mernis adresi
Bu etiket Legaluga'nın sınıflandırmasıdır, kararın kendi ifadesi değildir. Kararı kullanmadan önce resmî adresinden doğrulayın.
18 karar, yeniden eskiye
- Yargıtay · 1. Ceza Dairesi13.03.2026
Denetimli serbestlikte uyarı yazısının bilinen son adres dışına tebliği
İnfaz hâkimliği, denetimli serbestlik yükümlülüklerine uymamakta ısrar ettiği gerekçesiyle hükümlünün denetimli serbestlik kararını kaldırarak kapalı ceza infaz kurumuna gönderilmesine karar vermiş, Adalet Bakanlığının istemi üzerine Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı kanun yararına bozma istemiştir. Daire, 7201 sayılı Kanun'un 10 uncu maddesi uyarınca tebligatın önce bilinen en son adrese çıkarılması, bu adreste tebligat yapılamazsa 21 inci maddenin ikinci fıkrası uyarınca MERNİS adresine yapılması gerektiğini belirtmiştir. Uyarı yazısının hükümlünün bildirdiği bilinen son adres yerine başka bir adrese 21/1. madde uyarınca tebliğ edildiğini, usulsüz tebligatın geçerli kabul edilerek verilen kararın Kanun'a aykırı olduğunu kabul etmiştir. Kanun yararına bozma istemi kabul edilerek karar kanun yararına bozulmuştur.
Yargıtay 1. CD, E. 2025/477, K. 2026/1979, T. 13.03.2026Ceza ve Ceza Muhakemesi - Yargıtay · 11. Ceza Dairesi05.01.2026
Vasi atanmış sanığa uzlaşma teklifinin doğrudan MERNİS adresine tebliğinin usulsüzlüğü
Asliye ceza mahkemesi sanığı dolandırıcılık suçundan cezalandırmış, hüküm istinaf edilmeksizin kesinleşmiş ve kararın kanun yararına bozulması istenmiştir. Yargıtay, uzlaştırma görüşmeleri sırasında ceza infaz kurumunda bulunan ve kendisine vasi atanan sanık yönünden, uzlaştırma bürosunun önce vasinin bilinen son adresine tebligat çıkarması, tebligat iade edilirse MERNİS adresine 7201 sayılı Kanun'un 21/2. maddesine göre tebliğ yapması gerektiğini kabul etmiştir. Vasiye telefonla ulaşılamaması üzerine doğrudan MERNİS adresine yapılan tebliğ usulsüz bulunmuş, dosyanın yeniden uzlaştırma bürosuna gönderilmesi gerektiği gözetilmeden hüküm kurulması Kanun'a aykırı görülmüştür. Karar kanun yararına bozulmuş, infazın durdurulmasına karar verilmiştir.
Yargıtay 11. CD, E. 2025/5761, K. 2026/27, T. 05.01.2026Ceza ve Ceza Muhakemesi - Yargıtay · 1. Ceza Dairesi04.07.2025
Denetimli serbestlik kararının usulsüz tebliği nedeniyle kanun yararına bozma
Covid-19 izninde iken cezasının denetimli serbestlik tedbiri uygulanarak infazına karar verilen hükümlünün, süresinde denetimli serbestlik müdürlüğüne başvurmadığı gerekçesiyle açık ceza infaz kurumuna iadesine karar verilmiş, bu karara itiraz Ağır Ceza Mahkemesince reddedilmiş ve Adalet Bakanlığı kanun yararına bozma isteminde bulunmuştur. Yargıtay, bilinen en son adrese çıkarılan tebligatın iade edilmesi üzerine MERNİS adresine 7201 sayılı Kanun'un 21. maddesinin ikinci fıkrası uyarınca tebligat çıkarılması gerekirken aynı Kanun'un 35. maddesine göre yapılan tebliğin usulsüz olduğunu kabul etmiştir. Hükümlüye infaz durumuyla ilgili SMS gönderilip gönderilmediği ve içeriği araştırılmadan eksik inceleme ile karar verildiğini belirterek kanun yararına bozma istemini yerinde görmüş ve itirazın reddine dair kararı kanun yararına bozmuştur.
