istinaf
Bu etiket Legaluga'nın sınıflandırmasıdır, kararın kendi ifadesi değildir. Kararı kullanmadan önce resmî adresinden doğrulayın.
24 karar, yeniden eskiye
- Yargıtay · Ceza Genel Kurulu22.04.2026
Zorunlu müdafi olmadan yargılama yapılmasında istinafın bozma yetkisi
Ceza Genel Kurulu, zorunlu müdafi atanmadan ve duruşmada hazır bulundurulmadan hüküm kurulmasını kesin hukuka aykırılık sayarak bölge adliye mahkemesinin bu nedenle bozma kararı verebileceğini kabul etmiştir. Başsavcılık itirazı kabul edilip Özel Dairenin bozması kaldırılmış; miktar itibarıyla kesin olan konut dokunulmazlığı hükmüne yönelik temyiz reddedilirken hırsızlık hükmünün incelenmesi için dosya Özel Daireye gönderilmiştir. Karşı oy kullanan üç üye, Özel Dairenin bozmasını isabetli bularak itirazın reddini savunmuştur.
Yargıtay CGK, E. 2025/674, K. 2026/251, T. 22.04.2026Ceza ve Ceza Muhakemesi - Yargıtay · 12. Ceza Dairesi26.03.2026
Ceza yargılamasında ilk derece ve istinaf için ayrı vekâlet ücreti
Kültür ve tabiat varlıklarını koruma mevzuatına aykırılık davasında bölge adliye mahkemesi mahkûmiyet kurarken katılan lehine yalnız tek vekâlet ücretine hükmetmiştir. Yargıtay, katılanın ilk derece yargılamasında da vekille temsil edildiğini belirterek bu aşama için de ücret verilmesi gerektiğini kabul etmiştir. İlk derece ve istinaf vekâlet ücretlerini ayrı ayrı ekleyerek hükmü düzelterek onamıştır.
Yargıtay 12. CD, E. 2025/1248, K. 2026/2997, T. 26.03.2026Ceza ve Ceza Muhakemesi - Yargıtay · 12. Ceza Dairesi24.03.2026
Bölge adliye mahkemesinin bozma sonrası yeniden hüküm kurma görevi
Sahte belge düzenleme davasında bölge adliye mahkemesinin önceki bozması üzerine ilk derece mahkemesince yeniden hüküm kurulmuştu. 12. Ceza Dairesi, bu kararların hukuki değer taşımadığını ve bölge adliye mahkemesinin duruşma açıp delilleri değerlendirerek yeni hüküm kurması gerektiğini belirterek kararı bozdu.
Yargıtay 12. CD, E. 2025/6880, K. 2026/2805, T. 24.03.2026Ceza ve Ceza Muhakemesi - Yargıtay · 12. Ceza Dairesi18.02.2026
Koruma tedbiri tazminatında manevi tazminatın ölçütlere göre takdiri
Davacı, haksız gözaltı, tutukluluk, adli kontrol ve el koyma nedeniyle 500.000,00 TL maddi ve 500.000,00 TL manevi tazminat istemiştir. İlk derece mahkemesi, gözaltına alınma ve salıverilme saatleri arasındaki farkı gözeterek gözaltı süresini üç gün kabul etmiş ve istemi kısmen kabul ederek 93,60 TL maddi, 250,00 TL manevi tazminata hükmetmiştir. Bölge Adliye Mahkemesi maddi tazminatı 135,87 TL olarak düzeltmiş ve 660,00 TL vekâlet ücretini maddi zarar kapsamına ekleyerek istinaf başvurularını esastan reddetmiştir. Daire, manevi tazminatın davacının sosyal ve ekonomik durumu ile sürenin gerektirdiği ölçütlere uymayacak miktarda eksik belirlendiğini saptayarak hükmü bozmuştur.
