endeks artışı
Bu etiket Legaluga'nın sınıflandırmasıdır, kararın kendi ifadesi değildir. Kararı kullanmadan önce resmî adresinden doğrulayın.
21 karar, yeniden eskiye
- Yargıtay · 3. Hukuk Dairesi12.06.2019
Beş yıl dolmadan endeks yerine hak ve nesafet uygulanması
Davacı, 01.01.2012 başlangıç tarihli yenilenen kira sözleşmesinde ödenen kiranın emsalin altında kaldığını ileri sürerek işyeri kirasının aylık net 2.000,00 Türk Lirası olarak tespitini istedi. Mahkeme davayı kabul ederek kiranın 01.01.2015 tarihinden itibaren aylık net 2.000,00 Türk Lirası olarak tespitine karar verdi. Yargıtay, yazılı sözleşmenin 01.01.2012 başlangıç tarihli 3 yıl süreli ve artış hükümlü olduğunu, beş yıl dolmadan serbest iradeyle belirlenen bedelden az olmamak üzere Üretici Fiyat Endeksi endeksine göre tespit gerekirken hak ve nesafet uygulanmasının hatalı olduğunu kabul etti. Hükmün davalı yararına bozulmasına karar verildi.
Yargıtay 3. HD, E. 2017/8727, K. 2019/5348, T. 12.06.2019Özel Hukuk ve Medeni Usul - Yargıtay · 3. Hukuk Dairesi15.05.2019
İlk uzayan dönemden itibaren endeks artışıyla kira tespiti
Davacı, 05.06.2011 tarihli sözleşmeyle aylık 1.250,00 Türk Lirası bedelle kiralanan taşınmazda 2015 Haziran ayında 1.350,00 Türk Lirası ödediğini, emsalin altında kalan kiranın 05.06.2015 tarihinden itibaren 1.685,00 Türk Lirası olarak belirlenmesini istedi. Mahkeme davayı kısmen kabul ederek kiranın 05.06.2015 tarihinden itibaren net 1.350,00 Türk Lirası olarak tespitine karar verdi. Yargıtay, sözleşme başlangıcı 05.06.2011 olduğundan Türk Borçlar Kanunu 344. maddesinin 1. ve 2. fıkraları gereğince bir önceki kira yılının Üretici Fiyat Endeksi artışını geçmemek üzere belirleme yapılması, ilk dönemlerin eksik ödendiği iddiası varken son dönem bedeli esas alınamayacağını kabul etti. Kararın davacı yararına bozulmasına karar verildi.
Yargıtay 3. HD, E. 2017/7543, K. 2019/4573, T. 15.05.2019Özel Hukuk ve Medeni Usul - Yargıtay · 3. Hukuk Dairesi04.04.2019
Son ödenen bedelden düşük kira tespit edilememesi
Davacı, 16.06.2012 başlangıç tarihli sözleşmeyle kiralanan taşınmazda 16.06.2014 tarihinden itibaren aylık kiranın Katma Değer Vergisi (KDV) dahil 752,84 Türk Lirası kira ve 313,88 Türk Lirası yönetim gideri olmak üzere toplam 1.066,72 Türk Lirası olarak tespitini istedi. Mahkeme davayı kısmen kabul ederek aylık kiranın KDV dahil 342,63 Türk Lirası, ortak gider bedelinin 313,88 Türk Lirası olarak tespitine karar verdi. Yargıtay, kira bedelinin endeks uygulanarak belirlenmesinde usulsüzlük bulunmadığını, ancak son ödenen KDV dahil 670,00 Türk Lirası bedelden az olmamak üzere tespit gerekirken daha düşük bedel belirlenmesinin hatalı olduğunu kabul etti. Hükmün davacı yararına bozulmasına karar verildi.
