itiraz
Bu etiket Legaluga'nın sınıflandırmasıdır, kararın kendi ifadesi değildir. Kararı kullanmadan önce resmî adresinden doğrulayın.
26 karar, yeniden eskiye
- Yargıtay · 3. Ceza Dairesi03.02.2026
Örgüt adına suç işleme hükmünün iptali sonrası beraat gereği ve HAGB kararının temyizi
Ağır Ceza Mahkemesi, bozma üzerine sanıkları silahlı terör örgütüne üye olmamakla birlikte örgüt adına suç işleme suçundan TCK'nın 314/3 ve 220/6. maddeleri delaletiyle 314/2. maddesi uyarınca mahkûm etmiş, bir sanık hakkında görevi yaptırmamak için direnme suçundan hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar vermiştir. Yargıtay, hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararının 5271 sayılı Kanun'un Geçici 2. maddesi uyarınca itiraz kanun yoluna tabi olduğunu, temyizinin mümkün olmadığını belirterek o suç yönünden dosyanın incelenmeksizin iadesine karar vermiştir. Mahkûmiyetler yönünden, 7499 sayılı Kanun'la değiştirilen TCK'nın 314/3 ve 220/6. maddelerinin Anayasa Mahkemesinin 05.11.2024 tarihli kararıyla ikinci kez iptal edildiğini ve yerine yeni düzenleme yapılmadığını, Anayasa'nın 38. ve TCK'nın 2. ve 7. maddeleri gereğince kanunun açıkça suç saymadığı fiil için ceza verilemeyeceğini kabul ederek sanıkların CMK'nın 223/2-a maddesi uyarınca beraatleri gerektiği gerekçesiyle hükümleri Tebliğnameye aykırı olarak oy birliğiyle bozmuştur.
Yargıtay 3. CD, E. 2021/3658, K. 2026/1639, T. 03.02.2026Ceza ve Ceza Muhakemesi - Yargıtay · 2. Ceza Dairesi30.12.2025
Hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karşı temyizin itiraz sayılması
Sanık hakkında hırsızlık ve konut dokunulmazlığının ihlali suçlarından verilen hükümlere yönelik istinaf başvurusu Bölge Adliye Mahkemesince esastan reddedilmiş, karar sanık müdafii tarafından temyiz edilmiştir. Yargıtay, konut dokunulmazlığının ihlali suçundan verilen hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararının 5271 sayılı Kanun'un 231/12. maddesi uyarınca itiraza tabi olduğunu, 264. madde gereğince kanun yolunda yanılmanın başvuranın hakkını ortadan kaldırmayacağını belirterek temyiz talebini itiraz niteliğinde kabul etmiş ve dosyayı incelenmeksizin mahalline iade etmiştir. Hırsızlık suçundan kurulan hükümde isabetsizlik bulunmadığından bu yöndeki temyiz istemini esastan reddederek hükmü onamıştır.
Yargıtay 2. CD, E. 2023/21324, K. 2025/24692, T. 30.12.2025Ceza ve Ceza Muhakemesi - Yargıtay · 2. Ceza Dairesi30.12.2025
Hırsızlık hükmünün onanması ve itiraza tabi hagb kararında temyizin iadesi
Sanık hakkında hırsızlık suçundan kurulan hükme ve konut dokunulmazlığının ihlali suçundan verilen hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararına yönelik bölge adliye mahkemesi kararları sanık müdafiince temyiz edilmiştir. Yargıtay, hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararının 5271 sayılı Kanun'un 231/12. maddesi uyarınca itiraza tabi olduğunu ve itirazın ağır ceza mahkemesince reddedildiğini belirterek bu yöndeki temyiz talebini incelemeksizin iade etmiştir. Hırsızlık suçundan kurulan hükümde isabetsizlik bulunmadığını belirterek, ayrıntılı gerekçe açıklamadan temyiz istemini esastan reddetmiş ve hükmü onamıştır.