Yargıtay 12. CD, E. 2022/6307, K. 2026/1591, T. 18.02.2026Ceza ve Ceza Muhakemesi - Yargıtay · 11. Ceza Dairesi19.01.2026
Bölge adliye mahkemesinin duruşma açmadan mahkûmiyeti kaldırıp beraat kararı vermesi
Sanık hakkında nitelikli dolandırıcılık suçundan verilen ve hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına konu olan mahkûmiyet hükmü, denetim süresinde kasıtlı suç işlenmesi üzerine açıklanmış; İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 22. Ceza Dairesi duruşmasız inceleme sonunda 5271 sayılı Kanun'un 280/1-a ve 303/1-a maddeleri uyarınca hükmü düzelterek sanığın beraatine karar vermiştir. Yargıtay, mevcut delillerin yeniden değerlendirilmesiyle İlk Derece Mahkemesinin kabulünden farklı olarak beraat kararı verilmesinin 303/1-a maddesi kapsamına girmediğini, bu değerlendirmenin 280/1-g maddesine göre duruşma açılarak ve taraflar çağrılarak yapılabileceğini belirterek duruşmasız beraat kararını hukuka aykırı bulmuş ve katılan vekilinin temyizi üzerine kararı oy çokluğuyla bozmuştur. Karşı oy: Olayın daha ziyade aydınlanması gerekmeyen hâllerde istinaf aşamasında duruşma açılmaksızın beraat kararı verilmesinde hukuka aykırılık bulunmadığı görüşü ileri sürülmüştür.
Yargıtay 11. CD, E. 2021/40882, K. 2026/671, T. 19.01.2026Ceza ve Ceza Muhakemesi - Yargıtay · 12. Ceza Dairesi15.01.2026
İstinafta duruşma açılmadan mahkûmiyetin kaldırılıp beraat kararı verilmesi
Sanıklar, 2863 sayılı Kanun'a aykırılık suçundan ilk derece mahkemesince 1 yıl 8 ay hapis cezasıyla cezalandırılmıştır. Bölge adliye mahkemesi, suçun iletişimin denetlenmesine karar verilebilecek katalog suçlardan olmadığı ve görüşme içeriklerinin hukuka uygun delil sayılamayacağı gerekçesiyle duruşma açmadan mahkûmiyet hükmünü kaldırarak beraat kararı vermiştir. Yargıtay, 5271 sayılı Kanun'un 280/1-a maddesinin ancak delil değerlendirmesi yapılmaksızın derhâl beraat kararı verilebilecek hâllerde uygulanabileceğini, delil değerlendirmesi gereken durumda 280/1-g maddesi uyarınca duruşma açılarak yeniden hüküm kurulması gerektiğini kabul etmiş ve dosya üzerinden karar verilmesini hukuka kesin aykırılık saymıştır. Katılan vekilinin temyizi yerinde görülerek bölge adliye mahkemesi kararı bozulmuştur.
Yargıtay 12. CD, E. 2023/6635, K. 2026/494, T. 15.01.2026Ceza ve Ceza Muhakemesi - Yargıtay · Ceza Genel Kurulu07.01.2026
Yargıtay bozmasından sonra verilen hükmün açıklanmasının geri bırakılmasında kanun yolu
Sahte fatura düzenleme suçundan verilen ilk hüküm Yargıtay 11. Ceza Dairesince bozulmuş, bozmaya uyan ilk derece mahkemesi 09.07.2024 tarihinde hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar vermiş, Özel Daire bu kararın istinafa tabi olduğunu belirterek dosyayı incelemeksizin iade etmiş ve Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı buna itiraz etmiştir. Ceza Genel Kurulu, usul kanunlarının derhal uygulanması ilkesini, 7499 sayılı Kanun'la değişik 5271 sayılı Kanun'un 231/12. fıkrasını ve geçiş hükmü olan geçici 6. maddeyi esas almış; hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararının 223/1. maddede sayılan hükümlerden olmadığını, 5320 sayılı Kanun'un 8. maddesi ile 5271 sayılı Kanun'un 307/3. fıkrasının hüküm niteliğindeki kararlara ilişkin olduğunu belirterek 15.10.2025 tarihli ve 2025/169 Esas, 2025/381 Karar sayılı önceki kararından dönmüştür. Buna göre Özel Dairenin bozma kararı sonrasında 09.07.2024 tarihinde verilen hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararı temyizen incelenemeyeceği, istinaf kanun yoluna tabi olduğu kabul edilerek itiraz oy çokluğuyla reddedilmiştir. Karşı oy: Karşı oydaki üyeler, hükümler daha önce Yargıtay temyiz incelemesinden geçtiğinden kanun yolunun temyiz olduğunu ve itirazın kabulü gerektiğini savunmuştur.
