7161 sayılı Kanun m. 56
Bu hükme atıf yapan kararlar. Kanun Mevzuat Bilgi Sistemi'nde yayımlanmıyor (değişiklik kanunu; metni değiştirdiği kanuna işlendi).
3 karar, yeniden eskiye
- Yargıtay · 3. Hukuk Dairesi10.06.2024
İrtifak hakkı bedelinin sonraki yıllarda endeks uygulanarak belirlenmesi
Davacı, asıl ve birleşen davalarda irtifak hakkı bedellerinin ve bu bedellere kesin teminat farkı eklenemeyeceğinin tespitini istemiştir. İlk derece mahkemesi davaları kısmen kabul etmiş; bölge adliye mahkemesi istinaf başvurularını esastan reddetmiştir. Yargıtay, asıl davada rayiç bedelin %2’si üzerinden hesaplanan irtifak bedelinden eski kiracılık nedeniyle %10 indirim yapılmasını ve kesin teminat istenemeyeceğinin belirlenmesini uygun bularak bu kısmı onamıştır. Birleşen davalarda ise asıl davada belirlenen bedele Yurt İçi Üretici Fiyat Endeksinin, 2019 yılından itibaren tüketici fiyat endeksinin on iki aylık ortalamalara göre değişim oranının uygulanması gerektiğinden bu davalara ilişkin hükmü bozmuştur.
Yargıtay 3. HD, E. 2023/2510, K. 2024/1874, T. 10.06.2024Özel Hukuk ve Medeni Usul - Yargıtay · 3. Hukuk Dairesi12.06.2019
Beş yıl dolmadan endeks yerine hak ve nesafet uygulanması
Davacı, 01.01.2012 başlangıç tarihli yenilenen kira sözleşmesinde ödenen kiranın emsalin altında kaldığını ileri sürerek işyeri kirasının aylık net 2.000,00 Türk Lirası olarak tespitini istedi. Mahkeme davayı kabul ederek kiranın 01.01.2015 tarihinden itibaren aylık net 2.000,00 Türk Lirası olarak tespitine karar verdi. Yargıtay, yazılı sözleşmenin 01.01.2012 başlangıç tarihli 3 yıl süreli ve artış hükümlü olduğunu, beş yıl dolmadan serbest iradeyle belirlenen bedelden az olmamak üzere Üretici Fiyat Endeksi endeksine göre tespit gerekirken hak ve nesafet uygulanmasının hatalı olduğunu kabul etti. Hükmün davalı yararına bozulmasına karar verildi.
Yargıtay 3. HD, E. 2017/8727, K. 2019/5348, T. 12.06.2019Özel Hukuk ve Medeni Usul - Yargıtay · 3. Hukuk Dairesi04.02.2019
Sözleşmedeki artış şartına dayalı kira farkı alacağı
Davacı, sözleşmedeki artış şartına göre ödenmediğini ileri sürdüğü kira farklarının tahsilini istemiştir. Mahkeme, kira tespit davası açılmadığı ve ödemelerin itirazsız alındığı gerekçesiyle davayı reddetmiştir. Yargıtay, artış şartının tarafları bağladığını ve artış yapılmaması konusunda zımni anlaşmanın kanıtlanamadığını kabul etmiştir. Sözleşme şartı ile Türk Borçlar Kanunu'nun yürürlüğünden sonraki dönem için kararda belirtilen endeks sınırı uygulanarak ödemelerin mahsubu sonucunda alacağın belirlenmesi gerektiği gerekçesiyle hükmü bozmuştur.
Yargıtay 3. HD, E. 2017/5553, K. 2019/623, T. 04.02.2019Özel Hukuk ve Medeni Usul