meşru savunma
Bu etiket Legaluga'nın sınıflandırmasıdır, kararın kendi ifadesi değildir. Kararı kullanmadan önce resmî adresinden doğrulayın.
24 karar, yeniden eskiye
- Yargıtay · 1. Ceza Dairesi30.03.2026
Karşılıklı tüfekle ateş etmede öldürmeye teşebbüs ve meşru savunma tartışması
Yargıtay, tarafların birbirini hedef alarak birden fazla kez tüfekle ateş etmesini öldürmeye teşebbüs olarak değerlendirmiş; tehdit ve yaralama yönündeki tebliğname görüşüne katılmamıştır. Meşru savunma koşullarının bulunmadığını ve tahrik indirimlerinin yerinde olduğunu kabul ederek hükümleri onamıştır. Karşı oy: Evine sığınmasına rağmen silahlı saldırı süren sanığın tüfekle karşılık vermesinin zorunlu ve orantılı savunma olduğu savunulmuştur.
Yargıtay 1. CD, E. 2024/3873, K. 2026/2271, T. 30.03.2026Ceza ve Ceza Muhakemesi - Yargıtay · 1. Ceza Dairesi25.03.2026
Saldırıya karşı savunma hareketinin haksız tahrik sayılmaması
Yargıtay, bıçaklı grubun saldırısına karşı mağdurun zincir savurmasının savunma amaçlı olduğunu, bu hareketin sonradan saldırıya katılanlar lehine haksız tahrik oluşturmadığını kabul etmiştir. Teşebbüs cezasının zarar ve tehlikeye göre eksik belirlenmesi ve çocuk yönünden teşebbüs, haksız tahrik, yaş küçüklüğü sırasının izlenmemesi de hukuka aykırı bulunmuştur. Mahkûmiyetler bozulmuş, diğer sanıkların beraatleri onanmıştır.
Yargıtay 1. CD, E. 2024/3671, K. 2026/2154, T. 25.03.2026Ceza ve Ceza Muhakemesi - Yargıtay · 1. Ceza Dairesi23.02.2026
Kasten öldürmeye teşebbüste kastın belirlenmesi ve karşı oy
Sanıklar, kasten öldürmeye teşebbüs mahkûmiyetlerine karşı suç vasfı, meşru savunma ve haksız tahrik yönlerinden temyiz başvurusu yapmıştır. Yargıtay, yaralanmanın niteliği ve dosyadaki deliller ışığında öldürme kastının bulunduğunu, meşru savunma ile zorunluluk hâlinin koşullarının oluşmadığını belirterek eleştiri dışında hukuka aykırılık görmemiş ve hükümleri onamıştır. Karşı oyda, atışların katılanın ayak ve bileğine yönelmesi ve sanıkların ateşi kendilerinin durdurması nedeniyle kastın yaralama olduğu savunulmuştur.
Yargıtay 1. CD, E. 2025/8308, K. 2026/1172, T. 23.02.2026Ceza ve Ceza Muhakemesi - Yargıtay · 1. Ceza Dairesi27.11.2025
Öldürme kastı, meşru savunma ve haksız tahrik değerlendirmesi
Kasten öldürme ve kasten öldürmeye teşebbüs mahkûmiyetlerine karşı savcı, sanıklar ve katılan sanık müdafileri temyiz başvurusu yapmıştır. Yargıtay, istinaf dilekçesinde katılan sıfatıyla aleyhe başvuru yapıldığını belirterek kazanılmış hak bozma görüşüne katılmamış; öldürme kastının bulunduğu, meşru savunma koşullarının oluşmadığı ve haksız tahrik indiriminin uygun olduğu gerekçeleriyle temyiz istemlerini reddedip hükümleri onamıştır.
