haksız tahrik
Bu etiket Legaluga'nın sınıflandırmasıdır, kararın kendi ifadesi değildir. Kararı kullanmadan önce resmî adresinden doğrulayın.
23 karar, yeniden eskiye
- Yargıtay · 1. Ceza Dairesi30.03.2026
Karşılıklı tüfekle ateş etmede öldürmeye teşebbüs ve meşru savunma tartışması
Yargıtay, tarafların birbirini hedef alarak birden fazla kez tüfekle ateş etmesini öldürmeye teşebbüs olarak değerlendirmiş; tehdit ve yaralama yönündeki tebliğname görüşüne katılmamıştır. Meşru savunma koşullarının bulunmadığını ve tahrik indirimlerinin yerinde olduğunu kabul ederek hükümleri onamıştır. Karşı oy: Evine sığınmasına rağmen silahlı saldırı süren sanığın tüfekle karşılık vermesinin zorunlu ve orantılı savunma olduğu savunulmuştur.
Yargıtay 1. CD, E. 2024/3873, K. 2026/2271, T. 30.03.2026Ceza ve Ceza Muhakemesi - Yargıtay · 1. Ceza Dairesi30.03.2026
Resmî olmayan birlikteliğin sona ermesi sonrasında haksız tahrik tartışması
Daire çoğunluğu, uzun süreli birlikteliğin sona ermesi, çocukların bırakılması ve olayın aile üzerindeki etkilerini birlikte değerlendirerek öldürme ve hürriyetten yoksun kılma suçlarında asgari haksız tahrik indirimi gerektiği görüşünü korumuştur. Önceki bozma kararını düzeltmeyerek direnmenin incelenmesi için dosyayı Ceza Genel Kuruluna göndermiştir. Karşı oy: Resmî olmayan birliktelikten ayrılmanın ve yeni birliktelik kurmanın, maktulden kaynaklanan hukuken haksız bir davranış sayılamayacağı savunulmuştur.
Yargıtay 1. CD, E. 2024/5305, K. 2026/2343, T. 30.03.2026Ceza ve Ceza Muhakemesi - Yargıtay · 1. Ceza Dairesi30.03.2026
İlk haksız hareketin belirlenememesinde asgari tahrik indirimi ve ortak müdafi
Yargıtay, karşılıklı öldürme ve öldürmeye teşebbüs suçlarında ilk haksız hareketin hangi taraftan geldiği belirlenemediğinden asgari haksız tahrik indirimi uygulanmasını uygun bulmuştur. Aynı müdafiyle temsil edilen sanıklar arasında savunmayı zayıflatacak bir menfaat uyuşmazlığı bulunmadığını da belirterek bu yöndeki bozma görüşüne katılmamış ve hükümleri onamıştır.
Yargıtay 1. CD, E. 2024/6049, K. 2026/2330, T. 30.03.2026Ceza ve Ceza Muhakemesi - Yargıtay · 1. Ceza Dairesi25.03.2026
Saldırıya karşı savunma hareketinin haksız tahrik sayılmaması
Yargıtay, bıçaklı grubun saldırısına karşı mağdurun zincir savurmasının savunma amaçlı olduğunu, bu hareketin sonradan saldırıya katılanlar lehine haksız tahrik oluşturmadığını kabul etmiştir. Teşebbüs cezasının zarar ve tehlikeye göre eksik belirlenmesi ve çocuk yönünden teşebbüs, haksız tahrik, yaş küçüklüğü sırasının izlenmemesi de hukuka aykırı bulunmuştur. Mahkûmiyetler bozulmuş, diğer sanıkların beraatleri onanmıştır.
Yargıtay 1. CD, E. 2024/3671, K. 2026/2154, T. 25.03.2026Ceza ve Ceza Muhakemesi - Yargıtay · 1. Ceza Dairesi25.03.2026
Haksız tahrikin mağdurla ilişkisi ve ağır önceki saldırıya göre indirim derecesi
Yargıtay, içinde dört kişi bulunan araca çok sayıda ateş edilmesini doğrudan kastla öldürmeye teşebbüs olarak değerlendirmiştir. Önceki ağır yaralamanın tarafı olan sanık ve mağdur yönünden haksız tahrik indiriminin asgari yerine orta düzeyde yapılması gerektiğinden ilgili hükmü bozmuştur. Diğer mağdurlardan kaynaklanan haksız davranış bulunmamasına rağmen uygulanan indirimleri ise aleyhe temyiz yokluğu nedeniyle bozma nedeni yapmayıp diğer hükümleri onamıştır.