Yargıtay CGK, E. 2025/201, K. 2026/20, T. 07.01.2026Ceza ve Ceza Muhakemesi - Yargıtay · 6. Ceza Dairesi23.09.2025
Aleyhe istinafta hükmün duruşmasız düzeltilerek artırılması ve kesin kararların temyizi
Nitelikli yağma, kişiyi hürriyetinden yoksun kılma ve yaralama suçlarından kurulan hükümlere karşı istinaf başvuruları üzerine Bölge Adliye Mahkemesi, yağma suçundan mahkûmiyet hükümlerini artırarak düzeltip istinaf başvurularını esastan reddetmiş, kesin nitelikteki kararlara yönelik temyiz taleplerini ise ek kararla reddetmiştir. Yargıtay, kişiyi hürriyetinden yoksun kılma ve kasten yaralama suçlarına ilişkin kararların 5271 sayılı Kanun'un 286. maddesi uyarınca temyiz edilemeyeceğini belirterek katılan vekilinin temyiz istemini reddetmiş, suça sürüklenen çocuk müdafiinin temyiz istemini de reddederek ek kararı onamıştır. Yağma suçu yönünden ise aleyhe istinaf üzerine mahkûmiyet hükümleri artırılarak değiştirildiğinden, 280/1-g maddesi uyarınca duruşma açılıp savunma alınarak yeniden hüküm kurulması gerekirken dosya üzerinden karar verilmesini hukuka aykırı bularak Bölge Adliye Mahkemesi kararını bozmuştur.
Yargıtay 6. CD, E. 2025/4535, K. 2025/7826, T. 23.09.2025Ceza ve Ceza Muhakemesi - Yargıtay · 4. Ceza Dairesi22.09.2025
Hakaret suçundan verilen mahkûmiyet hükmünün onanması
Sanık hakkında hakaret suçundan İlk Derece Mahkemesince kurulan mahkûmiyet hükmüne yönelik istinaf başvurusu, Bölge Adliye Mahkemesince esastan reddedilmiş; sanık suçu işlemediğini ve hakaret kastı bulunmadığını ileri sürerek temyiz etmiştir. Yargıtay, eylemin sanık tarafından işlendiğinin duruşma sonucunda saptandığını, eylemin doğru nitelendirildiğini ve cezanın kanuni bağlamda uygulandığını belirterek isabetsizlik görmemiş, oy çokluğuyla temyiz isteminin esastan reddi ile hükmün onanmasına karar vermiştir. Karşı oy: sanığın ceza infaz kurumundaki kardeşiyle yaptığı telefon görüşmesinin ceza yargılamasında delil olarak kullanılamayacağı, bu nedenle beraat kararı verilmesi gerektiği görüşündedir.
Yargıtay 4. CD, E. 2023/9109, K. 2025/13982, T. 22.09.2025Ceza ve Ceza Muhakemesi - Yargıtay · 1. Ceza Dairesi07.07.2025
Kasten yaralamada hükmün açıklanmasının geri bırakılması ve beraat kararlarının temyizi
Kasten yaralama suçundan verilen hükmün açıklanmasının geri bırakılması, beraat ve mahkûmiyet kararlarına yönelik istinaf başvurularının esastan reddine ilişkin Bölge Adliye Mahkemesi kararları temyiz edilmiştir. Yargıtay, 7499 sayılı Kanun'la değişik CMK 231/12 uyarınca hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararları hakkında Bölge Adliye Mahkemesi kararlarına CMK 286. madde hükümlerinin uygulanacağını, iki yıla kadar hapis cezasını gerektiren suçlar, beş yıl veya daha az hapis cezaları ve on yıl veya daha az hapis cezasını gerektiren suçlardaki beraat kararlarına ilişkin esastan ret kararlarının CMK 286/2 uyarınca temyiz incelemesine tabi olmadığını kabul etmiştir. Tüm temyiz istemleri CMK 298/1 uyarınca oy birliğiyle reddedilmiştir.