Yargıtay 1. CD, E. 2024/2976, K. 2025/8339, T. 27.11.2025Ceza ve Ceza Muhakemesi - Yargıtay · 1. Ceza Dairesi13.05.2025
Kasten öldürmeye teşebbüs hükmünün onanması, hakaret hükmüne temyiz isteminin reddi
İlk Derece Mahkemesi sanığı kasten öldürmeye teşebbüs suçundan TCK'nın 81/1, 35, 29, 62 ve 53. maddeleri uyarınca 6 yıl 3 ay hapis cezasıyla cezalandırmış, Bölge Adliye Mahkemesi istinaf başvurusunu esastan reddetmiş; sanık müdafii ve katılan vekili hükmü temyiz etmiştir. Yargıtay, katılan sanık vekilinin hükmü istinaf aşamasında süre tutum dilekçesinde yalnız sanık sıfatıyla istinaf ettiği, katılan sıfatıyla istinaf isteminin süresinden sonra olduğu için sanığın kazanılmış hakkı bulunduğunu belirterek eksik ceza tayinine ilişkin bozma öneren düşünceye katılmamış; meşru savunma koşullarının oluşmadığını ve haksız tahrik indirim oranının isabetli olduğunu kabul etmiştir. Kasten öldürmeye teşebbüs hükmü yönünden temyiz istemlerinin esastan reddi ile hükmün onanmasına; hakaret suçundan verilen hüküm CMK'nın 286/2-h maddesine göre temyiz edilemez olduğundan temyiz isteminin reddine karar vermiş, kasten yaralamaya teşebbüs ve tehdit suçlarından verilen hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararlarını itiraz yoluna tabi olduğu için inceleme dışı bırakmıştır.
Yargıtay 1. CD, E. 2023/2491, K. 2025/3841, T. 13.05.2025Ceza ve Ceza Muhakemesi - Yargıtay · 1. Ceza Dairesi07.04.2025
Kasten öldürme dosyasında iştirak, tahrik ve tekerrür incelemesi
Kasten öldürme mahkûmiyetlerine yönelik temyizde Yargıtay, bir katılan sanığın katılan sıfatıyla yaptığı başvuruyu süre aşımı nedeniyle reddetmiştir. Diğer hükümler yönünden tahrik indiriminin alt sınıra yakın belirlenmemesi, iki sanığın yardım eden olarak değerlendirilmemesi, tekerrür bakımından uyarlama yargılamasının araştırılmaması ve katılan lehine vekâlet ücretine hükmedilmemesi nedenleriyle bölge adliye mahkemesi kararını bozmuştur.
Yargıtay 1. CD, E. 2024/7507, K. 2025/2606, T. 07.04.2025Ceza ve Ceza Muhakemesi - Yargıtay · 1. Ceza Dairesi23.10.2024
Kasten öldürme mahkûmiyetlerinde meşru savunma ve haksız tahrik
Sanıklar hakkında kasten öldürme suçundan verilen mahkûmiyetlere ilişkin istinaf başvuruları reddedilmiş; katılanlar ve sanıklar kararları temyiz etmiştir. Yargıtay, sanıkların iştirak hâlinde hareket ettiğini, maktulden kaynaklanan haksız saldırı veya tahrik bulunmadığını ve meşru savunma koşullarının oluşmadığını belirterek temyiz istemlerini esastan reddedip hükümleri onamıştır.
Yargıtay 1. CD, E. 2024/2309, K. 2024/6892, T. 23.10.2024Ceza ve Ceza Muhakemesi - Yargıtay · 1. Ceza Dairesi19.02.2024
Bıçaklı saldırı sırasında meşru savunma
Sanık, kendisine bıçakla saldıran maktule karşı boğuşma sırasında ele geçirdiği bıçakla bir kez vurmuş ve kasten öldürme suçundan meşru savunma nedeniyle beraat etmiştir. Yargıtay, saldırı sürerken verilen tek darbeyle eylemin sona erdiğini ve savunmanın saldırıyla orantılı olduğunu belirterek katılan vekilinin temyiz itirazlarını reddedip beraat kararını onamıştır.