Yargıtay 1. CD, E. 2025/1777, K. 2025/5514, T. 04.07.2025Ceza ve Ceza Muhakemesi - Yargıtay · 12. Ceza Dairesi12.03.2025
Usulüne uygun tebliğden sonra yapılan eski hâle getirme talepli temyizin reddi
Trafik güvenliğini tehlikeye sokma suçundan sanığın yokluğunda verilen 2013 tarihli mahkûmiyet kararını sanık müdafii 2024 yılında eski hâle getirme talepli dilekçelerle temyiz etmiştir. Yargıtay, 7201 sayılı Kanun'un 10. ve 21. maddelerindeki iki aşamalı tebligat yöntemini açıklayarak kararın sanığın bilinen son adresine çıkarıldığını, adresin kapalı olması üzerine tebligatın muhtara teslim edilip haber kâğıdının kapıya yapıştırıldığını ve kararın 19.04.2014 tarihinde usulüne uygun tebliğ edildiğini saptamıştır. Kanuni süreden sonra yapılan ve yerinde görülmeyen eski hâle getirme talepli temyiz isteğini reddetmiştir.
Yargıtay 12. CD, E. 2025/36, K. 2025/2719, T. 12.03.2025Ceza ve Ceza Muhakemesi - Yargıtay · 2. Ceza Dairesi25.12.2024
Doğrudan MERNİS adresine tebligatta eski hâle getirme ve hükümlü sanığın savunma hakkı
Sanık, hırsızlık suçundan yokluğunda verilen mahkûmiyet hükmünü temyiz ederken eski hâle getirme isteminde de bulunmuştur. Yargıtay, Tebligat Kanunu'nun 10/2. maddesindeki iki aşamalı yönteme göre önce bilinen son adrese 21/1. madde uyarınca tebligat çıkarılması gerekirken kararın doğrudan "MERNİS adresi" ibaresiyle tebliğe çıkarıldığını, ceza infaz kurumundaki sanığa da gerekçeli karar değil yalnız duruşma tutanaklarının gönderildiğini belirleyerek tebliği geçersiz saymış, eski hâle getirme istemini kabul etmiş ve temyizi süresinde bulmuştur. Esasa ilişkin olarak, başka yargı çevresinde hükümlü bulunan sanığa duruşmadan bağışık tutulmak isteyip istemediği sorulmadan ve hüküm duruşmasında hazır edilmeden, alt sınırı 5 yıl olan hırsızlık suçunda istinabe yoluyla sorgu da mümkün değilken savunma hakkı kısıtlanarak mahkûmiyet kurulmasını bozma nedeni saymıştır. Hüküm bozulmuştur.
Yargıtay 2. CD, E. 2024/15504, K. 2024/21421, T. 25.12.2024Ceza ve Ceza Muhakemesi - Yargıtay · 10. Ceza Dairesi16.09.2024
Kamu davasının açılmasının ertelenmesi kararının MERNİS adresine usulsüz tebliği
Kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçundan verilen kamu davasının açılmasının ertelenmesi kararı itiraz yolu gösterilmeden doğrudan şüphelinin MERNİS adresine Tebligat Kanunu'nun 21/2. maddesine göre tebliğ edilmiş, yeniden suç işlenmesi üzerine açılan davada asliye ceza mahkemesi adli para cezasına hükmetmiş ve hüküm temyiz edilmeksizin kesinleşmiştir. Yargıtay, Başsavcılığın kanun yararına bozma istemini yerinde görerek, tebligatın önce bilinen en son adrese 21/1. maddeye göre çıkarılması gerektiğinden MERNİS adresine doğrudan yapılan tebliğin usulsüz olduğunu, erteleme kararı kesinleşmeden tedbirin infazına başlanamayacağını ve erteleme süresinin işlemeyeceğini kabul etmiştir. Mahkemece CMK'nın 223/8. maddesi uyarınca durma kararı verilip ertelemenin itiraz hakkı ihtarıyla usulüne uygun tebliği ve infaz sonucunun beklenmesi gerekirken mahkûmiyet kurulması Kanun'a aykırı bulunarak karar kanun yararına bozulmuştur.