Yargıtay 3. HD, E. 2017/7041, K. 2019/3045, T. 04.04.2019Özel Hukuk ve Medeni Usul - Yargıtay · 3. Hukuk Dairesi28.03.2019
İntifa hakkı terkininden önceki döneme kira tespit edilememesi
Davacı, 01.01.2012 başlangıç tarihli sözleşmeyle kiralanan taşınmazda son ödenen aylık 500,00 Türk Lirası kiranın değeri yansıtmadığını belirterek 01.01.2013 ile 31.12.2013 arası dönemin 3.000,00 Türk Lirası, olmazsa 01.01.2014 ile 31.12.2014 arası dönemin 3.500,00 Türk Lirası olarak tespitini istedi. Mahkeme, Yargıtay (Kapatılan) 6. Hukuk Dairesinin 16.09.2015 tarihli bozma ilamına uyarak davayı kabul etmiş ve 01.01.2013 tarihinde başlayan dönem kirasının aylık brüt 3.000,00 Türk Lirası olarak tespitine karar vermiştir. Yargıtay, kiraya veren intifa hakkının 11.01.2013 tarihinde terkin edildiğini ve bu tarihten öncesine tespit verilemeyeceğini, sözleşmede artış şartı bulunduğundan 03.09.2013 tarihinde açılan davanın süresinde olduğunu, 11.01.2013 tarihinden dönem sonu 31.12.2013 tarihine kadar Türk Borçlar Kanunu 344. maddesi 1. ve 2. fıkraları gereğince Üretici Fiyat Endeksi artışıyla ödenenden az olmamak üzere tespit gerektiğini kabul etti. Hükmün davalı yararına bozulmasına karar verildi.
Yargıtay 3. HD, E. 2019/1075, K. 2019/2746, T. 28.03.2019Özel Hukuk ve Medeni Usul - Yargıtay · 3. Hukuk Dairesi20.11.2018
Beşinci yıldan sonraki dönemde hak ve nesafetle tespit
Davacı, 10.10.2009 başlangıç tarihli sözleşmeyle kiralanan taşınmazda ödenen 950,00 Türk Lirası kiranın emsalin altında kaldığını belirterek dava tarihinden itibaren 1.650,00 Türk Lirası olarak tespitini istedi. Davalı 01.10.2015 tarihinden itibaren 1.050,00 Türk Lirası ödediğini beyan etmiş, mahkeme Üretici Fiyat Endeksi artışıyla bulunan bedelin ödenenden az olduğu gerekçesiyle 10.10.2015 tarihinden itibaren 1.050,00 Türk Lirası tespitine karar vermiştir. Yargıtay, 10.10.2015 tarihinde başlayan dönemin beşinci yıldan sonraki dönem olduğunu, bu yüzden Türk Borçlar Kanunu 344/3 maddesine göre hak ve nesafet ilkeleri doğrultusunda rayice göre belirleme gerekirken endeksle hüküm kurulduğunu kabul etti. Hükmün davacı yararına bozulmasına karar verildi.
Yargıtay 3. HD, E. 2017/4515, K. 2018/11754, T. 20.11.2018Özel Hukuk ve Medeni Usul - Yargıtay · 3. Hukuk Dairesi07.11.2018
Tahliye hükmünün onanması ve tespit hükmünün bozulması
Davacı, 03.12.2013 ve 17.12.2013 tarihlerinde satın alıp birleştirdiği üç işyerinde sözleşmede 1.000,00 Türk Lirası görünen kiranın gerçekte 2.500,00 Türk Lirası olduğunu, davalının 15.04.2014 tarihinden itibaren 1.200,00 Türk Lirası yatırdığını belirterek süre bitimi, tadilat ve işyeri ihtiyacı nedeniyle tahliye ile yeni kiranın 3.500,00 Türk Lirası olarak tespitini ve eksiklerin faiziyle tahsilini istedi. Mahkeme, Dairenin 13.06.2017 tarihli bozma ilamına uyarak kiranın 15.04.2015 tarihinden itibaren aylık 3.500,00 Türk Lirası olarak belirlenmesine ve davalının tahliyesine karar verdi. Yargıtay, tahliye yönünden bozmaya uygunluk ve delil takdiri bakımından isabetsizlik görmediğini, tespit yönünden ise sözleşme başlangıcı 15.04.2012 olduğundan Türk Borçlar Kanunu 344. maddesi 1. ve 2. fıkraları gereğince ödenenden az olmamak üzere Üretici Fiyat Endeksi artışıyla belirleme gerekirken yetersiz rapora dayanıldığını kabul etti. Kararın tahliye yönünden onanmasına, tespit yönünden davalı yararına bozulmasına karar verildi.