Yargıtay 1. CD, E. 2022/9069, K. 2024/1056, T. 19.02.2024Ceza ve Ceza Muhakemesi - Yargıtay · 1. Ceza Dairesi23.10.2023
Çifte öldürme olayında meşru savunma ve haksız tahrik
Sanık, iki kişiyi öldürme suçundan haksız tahrik indirimi uygulanarak mahkûm edilmiş; sanık ve katılanlar istinaf başvuruları reddedilince temyiz yoluna başvurmuştur. Yargıtay, olayda meşru savunma ve sınırın aşılması koşullarının bulunmadığını, maktullerden sanığa yönelen haksız tahrik oluşturan eylemlerin ve indirim oranının doğru belirlendiğini saptayarak temyiz istemlerini reddedip hükümleri onamıştır.
Yargıtay 1. CD, E. 2022/15293, K. 2023/6433, T. 23.10.2023Ceza ve Ceza Muhakemesi - Yargıtay · 1. Ceza Dairesi15.03.2023
Bıçakla yaralamada meşru savunma ve cezanın belirlenmesi
Suça sürüklenen çocuk, çıkan kavgada iki kişiyi bıçakla yaralamaktan mahkûm edilmiştir. Yargıtay, katılanların anlatımları, adli raporlar ve diğer delillerin mahkûmiyeti desteklediğini; olayın çıkış ve gelişimine göre meşru savunma koşullarının oluşmadığını belirtmiştir. Hapis cezalarının kanun gereği adli para cezasına çevrildiğini ve diğer lehe hükümlerin uygulanma koşullarının bulunmadığını değerlendirerek hükümleri onamıştır.
Yargıtay 1. CD, E. 2022/12322, K. 2023/1066, T. 15.03.2023Ceza ve Ceza Muhakemesi - Yargıtay · 1. Ceza Dairesi11.10.2022
Saldırı sona erdikten sonra savunma sınırının mazur görülebilir korkuyla aşılması
Kuyumcu dükkânında sopa ile ağır biçimde yaralanan sanık, saldırgan yere düştükten sonra da ateş ederek ölümüne neden olmuş; ilk derece mahkemesi meşru savunma nedeniyle beraat kararı vermiştir. Yargıtay, saldırı sürerken silahla karşı koymanın gerekli olduğunu, ancak saldırgan etkisiz hâle geldikten sonra yapılan son atışta savunma sınırının mazur görülebilir heyecan, korku veya telaşla aşıldığını belirtmiştir. Bu nedenle beraat yerine Türk Ceza Kanunu (TCK) 27/2 ve Ceza Muhakemesi Kanunu (CMK) 223/3-c uyarınca ceza verilmesine yer olmadığına karar verilmesi gerektiğinden hükmü bozmuştur.
Yargıtay 1. CD, E. 2022/4094, K. 2022/7884, T. 11.10.2022Ceza ve Ceza Muhakemesi - Yargıtay · 1. Ceza Dairesi06.06.2022
Yaralamada meşru savunma, tahrik ve kazanılmış hak
Sanık, kendisine yumruk attıktan sonra ayrılan katılanı aracıyla takip edip sopayla ağır şekilde yaralamıştır. Yargıtay, saldırı ile savunma arasında eşzamanlılık ve savunma zorunluluğu bulunmadığından meşru savunma koşullarının oluşmadığını, ilk saldırının ise haksız tahrik indirimi için elverişli olduğunu kabul etti. Bozma üzerine belirlenen cezada kazanılmış hak sınırının yanlış kanun maddesine dayandırıldığını saptadı; yeniden yargılama gerektirmeyen bu hatayı düzelterek hükmü onadı.