Yargıtay 10. CD, E. 2023/13355, K. 2024/22344, T. 16.09.2024Ceza ve Ceza Muhakemesi - Yargıtay · 1. Ceza Dairesi29.11.2023
Usulüne uygun tebliğden sonra süresi geçmiş eski hale getirme ve temyiz isteminin reddi
Sanık müdafii, yokluğunda verilen kasten yaralama mahkûmiyetine ilişkin gerekçeli kararın usulüne uygun tebliğ edilmediğini ileri sürerek 19.12.2022 tarihinde eski hale getirme ve temyiz isteminde bulunmuş, yerel mahkeme eski hale getirme talebini ek kararla reddetmiştir. Daire, süresi geçirilmiş temyiz için eski hale getirme istemi hakkında karar yetkisinin 5271 sayılı Kanun'un 42. maddesi uyarınca Yargıtay'a ait olduğunu, bu nedenle yerel mahkemenin ek kararının hukuki değerden yoksun olduğunu kabul etmiştir. Gerekçeli kararın sanığın savunmasında bildirdiği ikamet adresinde birlikte oturduğu babasına 28.06.2010 tarihinde usulüne uygun tebliğ edildiğini, temyiz isteminin 1412 sayılı Kanun'un 310. maddesindeki bir haftalık süre geçtikten sonra yapıldığını ve hükümlerin re'sen temyize tabi olmadığını saptamıştır. Eski hale getirme ve buna bağlı temyiz istemi 1412 sayılı Kanun'un 317. maddesi gereği reddedilmiştir.
Yargıtay 1. CD, E. 2023/3441, K. 2023/7323, T. 29.11.2023Ceza ve Ceza Muhakemesi - Yargıtay · 2. Ceza Dairesi11.04.2023
Doğrudan MERNİS şerhiyle yapılan tebligatın geçersizliği ve zamanaşımı nedeniyle düşme
Sanık hırsızlık ve mala zarar verme suçlarından mahkûm edilmiş, gerekçeli karar bilinen son adresine doğrudan MERNİS şerhiyle çıkarılıp 7201 sayılı Kanun'un 21/2. maddesine göre muhtara tebliğ edilmiştir. Yargıtay, 7201 sayılı Kanun'un 10/2. maddesindeki iki aşamalı yöntem gereğince önce bilinen son adrese normal tebligat çıkarılması, bila tebliğ dönmesi hâlinde adres kayıt sistemindeki adrese 21/2. maddeye göre tebliğ yapılması gerektiğinden bu tebliğin geçersiz olduğunu, eski hâle getirme isteminin kabulüyle temyizin süresinde bulunduğunu kabul etmiştir. Son kesen işlem olan 16.01.2014 tarihli mahkûmiyet kararından inceleme tarihine kadar 8 yıllık olağan zamanaşımı süresi dolduğundan hükümler bozulmuş ve kamu davalarının 5271 sayılı Kanun'un 223/8. maddesi gereği düşmesine karar verilmiştir.
Yargıtay 2. CD, E. 2023/927, K. 2023/1931, T. 11.04.2023Ceza ve Ceza Muhakemesi - Yargıtay · 2. Ceza Dairesi28.06.2022
Gerekçeli kararın sanık ve müdafilere usulsüz tebliği nedeniyle dosyanın iadesi
Örgüt kurma, örgüte üye olma, kamu malına zarar verme ve enerji hırsızlığı suçlarından verilen hükmün temyizinde Yargıtay, gerekçeli kararın ve katılan kurum vekilinin temyiz dilekçesinin birçok sanığa ve müdafie usulüne uygun tebliğ edilmediğini saptamıştır. Vekillikten çekilen ya da istifa eden avukatlara yapılan tebliğlerin, cezaevindeki sanığa kararın okunup anlatılmadan yapılan tebliğin CMK'nın 35/3. maddesine aykırılığının ve 7201 sayılı Tebligat Kanunu'nun 10/2. maddesindeki iki aşamalı yönteme uyulmadan son bilinen adres yerine doğrudan MERNİS şerhiyle yapılan tebliğlerin geçersiz olduğunu belirtmiştir. Tebligat eksikliklerinin mahallinde giderilerek ek tebliğname düzenlendikten sonra incelenmek üzere iadesinin sağlanması için dosyanın Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına gönderilmesine karar verilmiştir.