Yargıtay 1. CD, E. 2025/2654, K. 2025/5562, T. 07.07.2025Ceza ve Ceza Muhakemesi - Yargıtay · Ceza Genel Kurulu30.04.2025
Bölge adliye mahkemesinin kanuni dayanağı olmayan bozma kararının hükümsüzlüğü
İlk derece mahkemesi sanığı konut dokunulmazlığının ihlali ve silahla tehdit suçlarından mahkûm etmiş; bölge adliye mahkemesi, eylemin kül hâlinde yağmaya teşebbüs ve kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçlarını oluşturduğu gerekçesiyle dosya üzerinden hükmü bozmuş, bozmaya uyan ilk derece mahkemesi sanığı teşebbüs aşamasında kalan nitelikli yağma suçundan mahkûm etmiş ve bu hükme karşı istinaf başvurusu esastan reddedilmiştir. Yargıtay 6. Ceza Dairesi hükmü oy çokluğuyla bozmuş, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı gönüllü vazgeçme şartlarının oluşmadığı görüşüyle itiraz etmiştir. Ceza Genel Kurulu öncelikle bölge adliye mahkemesinin bu gerekçeyle bozma kararı verip veremeyeceğini incelemiş; bozma hâllerinin 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 280. maddesinin birinci fıkrasının (e) ve (f) bentlerinde sınırlı olarak sayıldığını, bu hâller dışında verilen bozma kararı ile ona dayanan ilk derece mahkemesi kararının görevsiz mahkemece verilmiş olmaları nedeniyle hükümsüz sayılması gerektiğini kabul etmiştir. Genel Kurul itirazı değişik gerekçeyle kabul ederek Özel Daire bozma kararını kaldırmış, bu iki kararın hükümsüz sayılmasına ve ilk hükümler hakkında istinaf incelemesi yapılması gerektiği gözetilmeden verilen istinaf kararının bozulmasına karar vermiş; gönüllü vazgeçmeye ilişkin uyuşmazlığı değerlendirmemiştir.
Yargıtay CGK, E. 2024/490, K. 2025/197, T. 30.04.2025Ceza ve Ceza Muhakemesi - Yargıtay · 12. Hukuk Dairesi08.04.2025
Takibe yönelik şikâyet kararının istinafı sürerken yapılan ihalenin feshi
Borçlu, taşınmaz ihalesinin feshi istemiyle icra mahkemesine başvurmuş, ilk derece mahkemesi istemi reddederek borçlu aleyhine para cezasına hükmetmiş, bölge adliye mahkemesi istinaf başvurusunu esastan reddetmiştir. Yargıtay, İİK'nın 363/4. maddesi uyarınca takibe yönelik itiraz ve şikâyetler hakkındaki icra mahkemesi kararlarına karşı ihale tarihi itibarıyla kanun yoluna başvurulmuşsa ihale yapılamayacağını ve bunun re'sen gözetileceğini belirtmiştir. Borçlunun ödeme emrinin ve takibin iptali istemli şikâyetinin reddine dair karara karşı istinaf başvurusu karara bağlanmadan ihale yapıldığından şikâyetin kabulü ile ihalenin feshine karar verilmesi gerektiğini kabul etmiştir. Bölge adliye mahkemesi kararı kaldırılmış, ilk derece mahkemesi kararı bozulmuştur.