Yargıtay 1. CD, E. 2022/4951, K. 2022/4481, T. 06.06.2022Ceza ve Ceza Muhakemesi - Yargıtay · 1. Ceza Dairesi24.02.2022
Çocuk hakkında ek savunmasız ağırlaştırıcı hüküm ve kısa hapis cezası
Yaralama olayında ilk haksız hareketin kimden kaynaklandığı belirlenemediği için Yargıtay meşru savunma koşullarının oluşmadığını kabul etti. Ancak iddianamede yer almayan Türk Ceza Kanunu (TCK) 87/1-son uygulanmadan önce çocuğa ek savunma verilmemesi savunma hakkını kısıtlamıştır. Ayrıca sabıkasız ve suç tarihinde çocuk olan sanığa verilen kısa süreli hapis cezası seçenek yaptırıma çevrilmeli ve hesaplanan ceza düzeltilmelidir; Yargıtay hükmü bu nedenlerle bozdu.
Yargıtay 1. CD, E. 2021/13240, K. 2022/1468, T. 24.02.2022Ceza ve Ceza Muhakemesi - Yargıtay · 1. Ceza Dairesi25.11.2021
Öldürme eyleminde meşru savunma iddiasına ilişkin Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı itirazı
Sanık, maktulü kasten öldürme suçundan haksız tahrik hükümleri uygulanarak mahkûm edilmiş; daire daha önce hükmü onamıştı. Başsavcılık, kamera görüntülerinde maktulün sanığa silahla ateş ettiği ve saldırının sürdüğü gerekçesiyle meşru savunma kapsamında beraat gerektiğini ileri sürerek itiraz etti. Daire çoğunluğu önceki onama kararını usul ve yasaya uygun bulup itirazı reddetti ve dosyanın Ceza Genel Kuruluna gönderilmesi için Başsavcılığa tevdiine karar verdi. İki üye karşı oyda, devam eden saldırının sanıkça orantılı biçimde defedildiğini değerlendirerek Türk Ceza Kanunu (TCK) 25/1 ve Ceza Muhakemesi Kanunu (CMK) 223/2-d uyarınca beraat gerektiğini savundu; bu görüş çoğunluğa ait değildir.
Yargıtay 1. CD, E. 2021/11627, K. 2021/14426, T. 25.11.2021Ceza ve Ceza Muhakemesi - Yargıtay · Ceza Genel Kurulu20.02.2020
Temyiz aşamasında sanığın öldüğü bilgisinin araştırılması ve kamu davasının düşürülmesi
Direnme kararı meşru savunma uyuşmazlığına ilişkin olsa da güncel nüfus kaydında sanığın direnmeden sonra temyiz aşamasında öldüğü bilgisi yer aldı. Ceza Genel Kurulu, ölüm kamu davasını düşürme nedeni olduğundan ölümün yerel mahkemece kesin olarak araştırılması ve sonucuna göre Türk Ceza Kanunu (TCK) 64 ile Ceza Muhakemesi Kanunu (CMK) 223 uyarınca karar verilmesi gerektiğini belirtti. Bu nedenle meşru savunma yönünü incelemeden direnme hükmünü bozup dosyayı yerel mahkemeye gönderdi.
Yargıtay CGK, E. 2019/117, K. 2020/124, T. 20.02.2020Ceza ve Ceza Muhakemesi - Yargıtay · 1. Ceza Dairesi14.01.2020
Cinsel saldırıyı defetmeye yönelik bıçaklı eylemde meşru savunma ve öldürmeye teşebbüs
İlk derece mahkemesi, sanığın araç içinde ve ardından dışarıda maruz kaldığı cinsel saldırıya karşı bıçak kullanmasını meşru savunma sayarak öldürmeye teşebbüs suçundan beraat kararı verdi; bu hüküm daha önce onanmıştı. Başsavcılık itirazını inceleyen Daire çoğunluğu, sanığın saldırı sürerken mağdura bıçakla vurarak öldürmeye teşebbüs ettiğini ve meşru savunma koşullarının bulunmadığını kabul ederek onama kararını bu suç yönünden kaldırdı ve beraati bozdu. Karşı oy, devam eden saldırıyı durdurmakla sınırlı eylemin orantılı ve meşru savunma kapsamında olduğunu savundu; suç vasfına ilişkin diğer itirazın Ceza Genel Kurulunca incelenmesi için dosya ayrıca gönderildi.