Yargıtay 3. HD, E. 2018/6583, K. 2018/11171, T. 07.11.2018Özel Hukuk ve Medeni Usul - Yargıtay · 3. Hukuk Dairesi07.06.2018
Galip vasfı belirsiz arazide eksik inceleme
Davacı, 01.11.2011 başlangıç tarihli arazi kiralama sözleşmesiyle kiralanan taşınmazda son ödenen aylık 1.655,00 Türk Lirası kiranın 01.11.2014 tarihinden itibaren 6.300,00 Türk Lirası olarak tespitini ve ödenmeyen kira alacağının tahsilini istedi. Mahkeme 01.11.2014-01.11.2015 dönemi kirasının hak ve nesafet gereği 6.000,00 Türk Lirası olarak tespitine karar verdi. Yargıtay, Türk Borçlar Kanunu 344. ve devamı maddeleri gereği tespitin yalnız konut ve çatılı işyeri kiralarında istenebildiğini, bu yüzden kiralananın galip vasfının önce belirlenmesi gerektiğini, açık alan çıkarsa genel hükümler gereği ret, çatılı işyeri çıkarsa tespit kararı verilebileceğini, ayrıca dönemin hak ve nesafet dönemi olmayıp Üretici Fiyat Endeksi uygulanması gerektiğini kabul etti. Hükmün davalı yararına bozulmasına karar verildi.
Yargıtay 3. HD, E. 2017/3152, K. 2018/6523, T. 07.06.2018Özel Hukuk ve Medeni Usul - Yargıtay · 3. Hukuk Dairesi14.11.2017
Son ödenen bedelden düşük kira tespit edilememesi
Davacı, 01.06.2011 başlangıç tarihli sözleşmeyle kiralanan taşınmazda 01.06.2014 tarihinden itibaren aylık kiranın Katma Değer Vergisi dahil 6.425,10 Türk Lirası kira ve 2.293,92 Türk Lirası yönetim gideri olmak üzere toplam 8.719,02 Türk Lirası olarak tespitini istedi. Mahkeme davayı kısmen kabul ederek aylık kiranın Katma Değer Vergisi dahil 2.596,27 Türk Lirası, ortak gider bedelinin 2.293,92 Türk Lirası olarak tespitine karar verdi. Yargıtay, kira bedelinin endeks uygulanarak belirlenmesinde usulsüzlük bulunmadığını, ancak son ödenen Katma Değer Vergisi dahil 2.870,73 Türk Lirası bedelden az olmamak üzere tespit gerekirken daha düşük bedel belirlenmesinin hatalı olduğunu kabul etti. Hükmün davacı yararına bozulmasına karar verildi.
Yargıtay 3. HD, E. 2017/3533, K. 2017/15819, T. 14.11.2017Özel Hukuk ve Medeni Usul - Yargıtay · 3. Hukuk Dairesi15.02.2017
Beş yıl dolmadan hak ve nesafetle tespit yapılamaması
Davacı, 01.12.2011 başlangıç tarihli 1 yıllık sözleşmede kira bedelinin 1250.TL belirlendiğini, ...3. Noterliğinin 31.10.2014 tarih ve 12052 yevmiye nolu ihtarnamesiyle tahliye ve 3500.TL bildirildiğini belirterek 01/12/2015 tarihinden itibaren aylık 3500.TL tespitini istedi. Mahkeme eski kiracılığı dikkate alıp hakkaniyet indirimiyle davayı kısmen kabul ederek 01.12.2015 tarihinden itibaren brüt 1.690,00-TL tespitine karar verdi. Yargıtay, sözleşmede TEFE-ÜFE ortalaması artış şartı bulunduğundan davanın 23.12.2014 tarihinde süresinde açıldığını, 6101 sayılı kanunun 1. maddesi gereği Türk Borçlar Kanunu hükümleri uygulanacağını, 4+1 kuralıyla 5 yıl geçmediğinden Türk Borçlar Kanunu 344/1 maddesine göre endeksle belirleme gerekirken hak ve nesafetle ve indirimle hüküm kurulduğunu kabul etti. Hükmün bozulmasına karar verildi.
