sahte fatura
Bu etiket Legaluga'nın sınıflandırmasıdır, kararın kendi ifadesi değildir. Kararı kullanmadan önce resmî adresinden doğrulayın.
8 karar, yeniden eskiye
- Yargıtay · Ceza Genel Kurulu07.01.2026
Yargıtay bozmasından sonra verilen hükmün açıklanmasının geri bırakılmasında kanun yolu
Sahte fatura düzenleme suçundan verilen ilk hüküm Yargıtay 11. Ceza Dairesince bozulmuş, bozmaya uyan ilk derece mahkemesi 09.07.2024 tarihinde hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar vermiş, Özel Daire bu kararın istinafa tabi olduğunu belirterek dosyayı incelemeksizin iade etmiş ve Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı buna itiraz etmiştir. Ceza Genel Kurulu, usul kanunlarının derhal uygulanması ilkesini, 7499 sayılı Kanun'la değişik 5271 sayılı Kanun'un 231/12. fıkrasını ve geçiş hükmü olan geçici 6. maddeyi esas almış; hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararının 223/1. maddede sayılan hükümlerden olmadığını, 5320 sayılı Kanun'un 8. maddesi ile 5271 sayılı Kanun'un 307/3. fıkrasının hüküm niteliğindeki kararlara ilişkin olduğunu belirterek 15.10.2025 tarihli ve 2025/169 Esas, 2025/381 Karar sayılı önceki kararından dönmüştür. Buna göre Özel Dairenin bozma kararı sonrasında 09.07.2024 tarihinde verilen hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararı temyizen incelenemeyeceği, istinaf kanun yoluna tabi olduğu kabul edilerek itiraz oy çokluğuyla reddedilmiştir. Karşı oy: Karşı oydaki üyeler, hükümler daha önce Yargıtay temyiz incelemesinden geçtiğinden kanun yolunun temyiz olduğunu ve itirazın kabulü gerektiğini savunmuştur.
Yargıtay CGK, E. 2025/201, K. 2026/20, T. 07.01.2026Ceza ve Ceza Muhakemesi - Danıştay · Vergi Dava Daireleri Kurulu03.12.2025
Sahte fatura düzenleme faaliyetindeki mali müşavirin müteselsil sorumluluğu
Uyuşmazlık, sahte fatura düzenleme faaliyetinde yer alan mükellefin mali müşaviri adına müşterek ve müteselsil sorumlu sıfatıyla düzenlenen ödeme emrinin iptali istemine ilişkindir. Bölge İdare Mahkemesi, vergi kaybının beyannamelerdeki bilgilerin defter ve belgelere aykırılığından kaynaklanmadığı gerekçesiyle davalı idarenin istinaf isteminde ısrar etmiştir. Danıştay Vergi Dava Daireleri Kurulu, mali müşavirin organizasyonu bildiği ve sahte fatura düzenleme fiillerine mesleki faaliyetiyle katıldığı yönündeki tespitlere dayanarak ısrar kararını bozmuştur. Karşı oy: Temyiz isteminin reddi gerektiği belirtilmiştir.
Danıştay VDDK, E. 2025/328, K. 2025/1028, T. 03.12.2025İdare ve Vergi - Danıştay · 3. Daire16.05.2024
Sahte faturalar nedeniyle KDV indirimlerinin reddi
Davacı şirketin sahte belge düzenlediği saptanan tedarikçilerden aldığı faturalara dayalı katma değer vergisi (KDV) indirimleri reddedilmiştir. Daire, dört tedarikçi yönünden temyiz nedenlerini bozma gerektirecek nitelikte görmeyerek kararı onamış; bir tedarikçi yönünden ise aynı davacının bu mükelleften aldığı faturalar hakkında verilen kararın kesinleşmiş olmasını gözetmeden hüküm kurulmasını hukuka aykırı bulup bozmuştur. Karşı oy, onanan tedarikçiler bakımından da faturaların gerçekliği ve somut delillerin ayrı ayrı incelenmesi gerektiğini savunmuştur.
Danıştay 3. D, E. 2023/7534, K. 2024/3031, T. 16.05.2024İdare ve Vergi - Yargıtay · 11. Ceza Dairesi16.02.2021
Önceki tebligat yokken Tebligat Kanunu 35. madde tebliğinin geçersizliği ve temyiz süresi
Daire, sanığın yokluğunda verilen gerekçeli kararın sorguda bildirdiği adrese daha önce tebligat yapılmamışken Tebligat Kanunu'nun 35. maddesine göre yapılan tebliğin geçersiz olduğunu, sanığın öğrenme üzerine yaptığı temyizin süresinde bulunduğunu kabul etmiştir. 2009 yılında sahte fatura düzenleme suçundan kurulan mahkûmiyet hükmü, zincirleme suç hükümlerinin uygulanmaması aleyhe temyiz olmadığından bozma nedeni sayılmayarak onanmıştır. 2007 ve 2008 yıllarına ilişkin hükümler ise TCK 66/1-e ve 67/4'te öngörülen uzamış dava zamanaşımı gerçekleştiğinden bozulmuş ve kamu davaları CMK 223/8 uyarınca düşürülmüştür.
