geçerli neden
Bu etiket Legaluga'nın sınıflandırmasıdır, kararın kendi ifadesi değildir. Kararı kullanmadan önce resmî adresinden doğrulayın.
2 karar, yeniden eskiye
- Yargıtay · Hukuk Genel Kurulu24.11.2020
Feshin geçerli nedene dayandığı kesinleşince kıdem ve ihbar tazminatına hak kazanılması
Davacı işçi, açtığı işe iade davasında feshin geçerli nedene dayandığının kesinleştiğini belirterek kıdem ve ihbar tazminatı istemiştir. Mahkeme, iş sözleşmesinin 4857 sayılı Kanun'un 25. maddesi uyarınca haklı nedenle feshedildiği gerekçesiyle davayı reddetmiş, Özel Dairenin bozma kararına karşı direnmiştir. Hukuk Genel Kurulu, feshin geçersizliğinin tespiti davasında feshin geçerli nedene dayandığına ilişkin kesinleşmiş tespitin kesin hüküm oluşturmasa da unsur etkisi nedeniyle kuvvetli delil olarak sonraki tazminat davasında mahkemeyi bağladığını, bu nedenle davacının kıdem ve ihbar tazminatlarına hak kazanacağını kabul etmiştir. Direnme kararı bozulmuştur.
Yargıtay HGK, E. 2016/1200, K. 2020/931, T. 24.11.2020Özel Hukuk ve Medeni Usul - Yargıtay · 9. Hukuk Dairesi09.01.2019
Fona devredilen bankada yönetim kurulunun organizasyon değişikliğiyle avukatın feshi
Davalı bankada avukat olarak çalışan davacı, iş sözleşmesinin geçerli neden olmaksızın feshedildiğini ileri sürerek işe iadesini istemiş; ilk derece mahkemesi feshin son çare olması ilkesine aykırılık gerekçesiyle davayı kabul etmiş, bölge adliye mahkemesi yalnız harç yönünden kararı kaldırıp davayı yeniden kabul etmiştir. Yargıtay, bankanın ortaklık hakları ile yönetim ve denetiminin 5411 sayılı Kanun'un 71. maddesi gereğince Fona devredildiğini, Fonca görevlendirilen yönetim kurulunun kendi belirleyeceği kadrolarla yönetimi gerçekleştirebileceğini ve avukat olan davacının yönetim kurulunun tasarrufuyla organizasyon değişikliği kapsamına girdiğini belirtmiştir. Feshin geçerli nedene dayandığı kabul edilerek 4857 sayılı Kanun'un 20/3. maddesi uyarınca ilk derece ve bölge adliye mahkemesi kararları bozularak ortadan kaldırılmış ve dava reddedilmiştir.
Yargıtay 9. HD, E. 2018/4803, K. 2019/389, T. 09.01.2019Özel Hukuk ve Medeni Usul