Yargıtay 2. CD, E. 2023/27017, K. 2025/24834, T. 30.12.2025Ceza ve Ceza Muhakemesi - Yargıtay · 2. Ceza Dairesi09.12.2025
HAGB ve istinafı kesin adli para cezası kararlarında kanun yolu; hırsızlıkta onama
Sanık hakkında hırsızlık, konut dokunulmazlığının ihlali ve mala zarar verme suçlarından kurulan hükümlere ilişkin Bölge Adliye Mahkemesi kararı sanık müdafii tarafından temyiz edilmiştir. Daire, konut dokunulmazlığının ihlali suçundaki hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararının temyizi olanaklı olmayıp itiraza tabi olduğunu ve itirazın merciince incelendiğini belirterek dosyanın iadesine karar vermiştir. Mala zarar verme suçundan verilen kesin nitelikteki 2.500,00 TL adli para cezasına yönelik istinaf başvurusunun reddi kararının itiraz yoluna tabi olduğunu, kanun yolunun belirlenmesindeki yanılmanın başvuranın haklarını ortadan kaldırmayacağını kabul ederek dosyayı itiraz merciince incelenmek üzere iade etmiştir. Hırsızlık suçundan kurulan hükümde isabetsizlik görmeyerek temyiz istemini esastan reddetmiş ve hükmü onamıştır.
Yargıtay 2. CD, E. 2023/6507, K. 2025/22466, T. 09.12.2025Ceza ve Ceza Muhakemesi - Yargıtay · 8. Ceza Dairesi27.11.2025
Uyuşturucu ticaretinde tutukluluğa itiraz hakkının ihtar edilmemesi ve düzelterek onama
Sanık hakkında uyuşturucu madde ticareti suçundan mahkûmiyet, izinsiz hint keneviri ekme suçundan hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararı verilmiş; Bölge Adliye Mahkemesi istinaf başvurusunu esastan reddetmiştir. Yargıtay, hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararının karar tarihi itibarıyla 5271 sayılı Kanun'un 231/12. maddesi gereğince itiraza tabi olduğunu belirterek 264. madde de gözetilerek bu yöndeki dosyanın incelenmeksizin iadesine karar vermiştir. Uyuşturucu madde ticareti yönünden sübutu ve suç vasfını isabetli bulmuş, ancak tutukluluğun devamına ilişkin kararın itiraza tabi olduğunun sanığa ihtar edilmemesini hukuka aykırı görerek Bölge Adliye Mahkemesi kararını bu ihtar ibaresini ekleyerek düzelterek onamıştır.
Yargıtay 8. CD, E. 2024/21444, K. 2025/9397, T. 27.11.2025Ceza ve Ceza Muhakemesi - Yargıtay · 2. Ceza Dairesi18.09.2025
Çocuk hakkında hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararlarının temyizi ve zamanaşımı
Suça sürüklenen çocuklar hakkında hırsızlık ve iş yeri dokunulmazlığının ihlâli suçlarından kurulan mahkûmiyet, beraat ve hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararları temyiz edilmiştir. Yargıtay, hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararlarının 5271 sayılı CMK'nın 231/12. maddesi uyarınca itiraza tabi olduğunu belirterek bu kararlara yönelik dilekçeleri itiraz saymış ve dosyayı itirazın merciince incelenmesi için mahalline iade etmiştir. İş yeri dokunulmazlığının ihlâli suçundan kurulan beraat hükmünü, 5 yıl 4 aylık olağan zamanaşımı sorgu tarihinden inceleme tarihine kadar geçtiğinden bozmuş ve kamu davasının düşürülmesine karar vermiştir. Hırsızlık suçundan kurulan beraat ve mahkûmiyet hükümlerini ise onamıştır.