Yargıtay 2. CD, E. 2020/30607, K. 2022/13510, T. 28.06.2022Ceza ve Ceza Muhakemesi - Yargıtay · 2. Hukuk Dairesi09.03.2021
Temyiz dilekçesinin bilinen son adres yerine mernis adresine tebliği nedeniyle iade
Boşanma davasında bölge adliye mahkemesi kararını temyiz eden davacı kadın, temyiz dilekçesinde adli yardım talebinde bulunmuş; Daire, HMK'nın 336/3. ve 337/1. maddeleri uyarınca talebi değerlendirerek kadının kanun yolu giderlerini ödeme gücünden yoksun olduğu kanaatiyle adli yardım talebinin kabulü gerektiğini belirtmiştir. Bölge adliye mahkemesi kararı ve temyiz dilekçesinin davalıya, önceki tebligatların yapıldığı bilinen son adresi yerine doğrudan mernis şerhli adrese Tebligat Kanunu'nun 21/1. maddesi uyarınca tebliğ edildiğini saptamıştır. Tebligat Kanunu'nun 10. maddesi uyarınca bilinen son adrese tebligat yapılamadığı görülmeden adres kayıt sistemindeki adrese yapılan tebligatın usulsüz olduğunu kabul ederek usulüne uygun tebliğ ve temyiz süresinin beklenmesi için dosyanın bölge adliye mahkemesine iadesine karar vermiştir.
Yargıtay 2. HD, E. 2021/931, K. 2021/2069, T. 09.03.2021Özel Hukuk ve Medeni Usul - Yargıtay · 14. Ceza Dairesi08.03.2021
Bölge Adliye Mahkemesi kararının katılana usulsüz tebliği ve mağdurenin muvafakati
Çocuğun cinsel istismarı ve kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçlarından verilen Bölge Adliye Mahkemesi hükmü ile temyiz isteminin kısmen reddine dair ek karar temyiz edilmiştir. Daire, Tebligat Kanunu'nun 10/2. maddesi uyarınca tebligatın önce bilinen en son adrese yapılması gerekirken yokluğunda verilen kararın katılanın bildirdiği son adres yerine doğrudan MERNİS adresine tebliğinin usulsüz olduğunu saptamıştır. İnceleme tarihinde on beş yaşından büyük olan mağdureye, yaş küçüklüğü nedeniyle tayin edilen vekilin temyizine muvafakat edip etmediğini bildirmesi için ihtarlı tebliğ yapılması gerektiğini belirterek, esası incelenmeyen dosyanın Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına tevdiine karar vermiştir.
Yargıtay 14. CD, E. 2020/2422, K. 2021/1861, T. 08.03.2021Ceza ve Ceza Muhakemesi - Yargıtay · 16. Hukuk Dairesi14.10.2020
Usulsüz tebliğ ve eksik tapu belgeleri nedeniyle dosyanın geri çevrilmesi
Tapu iptali ve tescil davasında verilen hüküm temyiz edilmiştir. Yargıtay, gerekçeli kararın aleyhine karar verilen iki davalıya önce bilinen son adresleri denenmeden doğrudan mernis adresi şerhiyle Tebligat Kanunu'nun 21/2. maddesi uyarınca tebliğ edildiğini, bunun Tebligat Kanunu'nun 10. maddesindeki sıraya aykırı olduğundan usulsüz olduğunu belirtmiştir. Gerekçeli kararın usulüne uygun tebliğ edilerek temyiz süresinin beklenmesi, imar uygulamasına esas encümen kararı, parselasyon planı ve dağıtım cetveli ile kök parselden itibaren tapu kayıtlarının getirtilmesi için dosyanın mahkemesine geri çevrilmesine karar vermiştir.
