmaması üzerine sanığın mahkûmiyetine karar verilmiş, hüküm sanık tarafından temyiz edilmiştir. Yargıtay, önce TCK 191/5 ve 5320 sayılı Kanun'un geçici 7. maddesinin uygulanabilirliği için sanık hakkında önceki dava ve infazdaki tedbir olup olmadığının araştırılması gerektiğini, CMK 251. maddedeki basit yargılama usulü yönünden sanık lehine olan uygulamanın TCK 7. madde gözetilerek belirlenmesi gerektiğini belirtmiştir. Denetimli Serbestlik Müdürlüğünün çağrı yazısının önce bilinen en son adrese normal tebligat çıkarılmadan doğrudan Tebligat Kanunu 21/2. madde gereği MERNİS adresine tebliğ edildiğini, tebligatın usulsüz olduğunu, tedbirin infazına devam edilmesi gerekirken mahkûmiyet kurulduğunu ve adli para cezasında TCK 52/2. maddenin gösterilmediğini saptayarak hükmü bozmuştur.
Yargıtay 10. CD, E. 2020/6984, K. 2020/6381, T. 02.11.2020Ceza ve Ceza Muhakemesi