Yargıtay 1. CD, E. 2025/7667, K. 2026/2164, T. 25.03.2026Ceza ve Ceza Muhakemesi - Yargıtay · 1. Ceza Dairesi24.03.2026
İlk ateş edenin belirlenemediği silahlı çatışmada haksız tahrik indirimi
Yargıtay, araçlardaki mermi ve saçma izlerinin karşılıklı silahlı çatışmayı gösterdiğini, ilk ateş eden taraf belirlenemediğinden haksız tahrik indiriminin asgari yerine orta düzeyde yapılması gerektiğini kabul ederek mahkûmiyetleri bozmuştur. Beraat hükümlerini onamış; aynı dosyada katılan sıfatıyla vekâlet ücreti verilen kişilere beraat nedeniyle ayrıca ücret verilmemesini de uygun bulmuştur.
Yargıtay 1. CD, E. 2024/356, K. 2026/2093, T. 24.03.2026Ceza ve Ceza Muhakemesi - Yargıtay · 1. Ceza Dairesi24.03.2026
Bıçaklama öncesi mağdurun direncini kırmanın öldürmeye yardım etme niteliği
Yargıtay, mağdura beden gücüyle vurup direncini kıran ve bıçaklama sırasında arkadaşlarına manevi destek veren çocuğun yalnız yaralamadan değil nitelikli öldürmeye yardım etmeden sorumlu tutulması gerektiğini kabul etmiştir. Olayın başında mağdurdan tokat yiyen diğer çocuk lehine asgari haksız tahrik indirimi yapılmamasını da hukuka aykırı bulmuştur. Bu iki hüküm bozulmuş, diğer mahkûmiyetler onanmıştır.
Yargıtay 1. CD, E. 2024/6691, K. 2026/2102, T. 24.03.2026Ceza ve Ceza Muhakemesi - Yargıtay · 1. Ceza Dairesi24.03.2026
Kavgaya sonradan katılan mağdurun tekmesi ve tahrik indiriminin gerekçesi
Yargıtay, önceden husumeti bulunmayan mağdurun sanığa tekme atmasından sonra gerçekleşen öldürmeye teşebbüs eyleminde asgari haksız tahrik indirimi yapılması gerektiğini kabul etmiştir. Başka bir hükümde gerekçede asgari indirim denilirken hüküm fıkrasında farklı oran uygulanmasını da çelişkili bulmuştur. Öldürmeye teşebbüs hükümleri bozulmuş, yaralamaya ilişkin temyiz istemleri reddedilmiştir.
Yargıtay 1. CD, E. 2025/8613, K. 2026/2091, T. 24.03.2026Ceza ve Ceza Muhakemesi - Yargıtay · 1. Ceza Dairesi23.03.2026
Öldürmeye teşebbüste haksız tahrikin derecesi
Öldürmeye teşebbüs ve bağlantılı suçlara ilişkin temyizde 1. Ceza Dairesi, teşebbüs mahkûmiyetinde haksız tahrikin derecesine ilişkin değerlendirmeyi hukuka aykırı buldu. Bu hükmü bozarken öldürmeye teşebbüse yardım beraatini onadı; bazı diğer suçlarda temyiz istemini kesinlik nedeniyle reddetti.
Yargıtay 1. CD, E. 2024/3726, K. 2026/2031, T. 23.03.2026Ceza ve Ceza Muhakemesi - Yargıtay · 1. Ceza Dairesi23.02.2026
Kasten öldürmeye teşebbüste kastın belirlenmesi ve karşı oy
Sanıklar, kasten öldürmeye teşebbüs mahkûmiyetlerine karşı suç vasfı, meşru savunma ve haksız tahrik yönlerinden temyiz başvurusu yapmıştır. Yargıtay, yaralanmanın niteliği ve dosyadaki deliller ışığında öldürme kastının bulunduğunu, meşru savunma ile zorunluluk hâlinin koşullarının oluşmadığını belirterek eleştiri dışında hukuka aykırılık görmemiş ve hükümleri onamıştır. Karşı oyda, atışların katılanın ayak ve bileğine yönelmesi ve sanıkların ateşi kendilerinin durdurması nedeniyle kastın yaralama olduğu savunulmuştur.
Yargıtay 1. CD, E. 2025/8308, K. 2026/1172, T. 23.02.2026Ceza ve Ceza Muhakemesi - Yargıtay · 1. Ceza Dairesi27.11.2025
Öldürme kastı, meşru savunma ve haksız tahrik değerlendirmesi
Kasten öldürme ve kasten öldürmeye teşebbüs mahkûmiyetlerine karşı savcı, sanıklar ve katılan sanık müdafileri temyiz başvurusu yapmıştır. Yargıtay, istinaf dilekçesinde katılan sıfatıyla aleyhe başvuru yapıldığını belirterek kazanılmış hak bozma görüşüne katılmamış; öldürme kastının bulunduğu, meşru savunma koşullarının oluşmadığı ve haksız tahrik indiriminin uygun olduğu gerekçeleriyle temyiz istemlerini reddedip hükümleri onamıştır.