Yargıtay 16. HD, E. 2017/2575, K. 2020/4273, T. 14.10.2020Özel Hukuk ve Medeni Usul - Yargıtay · 3. Ceza Dairesi13.10.2020
HAGB kararının açıklanmasında bilinen son adres yerine doğrudan MERNİS adresine tebligat
Kasten yaralama suçundan açıklanması geri bırakılan hüküm, denetim süresinde yeni suç işlendiği gerekçesiyle açıklanarak sanığın mahkûmiyetine karar verilmiş ve sanık hükmü temyiz etmiştir. Yargıtay, 7201 sayılı Kanun'un 10/2. maddesindeki iki aşamalı yönteme göre önce sanığın bilinen en son adresine 21/1. madde uyarınca tebligat çıkarılması, bila tebliğ dönerse MERNİS adresine 21/2. madde uyarınca tebligat yapılması gerekirken doğrudan MERNİS adresine yapılan usulsüz tebligatla savunma alınmadan hüküm kurulmasının CMK'nın 193. maddesine aykırı olarak savunma hakkını kısıtladığını kabul etmiştir. Ayrıca soruşturma evrakının fotokopilerinin hükme esas alınması, HAGB kararının tebliğ belgelerinin dosyada bulunmaması, gerekçeli karar başlığında mağdurun kimlik bilgilerinin yazılmaması, ek savunma hakkı tanınmadan TCK'nın 87/1-son maddesinin uygulanması, haksız tahrik indiriminin fazla yapılması ve TCK'nın 53. maddesine ilişkin Anayasa Mahkemesi iptal kararı da bozma nedeni sayılmıştır. Hüküm CMUK'un 321. maddesi uyarınca bozulmuştur.
Yargıtay 3. CD, E. 2020/9536, K. 2020/13481, T. 13.10.2020Ceza ve Ceza Muhakemesi - Yargıtay · 2. Ceza Dairesi22.09.2020
Doğrudan MERNİS adresine yapılan gerekçeli karar tebliğinin geçersizliği
Sanık, hırsızlık ile başkasına ait kimlik veya kimlik bilgilerini kullanma suçlarından mahkûmiyet hükmünü temyiz etmiştir. Yargıtay, 7201 sayılı Kanun'un 10/2. maddesine göre önce bilinen en son adrese 21/1. madde uyarınca normal tebligat çıkarılması gerekirken gerekçeli kararın doğrudan MERNİS adresiyle aynı olan son adrese 21/2. madde uyarınca tebliğinin geçersiz olduğunu, bu nedenle temyizin öğrenme üzerine ve süresinde yapıldığını kabul etmiştir. Kimlik bilgilerini kullanma suçundan kurulan hüküm onanmış; hırsızlık suçunda TCK'nın 66/1-e ve 67/4. maddelerine göre hesaplanan 12 yıllık zamanaşımı 17/08/2005 tarihinden inceleme tarihine kadar dolduğundan hüküm bozulmuş ve CMUK'un 322. maddesi uyarınca kamu davasının CMK'nın 223/8. maddesi gereğince düşürülmesine karar verilmiştir.
Yargıtay 2. CD, E. 2020/17567, K. 2020/9154, T. 22.09.2020Ceza ve Ceza Muhakemesi - Yargıtay · 15. Hukuk Dairesi23.06.2020
Gerekçeli kararın usulsüz tebliği nedeniyle dosyanın geri çevrilmesi
Tüketici mahkemesi sıfatıyla verilen hüküm davalılardan biri tarafından temyiz edilmiştir. Yargıtay, MERNİS adresi yurt dışında görünen davalıya eski MERNİS adresinde Tebligat Kanunu'nun 35. maddesine göre yapılan tebligatın ve adres değişikliğini duruşmada bildirmiş davalı şirkete eski adresinde 35. maddeye göre yapılan tebligatın geçersiz olduğunu kabul etmiştir. Şirketin bildirdiği yeni adrese tebligat çıkarılması, iade edilirse ticaret sicilinden adres sorularak 21. maddeye, bu da mümkün olmazsa 35. maddeye göre tebligat yapılması için dosya mahalline geri çevrilmiştir.