Yargıtay 2. CD, E. 2025/6045, K. 2025/15871, T. 18.09.2025Ceza ve Ceza Muhakemesi - Yargıtay · 8. Hukuk Dairesi02.07.2025
İcra takibine vaki itirazın iptali davası
Taraflar arasında vakıf senedinden kaynaklanan alacağın tahsili amacıyla başlatılan icra takibine vaki itirazın iptali davası görülmüştür. İlk Derece Mahkemesi, yetkisizlik nedeniyle davanın usulden reddine karar vermiştir. Yargıtay, Bölge Adliye Mahkemesi kararının usul ve kanuna uygun olduğunu belirterek temyiz başvurularını reddetmiştir. Sonuç olarak, Bölge Adliye Mahkemesi kararı onanmıştır.
Yargıtay 8. HD, E. 2024/6163, K. 2025/5152, T. 02.07.2025Özel Hukuk ve Medeni Usul - Yargıtay · Ceza Genel Kurulu18.06.2025
7188 sayılı Kanunla temyize açılan kesin kararlarda temyiz sebebi bildirme ihtarı
Terör örgütü propagandası yapma suçundan verilen ve istinafta kesinleşen hükme karşı 7188 sayılı Kanun'la açılan temyiz yolunda sanık müdafii süresinde ancak temyiz sebebi içermeyen dilekçe vermiş, Özel Daire temyiz istemini CMK'nın 298. maddesi uyarınca reddetmiş, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı bu karara itiraz etmiştir. Ceza Genel Kurulu, verildiği tarihte kesin olduğu için kanun yolu, süresi ve şekli bildirilmeyen hükümlerde, geçici 5. maddedeki on beş günlük sürede başvuran sanık veya müdafiine CMK'nın 295/1. maddesi uyarınca yedi gün içinde temyiz sebeplerini bildirmesi gerektiği ihtarını içeren tebligat yapılmasının zorunlu olduğunu kabul etmiştir. Bu gerekçeyle itirazı kabul ederek Özel Dairenin temyiz isteminin reddi kararını kaldırmış ve ihtarlı tebligat yapılması için dosyanın İlk Derece Mahkemesine gönderilmek üzere Başsavcılığa tevdiine karar vermiştir. Karşı oy: Üç üye itirazın reddi gerektiği görüşündedir.
Yargıtay CGK, E. 2024/223, K. 2025/273, T. 18.06.2025Ceza ve Ceza Muhakemesi - Yargıtay · Ceza Genel Kurulu18.06.2025
Temyiz nedenlerini bildirme ihtarı yapılmadan sebep yokluğundan temyiz isteminin reddi
Silahlı terör örgütüne üye olma suçundan verilen mahkûmiyet hükmüne yönelik istinaf başvurusu Bölge Adliye Mahkemesince esastan reddedilmiş, sanık müdafiinin sebep göstermeden verdiği temyiz dilekçesi üzerine Yargıtay 3. Ceza Dairesi temyiz istemini CMK'nın 298. maddesi gereğince reddetmiş, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı bu karara itiraz etmiştir. Ceza Genel Kurulu, kesin nitelikteki hükümde başvurulacak kanun yolu, süresi ve şekline ilişkin ihtar bulunmadığını, sanığa ve müdafiine hüküm tarihinde yürürlükte bulunan CMK'nın 295/1. maddesi uyarınca yedi gün içinde temyiz sebeplerini bildirmeleri gerektiği ihtarıyla gerekçeli kararın tebliğ edilmesi gerektiğini kabul etmiştir. Bu nedenle itirazın kabulüne, Özel Dairenin temyiz isteminin reddi kararının kaldırılmasına, dosyanın bu ihtarla tebliğ için mahalline gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına tevdiine ve cezanın infazının durdurulmasına oy birliğiyle karar vermiştir.