Yargıtay 1. CD, E. 2019/3869, K. 2020/59, T. 14.01.2020Ceza ve Ceza Muhakemesi - Yargıtay · 1. Ceza Dairesi04.11.2019
Devam eden silahlı saldırıya karşı meşru savunma kapsamında ateş açılması
İlk derece mahkemesi, olayda ateş açan sanık ve suça sürüklenen çocuğu kasten öldürmeye teşebbüsten mahkûm etti; ayrıca başka suçlar yönünden verilen hükümler de temyiz edildi. Yargıtay, mağdurun kalaşnikofla ateş açması üzerine sanık ve çocuğun araçtan çıkarak silahla karşılık verdiğini ve mağdurun hareketsiz kaldığı anlaşılınca ateşi kestiğini belirtti. Bu saldırıya karşı eylemler meşru savunma kapsamında kaldığından öldürmeye teşebbüs mahkûmiyetleri bozuldu; diğer suç hükümleri kanun maddesi eklenerek düzeltildi ve onandı.
Yargıtay 1. CD, E. 2018/4117, K. 2019/4625, T. 04.11.2019Ceza ve Ceza Muhakemesi - Yargıtay · 3. Ceza Dairesi02.05.2019
Karşılıklı yaralamada devam eden saldırı meşru savunma oluşturmaz
Kardeşler arasındaki karşılıklı yaralama olayında ilk haksız hareketin kimden geldiği belirlenememiştir. Daire, sanığın mağduru yaralamayı sürdürmesi nedeniyle meşru savunmanın koşullarının oluşmadığını; beraat yerine eylemin haksız tahrik altında kasten yaralama sayılması gerektiğini belirtti. Diğer sanık hakkında ise ilk haksız hareketin kaynağı belirsiz olduğundan asgari haksız tahrik indirimi uygulanmalı ve Anayasa Mahkemesi kararından sonra hak yoksunlukları yeniden değerlendirilmelidir. İki mahkûmiyet/beraat hükmü de bu nedenlerle bozuldu.
Yargıtay 3. CD, E. 2019/1674, K. 2019/9236, T. 02.05.2019Ceza ve Ceza Muhakemesi - Yargıtay · Ceza Genel Kurulu09.04.2019
Taşınmaza yönelen ve başlaması kesin saldırıyı uyarı ateşiyle önleme meşru savunmadır
Gece vakti sanığın eşine ait araziye izinsiz giren ve uyarıya rağmen ayrılmayıp eve doğru yaklaşan kişiler üzerine sanık tüfekle havaya iki uyarı ateşi açmıştır. Ceza Genel Kurulu, saldırı henüz suç boyutuna ulaşmasa da başlaması kesin ve başladığında savunmayı güçleştirecek nitelikte olduğunu; sanığın ölçülü biçimde yalnızca saldırıyı uzaklaştırmayı amaçladığını kabul ederek meşru savunma koşullarının oluştuğuna karar verdi. Başsavcılığın önceki bozma kararına yönelik itirazı reddedildi; iki üye karşı oyla itirazın kabulünü savundu.
Yargıtay CGK, E. 2016/1402, K. 2019/297, T. 09.04.2019Ceza ve Ceza Muhakemesi - Yargıtay · 1. Ceza Dairesi11.02.2019
Bir kısım mahkûmiyetlerde akıl hastalığı raporu alınması gereği
Daire, kasten öldürmeye teşebbüs ve yaralama suçlarından kurulan bazı mahkûmiyetleri, sanıkların meşru savunma ve diğer temyiz itirazlarını yerinde görmeyerek onamıştır. Bununla birlikte, iki yaralama mahkûmiyeti bulunan bir sanığın geçmiş psikiyatrik tedavi ve tanı kayıtları karşısında, ceza sorumluluğunu etkileyebilecek akıl hastalığı yönünden Adli Tıp Kurumundan rapor alınmasını gerekli görmüştür. Bu sanık hakkındaki ilgili hükümler bozulmuş, karar kısmen onanıp kısmen bozulmuştur.