Yargıtay 12. HD, E. 2025/1768, K. 2025/2894, T. 08.04.2025Özel Hukuk ve Medeni Usul - Yargıtay · 11. Hukuk Dairesi20.11.2024
TÜRKPATENT YİDK kararının iptali davası
Davacılar, "masa ayağı" konulu tasarım tescil başvurusunun TÜRKPATENT YİDK tarafından hükümsüz kılınmasına itiraz etmiştir. İlk Derece Mahkemesi, davanın hak düşürücü süre geçirildiği gerekçesiyle reddine karar vermiştir. Bölge Adliye Mahkemesi, tebligatın usulüne uygun yapıldığını belirterek istinaf başvurusunu esastan reddetmiştir. Sonuç olarak, temyiz istemi reddedilmiş ve Bölge Adliye Mahkemesi kararı onanmıştır.
Yargıtay 11. HD, E. 2023/6868, K. 2024/8119, T. 20.11.2024Özel Hukuk ve Medeni Usul - Yargıtay · 3. Ceza Dairesi31.10.2024
Silahlı terör örgütüne üye olma suçunda istinaf kararının temyizi
Sanık hakkında silahlı terör örgütüne üye olma suçundan verilen mahkûmiyet kararına karşı istinaf ve temyiz yoluna başvurulmuştur. Bölge Adliye Mahkemesi, ilk derece mahkemesi kararını düzelterek esastan reddetmiştir. Yargıtay, hükmün açıklanmasının geri bırakılması şartlarının tartışılmaması, etkin pişmanlık maddesinin yanlış gösterilmesi ve usulüne uygun duruşma açılmadan karar verilmesi nedenleriyle istinaf kararını hukuka aykırı bulmuştur. Sonuç olarak, istinaf kararının bozulmasına oy birliğiyle karar verilmiştir.
Yargıtay 3. CD, E. 2022/6420, K. 2024/12912, T. 31.10.2024Ceza ve Ceza Muhakemesi - Yargıtay · 12. Hukuk Dairesi06.03.2024
İcra mahkemesi kararlarında istinaf kesinlik sınırı
14.000,00 TL asıl alacak için başlatılan kambiyo senetlerine özgü haciz yoluyla takipte İcra Hukuk Mahkemesi imzaya itirazı kabul edip kesin olarak karar vermiş, alacaklının istinaf başvurusu kararın miktar itibarıyla kesin olduğu gerekçesiyle reddedilmiş ve Bölge Adliye Mahkemesi bu ek karara yönelik istinafı esastan kesin olarak reddettikten sonra temyiz talebini de reddetmiştir. Yargıtay, İİK 363/1'deki kesinlik sınırının İlk Derece Mahkemesinin karar tarihine göre belirleneceğini ve 01.01.2023 tarihinden itibaren 41.710 TL olduğunu, uyuşmazlık değerinin bu sınırı geçmediğinden İİK 365/3 uyarınca istinaf isteminin reddinin doğru olduğunu kabul etmiştir. Bölge Adliye Mahkemesinin temyiz talebinin reddine ilişkin kararı oy birliğiyle onanmıştır.
Yargıtay 12. HD, E. 2024/35, K. 2024/2169, T. 06.03.2024Özel Hukuk ve Medeni Usul - Danıştay · 12. Daire18.12.2023
Anayasa Mahkemesi ihlal kararı sonrası kanun yolu
Masumiyet karinesinin ihlal edildiğine ilişkin Anayasa Mahkemesi kararının ardından yapılan yeniden yargılamada idare mahkemesi disiplin işlemini iptal etmiş; Danıştay Dairesi bu kararı onamıştır. Karar düzeltme incelemesinde çoğunluk, yeniden yargılama kararının yeni bir karar olduğunu ve önce bölge idare mahkemesinde istinaf edilmesi gerektiğini kabul ederek önceki onamayı kaldırmış, dosyanın istinaf incelemesi için gönderilmesine karar vermiştir. Karşı oy, uyuşmazlığı başlatan karar ve süreç 20/07/2016'dan önce olduğundan doğrudan temyiz yolunun uygulanması ve esasa girilmesi gerektiğini savunmuştur.