Yargıtay CGK, E. 2025/66, K. 2025/271, T. 18.06.2025Ceza ve Ceza Muhakemesi - Yargıtay · 9. Ceza Dairesi27.05.2025
Açıklanacak hükme karşı kanun yolu açıkken hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına itiraz
Çocuk mahkemesi suça sürüklenen çocuk hakkında sarkıntılık suretiyle çocuğun cinsel istismarı ve kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçlarından verdiği mahkûmiyet hükümlerinin açıklanmasını geri bırakmış, itiraz mercii ağır ceza mahkemesi katılan Bakanlık vekilinin itirazını kabul ederek bu kararları kaldırmıştır. Adalet Bakanlığı, itirazın kabulü kararının kanun yararına bozulmasını istemiştir. Yargıtay, kanun yararına bozmanın ancak asıl ceza davasının sürdürülmesinin imkânsızlaştığı ya da hukuka aykırılığın başka yolla giderilemeyeceği hâllerde başvurulabilecek olağanüstü bir kanun yolu olduğunu, itirazın kabulünden sonra açıklanacak mahkûmiyet hükümlerine karşı istinaf ve temyiz yollarının açık bulunduğunu kabul etmiştir. Bu nedenle kanun yararına bozma istemi reddedilmiştir.
Yargıtay 9. CD, E. 2025/1221, K. 2025/4727, T. 27.05.2025Ceza ve Ceza Muhakemesi - Yargıtay · 10. Ceza Dairesi04.12.2024
Örgüt faaliyeti kapsamında uyuşturucu ticareti ve HAGB kararına karşı yanlış kanun yolu
Çok sanıklı davada İlk Derece Mahkemesi sanıkları uyuşturucu madde ticareti, örgüt kurma ve örgüte üye olma suçlarından mahkûm etmiş, bir sanık hakkında örgüt üyeliğinden hükmün açıklanmasını geri bırakmış; Bölge Adliye Mahkemesi istinaf başvurularını esastan reddetmiş, bir kısım hükümleri düzelterek istinaf başvurularını reddetmiştir. Yargıtay, hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararının 5271 sayılı Kanun'un 231. maddesi gereği itiraza tabi olduğunu ve 264. maddesi uyarınca incelemenin itiraz merciince yapılması gerektiğini belirterek bu yönden dosyanın incelenmeksizin iadesine karar vermiştir. Beş yıl veya daha az hapis cezasına ilişkin örgüt suçları yönünden temyiz istemlerini, süresinden sonra yapılan temyiz yönünden de ek kararı onayarak temyiz istemini reddetmiştir. Uyuşturucu madde ticareti hükümlerinde suçun vasfı, delillerin değerlendirilmesi, etkin pişmanlık, iletişimin tespiti ve 5237 sayılı Kanun'un 188/5. maddesinin uygulanmasına ilişkin takdirleri yerinde bularak temyiz istemlerinin esastan reddi ile hükümleri onamıştır.
Yargıtay 10. CD, E. 2024/3531, K. 2024/25639, T. 04.12.2024Ceza ve Ceza Muhakemesi - Yargıtay · 5. Ceza Dairesi25.04.2024
Hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına vekâlet ücreti itirazında merciin dosyayı iadesi
Görevi kötüye kullanma suçundan sanıklar hakkında verilen hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararına katılan vekili yalnız vekâlet ücreti yönünden itiraz etmiş, itiraz mercii itirazı kabul ederek dosyayı karar veren mahkemeye göndermiştir. Adalet Bakanlığının istemi üzerine Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı, merciin 5271 sayılı Kanun'un 271/2. maddesi uyarınca itiraz konusu hakkında kendisinin karar vermesi gerektiğini ileri sürerek kanun yararına bozma istemiştir. Yargıtay, itirazı kabul eden merciin yalnız itiraz konusu hakkında karar vereceğini, dosyada birden fazla sanık bulunduğundan vekâlet ücretinden hangi sanıkların sorumlu olacağının kararı veren mahkemece değerlendirilmesi gerektiğini kabul etmiştir. Kanun yararına bozma istemi reddedilmiştir.