Yargıtay 11. CD, E. 2019/4507, K. 2021/1478, T. 16.02.2021Ceza ve Ceza Muhakemesi - Yargıtay · 11. Ceza Dairesi03.03.2020
POS işlemleriyle tefecilik ve sahte belge suçlarında eksik inceleme
Sanıklar, kuyumcu işyerinde satış noktası (POS) cihazlarını nakit ihtiyacını karşılamak için kullanma ve sahte fatura düzenleme suçlarından mahkûm edilmiştir. Daire çoğunluğu, müşteri ve muhasebecilerin dinlenmesi, işyeri ve altın işlemlerine ilişkin kayıtların incelenmesi ve önceki dosyanın getirtilmesi gerektiğini; somut eylemin tefecilik yanında özel norm niteliğindeki 5464 sayılı Kanun’un 36. maddesi kapsamında da değerlendirilmesi gerektiğini belirtti. Sahte fatura suçu yönünden ise 213 sayılı Kanun’un 367. maddesindeki kovuşturma şartı mütalaanın bulunup bulunmadığı araştırılmalıydı; eksik inceleme nedeniyle hükümleri bozdu. Karşı oy: İddianamede harcama belgesi düzenleme suçu isnat edilmediği ve POS işlemlerinin ödünç para verme suçunu oluşturduğu savunulmuştur.
Yargıtay 11. CD, E. 2018/4059, K. 2020/2038, T. 03.03.2020Ceza ve Ceza Muhakemesi - Yargıtay · 11. Ceza Dairesi14.01.2020
Sahte fatura kullanmada usulsüz tebliğ nedeniyle süresinde temyiz ve eksik araştırma
Sahte fatura kullanma suçundan sanığın mahkûmiyetine ilişkin hüküm sanık tarafından temyiz edilmiştir. Yargıtay, yokluğunda verilen gerekçeli kararın önce sorguda bildirdiği adrese Tebligat Kanunu'nun 21/1. maddesine göre tebliği gerekirken doğrudan 21/2. maddeye göre MERNİS adresine tebliğinin usulsüz olduğunu, sonradan yapılan tebligat üzerine temyizin süresinde bulunduğunu kabul etmiştir. Esasta, faturaları düzenleyen şirketlerden biri hakkındaki vergi tekniği raporunun ve bu şirketlerin yetkilisi hakkındaki ceza davasının akıbetinin getirtilmesi, şirket yetkilisinin ve sanığın savunmasında andığı kişinin CMK'nin 46. ve 48. maddeleri gereğince çekinme hakkı hatırlatılarak tanık olarak dinlenmesi gerekirken eksik araştırmayla hüküm kurulmasını ve TCK'nin 53. maddesinin Anayasa Mahkemesi kararı ışığında yeniden değerlendirilmesi gereğini bozma nedeni saymıştır. Hüküm 1412 sayılı CMUK'nin 321. maddesi uyarınca bozulmuştur.
Yargıtay 11. CD, E. 2019/4751, K. 2020/117, T. 14.01.2020Ceza ve Ceza Muhakemesi - Yargıtay · 11. Ceza Dairesi27.09.2018
Sahte fatura suçunda VUK 142'ye aykırı arama ve katalog dışı suçta iletişim tespiti
Sanıklar hakkında 2007 takvim yılında sahte fatura düzenleme suçundan kurulan mahkûmiyet hükümleri temyiz edilmiştir. Yargıtay, kolluğun sahte fatura ticaretini en başından tespit ederek arama kararı talep ettiğini, bu durumda aramanın VUK'nin 142. maddesindeki özel hükümlere uygun olarak vergi inceleme elemanlarınca yapılması gerekirken CMK hükümlerine göre yapılmasının hukuka aykırı olduğunu, buna dayanılarak düzenlenen raporların mahkûmiyete esas alınamayacağını belirtmiştir. Sahte fatura düzenleme suçunun CMK'nin 135/6. maddesinde sayılan suçlardan olmadığını, tedbir kararlarının dayandığı parada sahtecilik ve örgüt suçlarından da kovuşturmaya yer olmadığına karar verildiğini, bu nedenle iletişimin tespiti tutanaklarının da hükme esas alınamayacağını kabul etmiştir. Kabule göre eksik inceleme, hükmün açıklanmasının geri bırakılması ve TCK 53 uygulamasına ilişkin hatalarla birlikte hükümler bozulmuştur.
Yargıtay 11. CD, E. 2016/5789, K. 2018/7342, T. 27.09.2018Ceza ve Ceza Muhakemesi - Yargıtay · 11. Ceza Dairesi02.02.2012
Vergi suçlarında sahte fatura ve defter ibrazı hükümleri
Daire, sahte fatura düzenleme mahkûmiyetini onadı; vergi incelemesinin işyerinde yapılmasını engelleyen yasal bir durum saptanmadan faal mükellefe defter ibrazı için yapılan tebligatı geçersiz saydı. Bu nedenle defter ve belgeleri gizleme suçunun unsurları oluşmadığından bu mahkûmiyet bozuldu.
Yargıtay 11. CD, E. 2011/11383, K. 2012/950, T. 02.02.2012Ceza ve Ceza Muhakemesi