banka ve kredi kartları

POS işlemlerinde tefecilik ve gerçeğe aykırı harcama belgesi

Daire, sahte fatura kullanma suçlarında 213 sayılı Kanun’un 367. maddesi uyarınca gerekli mütalaa bulunmadığı için verilen düşme hükümlerini, sahte fatura düzenleme mahkûmiyetlerini ise isabetsizlik görmeyerek onadı. satış noktası (POS) cihazlarının kredi kartı sahiplerine faiz karşılığı nakit sağlamak için kullanılması yönünden çoğunluk, aynı fiilin genel nitelikteki tefecilik suçunun yanında 5464 sayılı Kanun’un 36. maddesindeki özel suçu oluşturduğunu ve özel norm gereği bu hükmün kurulması gerektiğini belirterek tefecilik mahkûmiyetini bozdu; Türk Ceza Kanunu (TCK) 53 uygulamasının da yeniden değerlendirilmesini istedi. Üye karşı oyunda, iddianamede 5464 sayılı Kanun kapsamındaki harcama belgelerinin düzenlenmesi suçlaması bulunmadığı için bu suçtan hüküm kurulamayacağını, kanıtlanan ödünç para verme eyleminin tefecilik suçunu oluşturduğunu savundu.