Yargıtay 5. CD, E. 2024/1662, K. 2024/4753, T. 25.04.2024Ceza ve Ceza Muhakemesi - Yargıtay · Ceza Daireleri Başkanlar Kurulu02.04.2024
İtiraza tabi ve ilk bakışta reddedilecek temyizlerin görevli daire belirlenmesindeki yeri
Katılan vekilinin beraat ve hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararlarına yönelik temyizi üzerine Yargıtay 2. ve 3. Ceza Daireleri arasında olumsuz görev uyuşmazlığı çıkmıştır. Ceza Daireleri Başkanlar Kurulu, 2797 sayılı Kanun'un 14. maddesi ve iş bölümü kararının ortak hükümlerine göre itiraz yoluna tabi hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararları ile ilk bakışta reddedilecek temyiz taleplerinin görevli dairenin belirlenmesinde dikkate alınmayacağını belirtmiştir. Katılanın devletin egemenlik alametlerini aşağılama suçundan verilen beraat kararlarını temyiz hakkı bulunmadığından, görevin gece vakti iş yeri dokunulmazlığının ihlali suçundan kurulan beraat hükümlerine göre belirlenmesi gerektiğini ve incelemenin 2. Ceza Dairesine ait olduğunu kabul etmiştir. 2. Ceza Dairesinin görevsizlik kararı kaldırılmış ve dosya bu Daireye gönderilmiştir.
Yargıtay Ceza Daireleri Başkanlar Kurulu, E. 2024/2, K. 2024/22, T. 02.04.2024Ceza ve Ceza Muhakemesi - Yargıtay · 11. Ceza Dairesi20.02.2024
Emisyon pulu tahrifatında resmi belgede sahtecilik ve HAGB kararına karşı itiraz yolu
Araçları muayeneye götürmekle görevli sanığın, egzoz emisyon ruhsatlarına kullanılmış pulları yapıştırıp yeni pul görüntüsü oluşturduğu ve pul için verilen paraları uhdesine geçirdiği kabul edilmiş; mahkeme sanığı resmi belgede sahtecilik suçundan 2 yıl 1 ay hapis cezası ile cezalandırmış, mühürde sahtecilik suçundan hükmün açıklanmasını geri bırakmıştır. Yargıtay, hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararının 5271 sayılı Kanun'un 231. maddesi uyarınca temyiz edilemeyip itiraza tabi olduğunu ve itiraz merciince incelendiğini belirterek mühürde sahtecilik yönünden dosyanın incelenmeksizin iadesine karar vermiştir. Resmi belgede sahtecilik yönünden yargılamanın usule uygun yapıldığını, suç vasfı ve yaptırımların doğru belirlendiğini kabul ederek sanığın temyiz isteğini reddetmiş ve hükmü onamıştır.
Yargıtay 11. CD, E. 2021/10129, K. 2024/1953, T. 20.02.2024Ceza ve Ceza Muhakemesi - Yargıtay · 9. Ceza Dairesi06.02.2024
Reşit olmayanla cinsel ilişki ve çocuk kaçırmada zamanaşımı nedeniyle düşme
Mahkeme, iki sanık hakkında çocuğun kaçırılması ve alıkonulması suçundan kurulan hükümlerin açıklanmasını geri bırakmış; diğer sanığı reşit olmayanla cinsel ilişki suçundan 10 ay, çocuğun kaçırılması ve alıkonulması suçundan 3 ay hapis cezası ile cezalandırmıştır. Yargıtay, hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararlarının 5271 sayılı Kanun'un 231. maddesi uyarınca itiraza tabi olduğunu ve mahallinde itiraz merciince karar verildiğini belirterek bu sanıkların temyiz isteklerini reddetmiştir. Mahkûm edilen sanık yönünden, 5237 sayılı Kanun'un 66. ve 67. maddelerine göre 12 yıllık olağanüstü zamanaşımı süresinin suç tarihi ile inceleme günü arasında dolduğunu kabul ederek Tebliğnamedeki düşünceye katılmamıştır. Bu sanık hakkındaki hükümler bozulmuş ve yeniden yargılama gerekmediğinden kamu davalarının zamanaşımı nedeniyle düşmesine karar verilmiştir.