Yargıtay 3. HD, E. 2017/1490, K. 2017/1430, T. 15.02.2017Özel Hukuk ve Medeni Usul - Yargıtay · 6. Hukuk Dairesi15.03.2016
Yenileme bedelinin rayice uygunluğuna göre tespit
Davacı, 2004 yılından beri kiracı olan davalının 01.09.2013 tarihli sözlü yenilemeyle net 10.513 TL ödediğini belirterek 01.09.2014 tarihinden itibaren net 20.000 TL tespitini istedi. Davalı 2013 uzlaşmasıyla 4.800 TL'den 10.513 TL'ye çıkıldığını, 3 yıl geçmeden emsal artışı istenemeyeceğini, 01.09.2014 tarihinden Üretici Fiyat Endeksi ile net 11.433 TL artırıldığını savunmuş, mahkeme yasal artış yapıldığı gerekçesiyle davanın reddine karar vermiştir. Daire, işyerinde 3 yıldan fazla süre geçtiğinden kural olarak hak ve nesafet uygulanacağını, 01.09.2004 başlangıç tarihli 1 yıllık sözleşmenin 01.09.2013 sözlü sözleşmeyle yenilendiğini, bedel rayice uygun değilse 3 yıl geçmese de hak ve nesafet istenebileceğini, miktar uyuşmazlığında ret değil kabul edilen ve endeks artışından az olmamak üzere tespit gerektiğini kabul etti. Hükmün bozulmasına karar verildi.
Yargıtay 6. HD, E. 2015/5038, K. 2016/2005, T. 15.03.2016Özel Hukuk ve Medeni Usul - Yargıtay · 6. Hukuk Dairesi19.01.2016
Kesinleşen kira yerine ödenenden endeksle hesap hatası
Davacı, 1984 tarihinden beri kiracı olan davalının 01.05.1998 sözlü yenilemeli sözleşmesinde 2010/636 sayılı dosyayla 01.05.2010 dönemine brüt 2.250 TL kesinleştiğini, 2012/158 sayılı dosyayla 01.05.2011 dönemine 2.457 TL tespit edildiğini belirterek Üretici Fiyat Endeksi ile 01.05.2013 tarihinden itibaren brüt 3,408.33 TL (net 2.726,66 TL) tespitini istedi. Mahkeme bilirkişi raporuyla davayı kısmen kabul ederek 01.05.2013 gününden itibaren brüt 2.750 TL tespitine karar verdi. Daire, sair itirazları yerinde görmediğini, raporda 2012 kirasının ödenen 2.200 TL alınıp Üretici Fiyat Endeksi uygulanmasının hatalı olduğunu, 13.03.2014 tarihinde kesinleşen brüt 2.457 TL üzerine önce Tüketici Fiyat Endeksi ile 2012, sonra Üretici Fiyat Endeksi ile 2013 kirasının bulunması gerektiğini kabul etti. Hükmün bozulmasına karar verildi.
Yargıtay 6. HD, E. 2015/7227, K. 2016/104, T. 19.01.2016Özel Hukuk ve Medeni Usul - Yargıtay · 6. Hukuk Dairesi19.11.2015
Esnaf kirada beş yıl dolmadan ret kararı verilememesi
Davacı, 15.07.2009 başlangıç tarihli 1 yıllık sözleşmede en son brüt 2540,97-TL ödendiğini belirterek 15.07.2013 tarihinden itibaren hak ve nesafete göre brüt 6.000 TL tespitini istedi. Mahkeme, işletmenin esnaf işletmesi olduğunu ve 5 yıl dolmadığını, önceki mahkeme kararındaki brüt 2.540,97-TL üzerine ÜFE ve TÜFE artışı yapıldığını ve yasal artış yapıldığını gerekçe göstererek davanın reddine karar verdi. Daire, kira miktarında uyuşmazlık varken ödenen olsa bile ret kararı değil tespit kararı verilmesi gerektiğini, hükmen ya da sözleşmeyle kararlaştırılmış bedel bulunmadığından hukuki yarar olduğunu, kabul edilenden az olmamak üzere tespit gerektiğini kabul etti. Hükmün bozulmasına karar verildi.
Yargıtay 6. HD, E. 2015/6255, K. 2015/10146, T. 19.11.2015Özel Hukuk ve Medeni Usul - Yargıtay · 6. Hukuk Dairesi27.10.2015
Endeks ve kabul edilen bedelin altında tespit yapılamaması
Davacı aylık kiranın brüt 10.000 TL olarak tespitini istedi. Davalı son dönemde brüt 6500 TL iken endeks artışıyla 7.187 TL ödemeye başladığını savunmuş, mahkeme 01.06.2014 tarihinden itibaren brüt 6.750 TL tespitine karar vermiştir. Daire, 01.06.2009 başlangıç tarihli 5 yıllık sözleşmenin uyuşmazlık dışı olduğunu, raporda boş olarak brüt 7.500 TL ve endeksle 7.086 TL bildirildiğini, %10 indirimle endeksin altında 6.750 TL belirlenmesinin ve kabul edilen bedelin altında hüküm kurulmasının hatalı olduğunu kabul etti. Hükmün bozulmasına karar verildi.
