vergi suçları
Bu etiket Legaluga'nın sınıflandırmasıdır, kararın kendi ifadesi değildir. Kararı kullanmadan önce resmî adresinden doğrulayın.
2 karar, yeniden eskiye
- Yargıtay · 11. Ceza Dairesi03.03.2020
POS işlemlerinde tefecilik ve gerçeğe aykırı harcama belgesi
Daire, sahte fatura kullanma suçlarında 213 sayılı Kanun’un 367. maddesi uyarınca gerekli mütalaa bulunmadığı için verilen düşme hükümlerini, sahte fatura düzenleme mahkûmiyetlerini ise isabetsizlik görmeyerek onadı. satış noktası (POS) cihazlarının kredi kartı sahiplerine faiz karşılığı nakit sağlamak için kullanılması yönünden çoğunluk, aynı fiilin genel nitelikteki tefecilik suçunun yanında 5464 sayılı Kanun’un 36. maddesindeki özel suçu oluşturduğunu ve özel norm gereği bu hükmün kurulması gerektiğini belirterek tefecilik mahkûmiyetini bozdu; Türk Ceza Kanunu (TCK) 53 uygulamasının da yeniden değerlendirilmesini istedi. Üye karşı oyunda, iddianamede 5464 sayılı Kanun kapsamındaki harcama belgelerinin düzenlenmesi suçlaması bulunmadığı için bu suçtan hüküm kurulamayacağını, kanıtlanan ödünç para verme eyleminin tefecilik suçunu oluşturduğunu savundu.
Yargıtay 11. CD, E. 2017/15306, K. 2020/2037, T. 03.03.2020Ceza ve Ceza Muhakemesi - Yargıtay · 11. Ceza Dairesi02.02.2012
Vergi suçlarında sahte fatura ve defter ibrazı hükümleri
Daire, sahte fatura düzenleme mahkûmiyetini onadı; vergi incelemesinin işyerinde yapılmasını engelleyen yasal bir durum saptanmadan faal mükellefe defter ibrazı için yapılan tebligatı geçersiz saydı. Bu nedenle defter ve belgeleri gizleme suçunun unsurları oluşmadığından bu mahkûmiyet bozuldu.
Yargıtay 11. CD, E. 2011/11383, K. 2012/950, T. 02.02.2012Ceza ve Ceza Muhakemesi