Yargıtay 1. CD, E. 2018/3560, K. 2019/634, T. 11.02.2019Ceza ve Ceza Muhakemesi - Yargıtay · 1. Ceza Dairesi22.01.2019
Silahlı çatışmada öldürmeye teşebbüs hükümlerinin ve ceza sorumluluğunun incelenmesi
Daire, bazı hükümleri Türk Ceza Kanunu (TCK) 53’teki iptal kararına göre düzelterek onamıştır. Diğer hükümler yönünden ise teşebbüs cezasının yaralanmanın tehlike ve ağırlığına göre belirlenmemesi, ortak hâkimiyet kuran sanıkların müşterek fail olarak nitelendirilmemesi ve bazı sanıkların ceza sorumluluğunun yeniden değerlendirilmesi gerektiğinden bozma kararı vermiştir. Sonuçta hükümler kısmen onanmış, kısmen bozulmuştur.
Yargıtay 1. CD, E. 2018/5223, K. 2019/95, T. 22.01.2019Ceza ve Ceza Muhakemesi - Yargıtay · Ceza Genel Kurulu23.10.2018
Eşinin ilişki yaşadığı kişiyi öldüren sanıkta haksız tahrik indirimi
Sanık, eşini başka biriyle cinsel ilişki sırasında yakaladıktan sonra maktulü bıçaklayarak öldürmüştür. Kurul çoğunluğu, maktulün sanığın eşiyle uzun süredir ilişki yaşaması, sanığın evinde yakalanması ve olay sırasında sanığa yönelen söz ve davranışlarıyla oluşan tahrikin boyutunu dikkate alarak yerel mahkemenin 13 yıllık cezayı belirlemesini adil ve yerinde bulmuştur. Direnme kararı onanmış; daha yüksek indirim gerektiğini düşünen bir üye karşı oy kullanmıştır.
Yargıtay CGK, E. 2017/842, K. 2018/457, T. 23.10.2018Ceza ve Ceza Muhakemesi - Yargıtay · 1. Ceza Dairesi11.04.2018
Güvenlik görevlisinin kanuni silah kullanma yetkisi ve ceza sorumluluğu
Güvenlik görevlileri, aranan ve ateş ederek karşılık veren kişiye yönelik çatışma sonunda ölüm nedeniyle meşru savunma sınırını mazur görülebilecek heyecanla aşma gerekçesiyle cezalandırılmamıştır. Daire, olayda görevlilerin kanuni silah kullanma yetkisini yerine getirdiği sonucuna varılması hâlinde ceza verilmesine yer olmadığı kararının bu hukuki nedene dayanması gerektiğini belirterek hükmü bozmuştur.
Yargıtay 1. CD, E. 2016/5743, K. 2018/1738, T. 11.04.2018Ceza ve Ceza Muhakemesi - Yargıtay · 1. Ceza Dairesi19.02.2018
Kasten öldürmede haksız tahrik indirimi ve hukuka uygunluk nedeni
Sanık, komşusu olan maktulü tüfekle öldürmekten mahkûm edilmiş; meşru savunma itirazı reddedilmiştir. Daire, maktulün söz ve davranışlarının ulaştığı boyut karşısında daha yüksek oranda haksız tahrik indirimi yapılması ve Anayasa Mahkemesinin iptal kararı doğrultusunda hak yoksunluklarının yeniden değerlendirilmesi gerektiği için hükmü bozmuştur. Karşı oy, sanığın saldırıyı korku ve telaşla savuştururken meşru savunma sınırını taksirle aştığını savunmuştur.
Yargıtay 1. CD, E. 2016/4596, K. 2018/694, T. 19.02.2018Ceza ve Ceza Muhakemesi