Yargıtay 6. HD, E. 2015/7119, K. 2015/9107, T. 27.10.2015Özel Hukuk ve Medeni Usul - Yargıtay · 6. Hukuk Dairesi23.03.2015
Serbest iradeli son sözleşmede endeks ve hak nesafet ayrımı
Davacı, 19.02.2002 tarihli 1 yıllık bina sözleşmesinde aylık 1.638 TL, bodrum için 13.03.2006 tarihli 776.70 TL brüt sözleşme bulunduğunu, 19.02.2006 tarihinden brüt 4.500 TL belirlendiğini, 19.02.2013 tarihinde aylık toplam 8.783,29 TL son sözleşme imzalandığını belirterek eski kiracılıkla 19.02.2014 tarihinden itibaren brüt 12.000 TL tespitini istedi. Davalı endeks uygulanmasını savunmuş, mahkeme endeksle 19.02.2014 tarihinden itibaren brüt 9.319,95 TL tespitine karar vermiştir. Daire, 19.02.2013 tarihli sözleşmenin serbest iradeyle rayice uygun ayrı şartlı sözleşme olduğunun keşifle saptanması durumunda ilk döneme endeks, aksi halde Yargıtay İçtihadı Birleştirme Kararı ilkeleriyle ve kamu tüzel kişisinde Türk Borçlar Kanunu 344. maddenin 8 yıl uygulanmayacağı gözetilerek hak ve nesafetle belirleme gerektiğini kabul etti. Eksik incelemeyle hüküm bozuldu.
Yargıtay 6. HD, E. 2015/2483, K. 2015/2858, T. 23.03.2015Özel Hukuk ve Medeni Usul - Yargıtay · 6. Hukuk Dairesi14.01.2015
Endeks bedelinin altında kalan hak nesafet tespiti
Davacı, aylık net 3.135 USD ödendiğini belirterek 10.01.2013 tarihinden başlayan yeni dönem kirasının aylık net 10.000,00 TL olarak tespitini istedi. Mahkeme, davayı kısmen kabul ederek 10.01.2013 tarihinden geçerli olmak üzere aylık brüt 6.735,00 TL tespitine karar verdi. Yargıtay, bilirkişinin endekse göre 5.878,00 TL bildirdiğini ve bu bedele itiraz edilmediğini, hak ve nesafet bedelinin endeks bedelinden az olamayacağını, boş olarak brüt 7.500 TL bedelden %15 indirimle brüt 6.375,00 TL (net 5.100 TL) gerekirken yazılı hükmün hatalı olduğunu kabul etti. Yargıtay, hükmün bozulmasına karar verdi.
Yargıtay 6. HD, E. 2014/5516, K. 2015/210, T. 14.01.2015Özel Hukuk ve Medeni Usul - Yargıtay · 6. Hukuk Dairesi11.12.2014
Kurum taşınmazında ÜFE yerine yeniden değerleme oranı
Davacı, halen 5785 TL kiranın 01/08/2011 tarihinden itibaren aylık net 6139 TL olarak tespitini istedi. Mahkeme, bilirkişi raporundaki ÜFE artışıyla istemi kısmen kabul etti. Yargıtay, 1.8.1994 tarihli 1 yıllık sözleşmenin uyuşmazlık dışı olduğunu, son tespitin 1.8.2009 mahkeme kararıyla belirlendiğini, davalının Sosyal Güvenlik Kurumu olduğunu, 5502 sayılı Yasanın 35/6 maddesi gereği yeniden değerleme oranından az olmamak üzere rayice göre belirleme gerekirken ÜFE uygulamasının hatalı olduğunu kabul etti. Yargıtay, hükmün bozulmasına karar verdi.