Yargıtay 15. HD, E. 2020/843, K. 2020/1786, T. 23.06.2020Özel Hukuk ve Medeni Usul - Yargıtay · 11. Hukuk Dairesi16.06.2020
Gerekçeli kararın mernis adresine tebliğinden sonra süresi geçmiş istinaf başvurusu
Ortaklıktan çıkarma davasında ilk derece mahkemesinin kabul kararına karşı davalı vekilinin istinaf dilekçesi, süre geçtikten sonra verildiği gerekçesiyle ek kararla reddedilmiş, bu ek karara yapılan istinaf başvurusunu Bölge Adliye Mahkemesi esastan reddetmiştir. Bölge Adliye Mahkemesi, gerekçeli kararın davalı asile 23/10/2017 tarihinde 7201 sayılı Tebligat Kanunu'nun 21. maddesine göre mernis adresinde usulüne uygun tebliğ edildiğini, istinaf dilekçesinin HMK'nın 345. maddesindeki iki haftalık süre geçtikten sonra 14/05/2018 tarihinde verildiğini belirtmiştir. Yargıtay, Bölge Adliye Mahkemesinin esastan ret kararını usul ve yasaya uygun bularak ayrıca gerekçe açıklamadan onamıştır.
Yargıtay 11. HD, E. 2019/4759, K. 2020/2931, T. 16.06.2020Özel Hukuk ve Medeni Usul - Yargıtay · 20. Hukuk Dairesi27.02.2020
Kadastro davasında usulsüz tebligat nedeniyle dosyanın yerel mahkemeye gönderilmesi
Kadastro mahkemesince verilen hüküm davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir. Yargıtay, davalılardan ikisine ait gerekçeli karar tebligatlarının ayrı adreste oturan eşe yapıldığını, diğer davalılara ise bilinen en son adres denenmeden doğrudan MERNİS adreslerine Tebligat Kanunu'nun 21/2. maddesine göre tebligat yapıldığını, bunun 10/2. madde karşısında tebligatı usulsüz kıldığını kabul etmiştir. Gerekçeli karar ve temyiz dilekçesinin usulüne uygun tebliği, temyiz süresinin beklenmesi ve dosyanın 6100 sayılı Kanun'un geçici 3. maddesi atfıyla HUMK'nın 433/3. maddesine göre düzenlenmesi için dosyanın yerel mahkemeye gönderilmesine karar verilmiştir.
Yargıtay 20. HD, E. 2017/8243, K. 2020/1083, T. 27.02.2020Özel Hukuk ve Medeni Usul - Yargıtay · 12. Hukuk Dairesi07.02.2019
Bilinen adresten iade edilen tebligattan sonra mernis adresine usulüne uygun tebliğ
Borçlu, ödeme emrinin usulsüz tebliğ edildiğini ileri sürerek tebliğ tarihinin düzeltilmesini istemiş; icra mahkemesi tebligatın usulüne uygun olduğu gerekçesiyle şikâyeti reddetmiş, Bölge Adliye Mahkemesi ise iade edilmiş tebligat bulunmadan doğrudan mernis adresine tebligat yapıldığı gerekçesiyle şikâyeti kabul etmiştir. Yargıtay, ödeme emrinin önce muhatabın adreste tanınmadığından bahisle iade edildiğini, bu iade tebligat evrakı aslının takip dosyasında bulunduğunu ve bunun üzerine mernis adresine Tebligat Kanunu'nun 21/2. maddesi uyarınca yapılan tebligatın usulüne uygun olduğunu kabul etmiştir. İstinaf başvurusunun HMK'nın 353/1-b-1 maddesi uyarınca esastan reddi gerekirken eksik incelemeyle karar verildiğinden Bölge Adliye Mahkemesi kararı bozulmuştur.
Yargıtay 12. HD, E. 2019/33, K. 2019/1550, T. 07.02.2019Özel Hukuk ve Medeni Usul