Danıştay 12. D, E. 2023/4970, K. 2023/6815, T. 18.12.2023İdare ve Vergi - Yargıtay · Hukuk Genel Kurulu05.07.2023
İstinaf mahkemesinin 353/1-a-6 kapsamında verdiği kararın kesinliği ve temyiz edilemezliği
Davacı, satın alınan otomobilin yazılımının ayıplı olduğu iddiasıyla aracın ayıpsız misliyle değiştirilmesini, bu mümkün olmazsa bedel iadesini talep etmiştir. İlk derece mahkemesi davanın kabulüne karar vermiş, istinaf mahkemesi ise 6100 sayılı HMK'nın 353/1-a-6 maddesi gereğince ilk derece mahkemesi kararını kaldırıp dosyanın yeniden görülmesi için mahkemesine göndermiştir. Yargıtay, HMK'nın 353/1-a bendi kapsamına giren kararların kesin nitelikte olduğunu ve temyiz edilemeyeceğini belirterek direnme kararını onamıştır. Sonuç olarak, direnme kararı onanmıştır.
Yargıtay HGK, E. 2022/1077, K. 2023/718, T. 05.07.2023Özel Hukuk ve Medeni Usul - Yargıtay · Ceza Genel Kurulu31.05.2023
İstinafta duruşma açılmadan beraat kararı verilebilmesi
İlk derece mahkemesi, ayakkabılardaki işaretleri taklit marka sayarak sanığı marka hakkına tecavüzden mahkûm etmiştir. Bölge Adliye Mahkemesi, dosyadaki fotoğraflar ve tescil belgeleri karşılaştırıldığında işaretlerin aynı olmadığını ve yeni delil toplamaya gerek bulunmadığını belirleyerek duruşma açmadan beraat kararı vermiştir. Ceza Genel Kurulu, maddi olay kabulü değiştirilmeden aynı deliller üzerinden hukuki değerlendirme yapılabildiğinden Ceza Muhakemesi Kanunu (CMK) 280/1-a kapsamında duruşmasız beraatin mümkün olduğu sonucuyla Başsavcılık itirazını reddetmiştir.
Yargıtay CGK, E. 2022/315, K. 2023/322, T. 31.05.2023Ceza ve Ceza Muhakemesi - Yargıtay · Ceza Genel Kurulu24.05.2022
İstinafa başvurmayan sanığın bölge adliye mahkemesi kararını temyiz hakkı
Sanık müdafii ilk derece mahkemesinin çocuğun cinsel istismarına ilişkin mahkûmiyetini istinaf etmemiş, yalnız savcının istinaf başvurusu esastan reddedilince bölge adliye mahkemesi kararını temyiz etmiş; temyiz istemi reddedilmiştir. Ceza Genel Kurulu, Ceza Muhakemesi Kanunu (CMK)’da temyiz hakkı için önce istinafa başvurulmasını şart koşan bir sınırlama bulunmadığını ve temyiz hakkının erişim hakkını daraltacak biçimde yorumlanamayacağını belirterek Başsavcılık itirazını kabul etmiş, temyiz incelemesi yapılması için dosyanın ilgili daireye gönderilmesine karar vermiştir.
Yargıtay CGK, E. 2019/509, K. 2022/379, T. 24.05.2022Ceza ve Ceza Muhakemesi - Yargıtay · Ceza Genel Kurulu17.05.2022
Bölge adliye mahkemesinin duruşma açmadan beraat kararı verebilmesi
İlk derece mahkemesi sanığı sarkıntılık suretiyle çocuğun basit cinsel istismarından mahkûm etmiş; Bölge Adliye Mahkemesi, aynı maddi olay ve delillerden cinsel kastın kanıtlanmadığı sonucuna vararak duruşma açmadan beraat kararı vermiştir. Ceza Genel Kurulu çoğunluğu, maddi olay değiştirilmeden ve yeni delil toplanmadan mevcut delillerin hukuki değerlendirilmesiyle Ceza Muhakemesi Kanunu (CMK) 280/1-a uyarınca beraat verilebileceğini kabul etmiş, Bölge Adliye Mahkemesinin direnme gerekçesini isabetli bulup dosyayı esas incelemesi için daireye göndermiştir. Karşı oylar duruşma açılması gerektiğini savunmuştur.