Yargıtay 9. CD, E. 2021/15814, K. 2024/840, T. 06.02.2024Ceza ve Ceza Muhakemesi - Yargıtay · 10. Ceza Dairesi10.01.2024
Cezaevindeki sanığa okunup anlatılmadan yapılan HAGB tebliği ve temyizin itiraz sayılması
Sanık, kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçundan verilen hükmü temyiz etmiştir. Yargıtay, hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına ilişkin gerekçeli kararın başka suçtan cezaevinde bulunan sanığa 5271 sayılı Kanun'un 35/3. maddesine aykırı olarak okunup anlatılmadan tebliğ edildiğini, tebligatın usulsüz olduğunu, kararın kesinleşmediğini ve mahkemenin sonraki işlemlerinin yok hükmünde olduğunu kabul etmiştir. Hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararının 231/12. madde gereği itiraza tabi olduğunu belirterek temyiz dilekçesini 264. madde uyarınca itiraz sayıp dosyanın itiraz merciince incelenmek üzere incelenmeksizin iadesine karar vermiştir.
Yargıtay 10. CD, E. 2021/3378, K. 2024/248, T. 10.01.2024Ceza ve Ceza Muhakemesi - Yargıtay · 4. Ceza Dairesi17.05.2022
Basit yargılamada itiraz hakkı için katılma iradesinin açıklanması
Hakaret suçundan basit yargılama usulüyle verilen hükmün açıklanmasının geri bırakılması (HAGB) kararına müşteki vekilinin itirazı kabul edilerek hüküm kaldırılmıştır. Yargıtay, müşteki ve vekiline yazılı beyanda bulunma ve davaya katılma imkânı tanınmasına rağmen katılma talebi sunulmadığından, müşteki vekilinin itiraz hakkı bulunmadığını değerlendirmiştir. İtirazın reddi gerekirken kabul edilmesi kanun yararına bozma sebebi olduğundan merci kararını bozmuştur.
Yargıtay 4. CD, E. 2022/3684, K. 2022/12501, T. 17.05.2022Ceza ve Ceza Muhakemesi - Yargıtay · 18. Ceza Dairesi09.04.2019
Katalog dışı fuhuş suçunda iletişim tespiti delili; Başsavcılık itirazının reddi
Fuhuş suçundan verilen mahkûmiyet hükümleri Dairece, iletişimin tespiti kararlarının verildiği TCK'nın 227/2. maddesinin suç tarihi itibarıyla CMK'nın 135. maddesindeki katalog suçlar arasında yer almadığı gerekçesiyle bozulmuş, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı bu bozma kararına itiraz etmiştir. Başsavcılık, elde edilen delillerin hukuka uygun kabul edilerek hükme esas alınması gerektiğini ileri sürmüştür. Daire, sanıkların suçu kabul etmediğini, mağdurların da sanıkların fuhuş yaptırdığına dair beyanı bulunmadığını, görüşme dökümlerinin bu suç açısından yasal delil niteliği taşımadığını ve mahkûmiyete yeterli yasal delil bulunmadığını belirterek önceki kararını usul ve yasaya uygun bulmuştur. İtiraz reddedilmiş ve dosya CMK'nın 308/3. maddesi gereğince Ceza Genel Kuruluna gönderilmiştir.
Yargıtay 18. CD, E. 2019/1248, K. 2019/6922, T. 09.04.2019Ceza ve Ceza Muhakemesi - Yargıtay · Ceza Genel Kurulu23.06.2015
İtirazı reddedilen kovuşturmama kararından sonra kamu davası açılması
Sermaye Piyasası Kanunu’na aykırılık suçundan beraat edilen sanıklar hakkında aynı fiile ilişkin kovuşturmaya yer olmadığı kararına yapılan itiraz reddedilmiş, savcı itiraz merciinin iznini almadan iddianame düzenlemiştir. Ceza Genel Kurulu, bu nedenle usulüne uygun açılmış kamu davası bulunmadığını ve mahkemenin durarak önceki itirazı inceleyen merciin kararını beklemesi gerektiğini kabul etmiş; direnme hükmünü esasa girmeden bozmuştur. Karşı oy: Ek kovuşturmama kararının hukuki değeri bulunmadığı ve soruşturmanın fiilin aslı bakımından kesintisiz sürdüğü görüşüyle bozma kararına karşı çıkılmıştır.
