kültür ve tabiat varlıkları
Bu etiket Legaluga'nın sınıflandırmasıdır, kararın kendi ifadesi değildir. Kararı kullanmadan önce resmî adresinden doğrulayın.
3 karar, yeniden eskiye
- Yargıtay · 12. Ceza Dairesi26.03.2026
Ceza yargılamasında ilk derece ve istinaf için ayrı vekâlet ücreti
Kültür ve tabiat varlıklarını koruma mevzuatına aykırılık davasında bölge adliye mahkemesi mahkûmiyet kurarken katılan lehine yalnız tek vekâlet ücretine hükmetmiştir. Yargıtay, katılanın ilk derece yargılamasında da vekille temsil edildiğini belirterek bu aşama için de ücret verilmesi gerektiğini kabul etmiştir. İlk derece ve istinaf vekâlet ücretlerini ayrı ayrı ekleyerek hükmü düzelterek onamıştır.
Yargıtay 12. CD, E. 2025/1248, K. 2026/2997, T. 26.03.2026Ceza ve Ceza Muhakemesi - Yargıtay · 12. Ceza Dairesi08.01.2026
2863 sayılı Kanun'a aykırılıkta açıklanan hükmün zamanaşımı nedeniyle bozulması
Sanık hakkında 2863 sayılı Kanun'a aykırılıktan verilen hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararı, denetim süresi içinde çevrenin kasten kirletilmesi suçunu işlediğinin ihbarı üzerine açıklanmış ve Asliye Ceza Mahkemesi mahkûmiyet hükmü kurmuştur. Yargıtay, 2863 sayılı Kanun'un 65/1. maddesindeki suçun 5237 sayılı Kanun'un 66/1-e bendi uyarınca 8 yıllık zamanaşımına tabi olduğunu, zamanaşımını kesen son işlem olan 10.04.2013 tarihli sorgudan itibaren bu sürenin durma süresi de eklendiğinde inceleme tarihinden önce dolduğunu belirlemiştir. Hüküm 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi uyarınca bozulmuş ve 322. maddenin verdiği yetkiyle kamu davasının düşmesine karar verilmiştir.
Yargıtay 12. CD, E. 2025/580, K. 2026/220, T. 08.01.2026Ceza ve Ceza Muhakemesi - Yargıtay · 12. Ceza Dairesi22.06.2021
Sit alanı özelliği öğrenildikten sonra inşaata devam eden sanıkların beraatinin bozulması
Asliye ceza mahkemesi, 2. derece doğal sit alanındaki evde izinsiz onarım yapan sanıkları 2863 sayılı Kanun'a aykırılık suçundan beraat ettirmiştir. Yargıtay, doğal sit alanlarına ilişkin davalarda katılma hakkı Çevre ve Şehircilik Bakanlığına ait olduğundan Kültür Varlıklarını Koruma Bölge Kurulu Müdürlüğünün temyiz hakkı bulunmadığını belirterek bu katılanın temyiz istemini reddetmiştir. Diğer katılanın temyizi üzerine, 2863 sayılı Kanun'un 7. maddesine göre tescil kararlarının tebliği ve ilanı esaslarını açıklamış; sanıkların kolluk ve savcılık ifadelerinden sonra da inşaata devam ederek yapıyı tamamladıklarının keşif sonrası bilirkişi raporu ve fotoğraflardan anlaşıldığını, sit alanı özelliğini bildikleri hâlde eyleme devam eden ve iyi niyetle hareket etmeyen sanıkların mahkûmiyeti gerektiğini kabul etmiştir. Beraat hükmü bozulmuştur.
Yargıtay 12. CD, E. 2020/11198, K. 2021/5104, T. 22.06.2021Ceza ve Ceza Muhakemesi