Yargıtay 6. HD, E. 2014/4273, K. 2014/13787, T. 11.12.2014Özel Hukuk ve Medeni Usul - Yargıtay · 3. Hukuk Dairesi18.10.2012
İlk sözleşme araştırılmadan endeksle tespit yapılması
Davada 01.03.2011 tarihinden yeni dönemin aylık 1.625 TL tespiti istendi; mahkeme endeksle 939 TL hükmetti. Yargıtay, 01.03.2008 son sözleşmenin ilk sözleşmenin devamı olup olmadığının araştırılmadığını değerlendirdi. Yargıtay, serbest iradeli ayrı şartlı sözleşme saptanırsa 2010 brüt bedeline TEFE artışıyla ödenenden az olmamak üzere, aksi halde hak nesafetle hüküm gerektiğini kabul etti. Yargıtay, eksik inceleme nedeniyle hükmün bozulmasına karar verdi.
Yargıtay 3. HD, E. 2012/17075, K. 2012/22028, T. 18.10.2012Özel Hukuk ve Medeni Usul - Yargıtay · 3. Hukuk Dairesi09.01.2012
Tarih ve endeks hatasının düzeltmeyle onanması
Dava ve ıslah dilekçesinde 01.09.2009 gününden aylık 24.946,30 TL tespiti istendi; mahkeme davayı kısmen kabul etti. Yargıtay, davacının tüm ve davalının sair itirazlarını yerinde görmediğini değerlendirdi. Yargıtay, 01.01.2009 gününden hükmedilmesini ve önceki dönem 01.09.2008 gününden 23.000 TL bedeline ÜFE endeksiyle 23.740 TL gerekirken 24.212 TL hükmedilmesini doğru bulmadığını kabul etti. Yargıtay, 01/01/2009 yerine 01/09/2009 ve 24.212 TL yerine 23.740 TL yazılmasıyla düzeltilmiş onamaya karar verdi.
Yargıtay 3. HD, E. 2011/21972, K. 2012/11, T. 09.01.2012Özel Hukuk ve Medeni Usul - Yargıtay · 3. Hukuk Dairesi09.01.2012
Endeks hatasının düzeltmeyle onanması
Dava dilekçesinde 25.08.2011 gününden brüt 14.512.50 TL tespiti istendi; mahkeme kısmen kabul 12.274 TL tespitine karar verdi. Yargıtay, sair itirazları yerinde görmediğini değerlendirdi. Yargıtay, önceki dönem 25.07.2008 gününden brüt 11.200 TL bedeline her yılın ÜFE endeksiyle artırım gerekirken yalnız 2011 endeksiyle az bedele hükmedildiğini kabul etti. Yargıtay, 10.274 TL yerine 13.635 TL yazılmasıyla düzeltilmiş onamaya karar verdi.
Yargıtay 3. HD, E. 2011/22284, K. 2012/3, T. 09.01.2012Özel Hukuk ve Medeni Usul - Yargıtay · 3. Hukuk Dairesi04.10.2011
İkinci dönem endeksi yerine bilirkişiyle tespitin bozulması
Dava dilekçesinde 01.05.2010 gününden yıllık 42.000 TL tespiti istendi; mahkeme kısmen kabul kısmen ret yıllık 23.250 TL tespitine karar verdi. Mahkemece 1.5.2008 gününden yıllık 12.000 TL tespit edildiği belirtildi. Yargıtay, ikinci dönem bedeline iki yıl endeks uygulanması gerekirken bilirkişi raporu esas alınarak hak nesafetle hükmedilmesini bozma nedeni saydığını kabul etti. Yargıtay, hükmün bozulmasına karar verdi.
Yargıtay 3. HD, E. 2011/13026, K. 2011/14660, T. 04.10.2011Özel Hukuk ve Medeni Usul - Yargıtay · 3. Hukuk Dairesi29.09.2011
Sözleşme artışı yerine ÜFE ile düzeltilmiş onama
Dava dilekçesinde 01.02.2011 gününden aylık 810 TL tespiti istendi; mahkeme davanın kabulüne karar verdi. Yargıtay, sair itirazları yerinde görmediğini değerlendirdi. Yargıtay, ikinci dönem bedelinin ÜFE ile 762,45 TL gerekirken sözleşme artış şartıyla yüksek bedele hükmedildiğini kabul etti. Yargıtay, 810 TL yerine 762,45 TL yazılmasıyla düzeltilmiş onamaya karar verdi.
Yargıtay 3. HD, E. 2011/13500, K. 2011/14142, T. 29.09.2011Özel Hukuk ve Medeni Usul