orman suçu
Bu etiket Legaluga'nın sınıflandırmasıdır, kararın kendi ifadesi değildir. Kararı kullanmadan önce resmî adresinden doğrulayın.
2 karar, yeniden eskiye
- Yargıtay · 19. Ceza Dairesi20.12.2018
Orman alanında işgal ve faydalanmada yalnız iletişim tespitine dayanılarak mahkûmiyet
Asliye ceza mahkemesi, bozma üzerine yaptığı yargılamada sanıkları 6831 sayılı Kanun'a aykırılık oluşturan işgal ve faydalanma eylemlerinden mahkûm etmiştir. Yargıtay, iletişimin tespiti içeriklerinin yalnız CMK 135. maddedeki katalog suçlar için delil olabileceğini, işgal ve faydalanma eylemlerinin katalog suç olmadığını belirterek suç tarihinde şirketi temsile yetkili olmayan sanık hakkında hukuka uygun başka delil gösterilmeden yalnız bu içeriklere dayanılarak mahkûmiyet kurulmasını hatalı bulmuştur. Suç tutanaklarının sahada ölçüm yapılmadan düzenlendiğini, aşımların ruhsat alanı içinde kalıp kalmadığını ve şirketçe yapılıp yapılmadığını belirleyen bilirkişi raporu bulunmadığını, şüpheden arınmış delil olmadan mahkûmiyete karar verildiğini de belirtmiştir. Kabule göre de orman kadastrosu tespiti olmadan 6831 sayılı Kanun'un 93/2. maddesi uyarınca artırım yapılması, TCK 62/1 indiriminde eksik ceza tayini ve TCK 53'ün uygulanmaması nedenleriyle hükümler bozulmuştur.
Yargıtay 19. CD, E. 2018/4514, K. 2018/13608, T. 20.12.2018Ceza ve Ceza Muhakemesi - Yargıtay · Ceza Genel Kurulu17.05.2011
Orman Kanunu değişikliği sonrası uyarlama yargılamasında verilen kararın kanun yolu
Orman Kanunu'na aykırılık suçundan verilen mahkûmiyet hükmü temyiz edilmeksizin kesinleşmiş, 5728 sayılı Kanun'un yürürlüğe girmesi üzerine Sulh Ceza Mahkemesi ek kararla cezayı indirmiş ve hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına yer olmadığına karar vermiştir. Hükümlünün temyizi üzerine Özel Daire, Ceza Muhakemesi Kanunu'nun (CMK) 231/12. maddesi uyarınca kararın itiraza tabi olduğu gerekçesiyle dosyanın incelenmeksizin mahalline iadesine karar vermiştir. Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı, uyarlama kararıyla cezanın indirildiğini ve hükmün bu nedenle temyiz edilebileceğini ileri sürerek itiraz etmiştir. Ceza Genel Kurulu, 1 Haziran 2005 sonrası yasa değişiklikleri nedeniyle yapılan uyarlama yargılamasının 5252 sayılı Kanun'un 9. maddesine değil 5275 sayılı Kanun'un 98 ilâ 101. maddelerine tabi olduğunu ve bu yargılamada verilen karara karşı kanun yolunun 101/3. fıkra uyarınca itiraz olduğunu kabul ederek Özel Daire kararını sonucu itibarıyla isabetli bulmuştur. Başsavcılık itirazı oy birliğiyle reddedilmiştir.
Yargıtay CGK, E. 2011/66, K. 2011/96, T. 17.05.2011Ceza ve Ceza Muhakemesi