Yargıtay CGK, E. 2013/700, K. 2015/241, T. 23.06.2015Ceza ve Ceza Muhakemesi - Yargıtay · Ceza Genel Kurulu19.06.2012
Gece vakti hırsızlıkta ek savunma hakkı
Sanık, minibüs şoförlerinden hırsızlık nedeniyle gece vakti işlenen hırsızlık hükmünü temyiz etmiş; Daire, iddianamede ilgili madde gösterilmediği için ek savunma verilmediğini belirterek bozma kararı vermiştir. Ceza Genel Kurulu, bir eylemde mahkemenin gece vakti hükmünü önceden bildirip savunma almasını, diğer eylemde ise savcının bu hukuki niteliği duruşma görüşünde açıklamasından sonra müdafiye süre verilip savunma yapılmasını yeterli görerek Başsavcılık itirazını kabul etmiş, bozmayı kaldırıp hükümleri onamıştır.
Yargıtay CGK, E. 2012/125, K. 2012/236, T. 19.06.2012Ceza ve Ceza Muhakemesi - Yargıtay · Ceza Genel Kurulu08.05.2012
HAGB için kamu zararının belirlenmesi ve giderilmesi
Orman alanında açma yapıp ekin eken sanık hakkında, katılan kurumun zararı giderilmediği gerekçesiyle hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına (HAGB) yer olmadığına karar verilmiştir. Ceza Genel Kurulu, kamu zararının kanaat verici araştırmayla belirlenmesi ve sanığın bu tutarı giderme iradesinin sorulması gerektiğini; ancak sanığın ödemeyi karşılayamadığını söylediği ve zarar sürerken ödeme iradesi göstermediği için HAGB koşulunun oluşmadığını kabul etmiştir. Başsavcılık itirazını kabul edip Dairenin bozmasını kaldırmış, dosyayı esastan inceleme için göndermiştir.
Yargıtay CGK, E. 2011/449, K. 2012/186, T. 08.05.2012Ceza ve Ceza Muhakemesi - Yargıtay · Ceza Genel Kurulu20.03.2012
TCK 191/2 tedavi ve denetimli serbestlik kararına karşı kanun yolunun itiraz olması
Kullanmak amacıyla uyuşturucu madde bulundurma suçundan yargılanan sanık hakkında yerel mahkeme 14.02.2008 tarihinde 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu (TCK) 191/2. maddesi uyarınca tedavi ve denetimli serbestlik tedbiri uygulanmasına karar vermiş, Yargıtay 10. Ceza Dairesi sanık müdafiinin temyizi üzerine bu kararı bozmuştur. Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı, kararın itiraz kanun yoluna tabi olduğunu ileri sürerek Özel Daire bozma kararının kaldırılması istemiyle itiraz etmiştir. Ceza Genel Kurulu, cezaya hükmedilmeden önce verilen bu kararların 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu (CMK) 223. maddesinde hüküm olarak sayılmadığını, kanun gerekçesine göre davanın derdest olmaya devam ettiğini ve tedbirin TCK 53-60. maddelerinde sayılan güvenlik tedbirleri arasında yer almadığını belirterek, 6217 sayılı Kanunla eklenen cümle yürürlüğe girmeden önce verilen kararların da itiraz kanun yoluna tabi olduğunu kabul etmiştir. Genel Kurul itirazı kabul ederek Özel Daire kararını kaldırmış ve dosyanın itiraz merciince incelenmesi için yerel mahkemeye gönderilmek üzere Başsavcılığa tevdiine karar vermiştir. Karşı oy: Dört üye, tedbir kararının hüküm niteliğinde olduğunu, kanun yolunun hüküm tarihindeki kurallara göre belirleneceğini ve 14.04.2011 tarihinden önce verilen kararın temyize tabi olduğunu belirterek itirazın reddi gerektiğini savunmuştur.