Yargıtay 1. CD, E. 2024/2976, K. 2025/8339, T. 27.11.2025Ceza ve Ceza Muhakemesi - Yargıtay · 4. Ceza Dairesi18.09.2025
Hakaret suçunda haksız tahrik, erteleme ve HAGB uygulanmamasının onanması
Sanık hakkında hakaret suçundan verilen mahkûmiyet hükmüne yönelik istinaf başvurusu Bölge Adliye Mahkemesince esastan reddedilmiş, sanık müdafii temyiz etmiştir. Yargıtay, haksız tahrik şartlarının gerçekleşmediğine ve sanığın savunma biçimi, pişmanlık göstermemesi ile adli sicilindeki önceki hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararları nedeniyle 5237 sayılı Kanun'un 51. ve 62. maddeleri ile 5271 sayılı Kanun'un 231. maddesinin uygulanmamasına ilişkin takdir ve gerekçeyi yerinde bulmuştur. Aleniyet unsuru yönünden eksik inceleme bulunduğunu, ancak aleyhe temyiz olmadığından bozma yapılamayacağını belirtmiş ve eleştiri dışında hukuka aykırılık görmemiştir. Temyiz isteminin esastan reddi ile hükmün onanmasına karar verilmiştir.
Yargıtay 4. CD, E. 2023/6970, K. 2025/13863, T. 18.09.2025Ceza ve Ceza Muhakemesi - Yargıtay · 1. Ceza Dairesi13.05.2025
Kasten öldürmeye teşebbüs hükmünün onanması, hakaret hükmüne temyiz isteminin reddi
İlk Derece Mahkemesi sanığı kasten öldürmeye teşebbüs suçundan TCK'nın 81/1, 35, 29, 62 ve 53. maddeleri uyarınca 6 yıl 3 ay hapis cezasıyla cezalandırmış, Bölge Adliye Mahkemesi istinaf başvurusunu esastan reddetmiş; sanık müdafii ve katılan vekili hükmü temyiz etmiştir. Yargıtay, katılan sanık vekilinin hükmü istinaf aşamasında süre tutum dilekçesinde yalnız sanık sıfatıyla istinaf ettiği, katılan sıfatıyla istinaf isteminin süresinden sonra olduğu için sanığın kazanılmış hakkı bulunduğunu belirterek eksik ceza tayinine ilişkin bozma öneren düşünceye katılmamış; meşru savunma koşullarının oluşmadığını ve haksız tahrik indirim oranının isabetli olduğunu kabul etmiştir. Kasten öldürmeye teşebbüs hükmü yönünden temyiz istemlerinin esastan reddi ile hükmün onanmasına; hakaret suçundan verilen hüküm CMK'nın 286/2-h maddesine göre temyiz edilemez olduğundan temyiz isteminin reddine karar vermiş, kasten yaralamaya teşebbüs ve tehdit suçlarından verilen hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararlarını itiraz yoluna tabi olduğu için inceleme dışı bırakmıştır.
Yargıtay 1. CD, E. 2023/2491, K. 2025/3841, T. 13.05.2025Ceza ve Ceza Muhakemesi - Yargıtay · 1. Ceza Dairesi07.04.2025
Kasten öldürme dosyasında iştirak, tahrik ve tekerrür incelemesi
Kasten öldürme mahkûmiyetlerine yönelik temyizde Yargıtay, bir katılan sanığın katılan sıfatıyla yaptığı başvuruyu süre aşımı nedeniyle reddetmiştir. Diğer hükümler yönünden tahrik indiriminin alt sınıra yakın belirlenmemesi, iki sanığın yardım eden olarak değerlendirilmemesi, tekerrür bakımından uyarlama yargılamasının araştırılmaması ve katılan lehine vekâlet ücretine hükmedilmemesi nedenleriyle bölge adliye mahkemesi kararını bozmuştur.