Yargıtay CGK, E. 2020/248, K. 2022/359, T. 17.05.2022Ceza ve Ceza Muhakemesi - Yargıtay · 3. Hukuk Dairesi13.09.2021
Kesin ilk derece kararına yönelik başvuru reddinin onanması
Kira bedelinin tespiti davasında ilk derece mahkemesi davayı kısmen kabul etmiş; bölge adliye mahkemesi davalının istinaf başvurusunu esastan reddetmiş ve temyiz istemini de ek kararla reddetmiştir. Yargıtay, istinafa konu kararın 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 341. maddesi uyarınca kesin olduğunu belirterek davalının temyiz istemini reddetmiş ve ek kararı aynı Kanun'un 370/1. maddesi uyarınca onamıştır.
Yargıtay 3. HD, E. 2021/1842, K. 2021/8171, T. 13.09.2021Özel Hukuk ve Medeni Usul - Yargıtay · Hukuk Genel Kurulu27.05.2021
İstinafın delil eksikliği nedeniyle gönderme kararının kesinliği
Kat malikleri ortak gider alacağı için başlatılan takibe itirazın iptali davasında, bölge adliye mahkemesi eksik belgeler ve toplanmayan deliller bulunduğu gerekçesiyle ilk derece kararını kaldırıp dosyayı geri göndermişti. Hukuk Genel Kurulu (HGK), Hukuk Muhakemeleri Kanunu (HMK) 353/1-a-6 kapsamındaki gönderme kararlarının ancak esasla ilgili delillerin hiç toplanmaması veya hiç değerlendirilmemesi durumunda verilebileceğini; bazı deliller toplanmış fakat inceleme yetersiz kalmışsa istinaf mahkemesinin tahkikatı kendisinin tamamlaması gerektiğini açıkladı. Bununla birlikte bu bent uyarınca verilen gönderme kararı kesin olduğundan temyiz edilemez; direnme kararı, somut uyuşmazlıkta dayanağı bulunmayan HMK 362/1-b açıklaması çıkarılarak onandı. Karşı oy, dosyada bazı delillerin toplanmış olmasının gönderme kararını gereksiz kıldığını ileri sürerek temyiz denetimi yapılması gerektiği görüşünü bildirdi.
Yargıtay HGK, E. 2020/451, K. 2021/636, T. 27.05.2021Özel Hukuk ve Medeni Usul - Yargıtay · 3. Hukuk Dairesi10.06.2020
İstinafa tabi dosyanın bölge adliye mahkemesine gönderilmesi
Kira bedelinin tespiti davasında kısmen kabul hükmü davalı tarafından temyiz edilmiştir. Yargıtay, kararın bölge adliye mahkemelerinin göreve başlamasından sonra verildiğini belirleyerek dosyanın ilgili bölge adliye mahkemesine gönderilmek üzere mahkemesine işlemsiz iadesine karar vermiştir.
Yargıtay 3. HD, E. 2020/2162, K. 2020/2905, T. 10.06.2020Özel Hukuk ve Medeni Usul - Yargıtay · 13. Ceza Dairesi24.05.2018
Temyiz incelemesinin hukuki denetimle sınırlı olması
Daire, konut dokunulmazlığını bozma ve mala zarar verme suçlarında istinaf kararına karşı temyiz olanağı bulunmadığından temyiz isteminin reddine dair ek kararı onamış; hırsızlık yönünden temyizi incelemiştir. Hırsızlıkta temyiz incelemesini ilk derece ve bölge adliye mahkemelerince kabul edilen olay saati ile gece vakti artırımının hukuka uygunluğu ve takdiri indirim itirazıyla sınırlı tutmuş; ek delil değerlendirmesi yapmadan kararları onamıştır.
Yargıtay 13. CD, E. 2017/5297, K. 2018/8102, T. 24.05.2018Ceza ve Ceza Muhakemesi