Yargıtay CGK, E. 2011/785, K. 2012/101, T. 20.03.2012Ceza ve Ceza Muhakemesi - Yargıtay · Ceza Genel Kurulu17.05.2011
Orman Kanunu değişikliği sonrası uyarlama yargılamasında verilen kararın kanun yolu
Orman Kanunu'na aykırılık suçundan verilen mahkûmiyet hükmü temyiz edilmeksizin kesinleşmiş, 5728 sayılı Kanun'un yürürlüğe girmesi üzerine Sulh Ceza Mahkemesi ek kararla cezayı indirmiş ve hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına yer olmadığına karar vermiştir. Hükümlünün temyizi üzerine Özel Daire, Ceza Muhakemesi Kanunu'nun (CMK) 231/12. maddesi uyarınca kararın itiraza tabi olduğu gerekçesiyle dosyanın incelenmeksizin mahalline iadesine karar vermiştir. Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı, uyarlama kararıyla cezanın indirildiğini ve hükmün bu nedenle temyiz edilebileceğini ileri sürerek itiraz etmiştir. Ceza Genel Kurulu, 1 Haziran 2005 sonrası yasa değişiklikleri nedeniyle yapılan uyarlama yargılamasının 5252 sayılı Kanun'un 9. maddesine değil 5275 sayılı Kanun'un 98 ilâ 101. maddelerine tabi olduğunu ve bu yargılamada verilen karara karşı kanun yolunun 101/3. fıkra uyarınca itiraz olduğunu kabul ederek Özel Daire kararını sonucu itibarıyla isabetli bulmuştur. Başsavcılık itirazı oy birliğiyle reddedilmiştir.
Yargıtay CGK, E. 2011/66, K. 2011/96, T. 17.05.2011Ceza ve Ceza Muhakemesi - Yargıtay · Ceza Genel Kurulu03.02.2009
Kesinleşmiş hükümlerde hükmün açıklanmasının geri bırakılması ve yasa yolu
Resmî evrakta sahtecilik ve hizmet nedeniyle güveni kötüye kullanma suçlarından hükümlü hakkında, 5728 sayılı Kanunla değişik Ceza Muhakemesi Kanununun (CMK) 231. maddesi uyarınca yapılan uyarlama yargılamasında yerel mahkeme, cezaların toplamı iki yılı aştığından hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına yer olmadığına karar vermiş, itiraz mercii de itirazı reddetmiştir. Adalet Bakanlığının yasa yararına bozma istemi üzerine Özel Daire, kararın temyize tabi olup kesinleşmediği gerekçesiyle istemi reddetmiş ve dosyayı temyiz incelemesi için Başsavcılığa göndermiş; Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı, uyarlama kararlarının itiraza tabi olduğunu ileri sürerek itiraz etmiştir. Ceza Genel Kurulu, kesinleşmiş hükümlerde hükmün açıklanmasının geri bırakılması ya da istemin reddine ilişkin kararlara karşı yasa yolunun 5728 sayılı Kanunun geçici 1, 5275 sayılı Kanunun 101 ve CMK 231/12. maddeleri uyarınca itiraz olduğunu, birden fazla suçtan mahkûmiyette koşulların her suç yönünden ayrı ayrı değerlendirileceğini ve incelemenin objektif koşullarla sınırlıysa evrak üzerinde, subjektif koşullar değerlendirilecekse duruşma açılarak yapılacağını kabul etmiştir. Genel Kurul ayrıca zararın giderilmesi koşulunda kanaat verici basit bir araştırmayla belirlenecek maddi zararın esas alınacağını, manevi zararın bu kapsama girmediğini belirtmiştir. Sonuçta itiraz kabul edilmiş, Özel Daire kararı kaldırılmış ve yasa yararına bozma istemi hakkında karar verilmek üzere dosyanın Özel Daireye gönderilmesi için Başsavcılığa tevdiine karar verilmiştir.
Yargıtay CGK, E. 2008/250, K. 2009/13, T. 03.02.2009Ceza ve Ceza Muhakemesi