Yargıtay 1. CD, E. 2024/7507, K. 2025/2606, T. 07.04.2025Ceza ve Ceza Muhakemesi - Yargıtay · 1. Ceza Dairesi23.10.2024
Kasten öldürme mahkûmiyetlerinde meşru savunma ve haksız tahrik
Sanıklar hakkında kasten öldürme suçundan verilen mahkûmiyetlere ilişkin istinaf başvuruları reddedilmiş; katılanlar ve sanıklar kararları temyiz etmiştir. Yargıtay, sanıkların iştirak hâlinde hareket ettiğini, maktulden kaynaklanan haksız saldırı veya tahrik bulunmadığını ve meşru savunma koşullarının oluşmadığını belirterek temyiz istemlerini esastan reddedip hükümleri onamıştır.
Yargıtay 1. CD, E. 2024/2309, K. 2024/6892, T. 23.10.2024Ceza ve Ceza Muhakemesi - Yargıtay · 4. Ceza Dairesi30.09.2024
Hakaret suçunda HAGB, haksız tahrik ve zincirleme suç uygulanmamasının onanması
Sanık hakkında hakaret suçundan verilen mahkûmiyet kararına karşı istinaf üzerine Bölge Adliye Mahkemesi, maddi hataları düzelterek ve zincirleme suç hükümlerini çıkararak istinaf başvurusunu düzeltilerek esastan reddetmiş, karar sanık ve katılan vekilince temyiz edilmiştir. Yargıtay, katılanın şikâyetten vazgeçtiğine dair beyanın sehven yazıldığının ara kararla belirtilmesi ve katılma kararı verilmiş olması karşısında Tebliğnamedeki ret görüşüne katılmamıştır. Savunma hakkının kısıtlanmadığını, şartları gerçekleşmeyen haksız tahrik ve zincirleme suç hükümleri ile 5271 sayılı Kanun'un 231/5. maddesinin uygulanmamasında hukuka aykırılık bulunmadığını belirterek temyiz istemini esastan reddetmiş ve hükmü onamıştır.
Yargıtay 4. CD, E. 2021/37443, K. 2024/11357, T. 30.09.2024Ceza ve Ceza Muhakemesi - Yargıtay · 1. Ceza Dairesi23.10.2023
Çifte öldürme olayında meşru savunma ve haksız tahrik
Sanık, iki kişiyi öldürme suçundan haksız tahrik indirimi uygulanarak mahkûm edilmiş; sanık ve katılanlar istinaf başvuruları reddedilince temyiz yoluna başvurmuştur. Yargıtay, olayda meşru savunma ve sınırın aşılması koşullarının bulunmadığını, maktullerden sanığa yönelen haksız tahrik oluşturan eylemlerin ve indirim oranının doğru belirlendiğini saptayarak temyiz istemlerini reddedip hükümleri onamıştır.
Yargıtay 1. CD, E. 2022/15293, K. 2023/6433, T. 23.10.2023Ceza ve Ceza Muhakemesi - Yargıtay · 1. Ceza Dairesi22.06.2023
Birlikte saldırıda iştirak hâlinde kasten öldürmeye teşebbüs
Sanıklar, arkadaşlarını yaralayan mağdura tanık aracılığıyla ulaşıp levye ve araçla saldırarak hayati tehlike geçirecek şekilde yaralanmasına neden olmakla suçlanmıştır. İlk Derece Mahkemesi bir sanığı kasten öldürmeye teşebbüsten, diğerlerini neticesi sebebiyle ağırlaşmış yaralamadan mahkûm etmiş; Bölge Adliye Mahkemesi bir sanığın istinaf başvurusunu esastan reddetmiş, diğerleri yönünden hükmü kaldırarak iştirak hâlinde kasten öldürmeye teşebbüsten mahkûmiyete, aleyhe istinaf bulunmadığından kazanılmış hak olan cezaya hükmetmiştir. Yargıtay, sanıkların fikir ve eylem birliği içinde hareket ettiklerini, yaraların yeri ve niteliği, kullanılan aletlerin elverişliliği ve husumet birlikte değerlendirildiğinde kastın öldürmeye yönelik olduğunu, haksız tahrik oluşturan bir eylemin bulunmadığını kabul etmiştir. Temyiz istemleri esastan reddedilerek hükümler onanmıştır.
Yargıtay 1. CD, E. 2023/1635, K. 2023/4473, T. 22.06.2023Ceza ve Ceza Muhakemesi - Yargıtay · 1. Ceza Dairesi06.06.2022
Yaralamada meşru savunma, tahrik ve kazanılmış hak
Sanık, kendisine yumruk attıktan sonra ayrılan katılanı aracıyla takip edip sopayla ağır şekilde yaralamıştır. Yargıtay, saldırı ile savunma arasında eşzamanlılık ve savunma zorunluluğu bulunmadığından meşru savunma koşullarının oluşmadığını, ilk saldırının ise haksız tahrik indirimi için elverişli olduğunu kabul etti. Bozma üzerine belirlenen cezada kazanılmış hak sınırının yanlış kanun maddesine dayandırıldığını saptadı; yeniden yargılama gerektirmeyen bu hatayı düzelterek hükmü onadı.
Yargıtay 1. CD, E. 2022/4951, K. 2022/4481, T. 06.06.2022Ceza ve Ceza Muhakemesi - Yargıtay · 3. Ceza Dairesi27.01.2021
Usulsüz tebliğ nedeniyle temyizin süresinde sayılması ve aleyhe temyiz yokluğunda onama
Kasten yaralama suçundan hükmün açıklanması suretiyle mahkûmiyet kararını sanık müdafii temyiz etmiştir. Yargıtay, yokluğunda verilen kararın sanığın kardeşine tebliğinde Tebligat Kanunu'nun 20. maddesi gereğince sanığın adreste bulunmama sebebi belirtilmediğinden tebliğin usulsüz olduğunu, öğrenme üzerine yapılan temyizin süresinde sayılacağını kabul ederek temyiz isteminin reddine dair ek kararı kaldırmış, itiraz merciinin itirazın reddi kararını da yok hükmünde saymıştır. Daire, TCK'nin 29. maddesi uyarınca asgari (1/4) yerine (1/2) oranında haksız tahrik indirimi yapılmasını ve TCK'nin 62. maddesi uygulanırken sonuç cezanın "5 ay 25 gün" yerine "5 ay 15 gün" hesaplanmasını eksik ceza tayini olarak saptamış, ancak aleyhe temyiz olmadığından bunları bozma nedeni yapmamıştır. Hüküm isteme aykırı olarak onanmıştır.
Yargıtay 3. CD, E. 2020/12501, K. 2021/2111, T. 27.01.2021Ceza ve Ceza Muhakemesi - Yargıtay · 3. Ceza Dairesi02.05.2019
Karşılıklı yaralamada devam eden saldırı meşru savunma oluşturmaz
Kardeşler arasındaki karşılıklı yaralama olayında ilk haksız hareketin kimden geldiği belirlenememiştir. Daire, sanığın mağduru yaralamayı sürdürmesi nedeniyle meşru savunmanın koşullarının oluşmadığını; beraat yerine eylemin haksız tahrik altında kasten yaralama sayılması gerektiğini belirtti. Diğer sanık hakkında ise ilk haksız hareketin kaynağı belirsiz olduğundan asgari haksız tahrik indirimi uygulanmalı ve Anayasa Mahkemesi kararından sonra hak yoksunlukları yeniden değerlendirilmelidir. İki mahkûmiyet/beraat hükmü de bu nedenlerle bozuldu.
Yargıtay 3. CD, E. 2019/1674, K. 2019/9236, T. 02.05.2019Ceza ve Ceza Muhakemesi - Yargıtay · Ceza Genel Kurulu23.10.2018
Eşinin ilişki yaşadığı kişiyi öldüren sanıkta haksız tahrik indirimi
Sanık, eşini başka biriyle cinsel ilişki sırasında yakaladıktan sonra maktulü bıçaklayarak öldürmüştür. Kurul çoğunluğu, maktulün sanığın eşiyle uzun süredir ilişki yaşaması, sanığın evinde yakalanması ve olay sırasında sanığa yönelen söz ve davranışlarıyla oluşan tahrikin boyutunu dikkate alarak yerel mahkemenin 13 yıllık cezayı belirlemesini adil ve yerinde bulmuştur. Direnme kararı onanmış; daha yüksek indirim gerektiğini düşünen bir üye karşı oy kullanmıştır.
Yargıtay CGK, E. 2017/842, K. 2018/457, T. 23.10.2018Ceza ve Ceza Muhakemesi - Yargıtay · 1. Ceza Dairesi19.02.2018
Kasten öldürmede haksız tahrik indirimi ve hukuka uygunluk nedeni
Sanık, komşusu olan maktulü tüfekle öldürmekten mahkûm edilmiş; meşru savunma itirazı reddedilmiştir. Daire, maktulün söz ve davranışlarının ulaştığı boyut karşısında daha yüksek oranda haksız tahrik indirimi yapılması ve Anayasa Mahkemesinin iptal kararı doğrultusunda hak yoksunluklarının yeniden değerlendirilmesi gerektiği için hükmü bozmuştur. Karşı oy, sanığın saldırıyı korku ve telaşla savuştururken meşru savunma sınırını taksirle aştığını savunmuştur.
Yargıtay 1. CD, E. 2016/4596, K. 2018/694, T. 19.02.2018Ceza ve Ceza Muhakemesi