ETİKET

artış şartı

Bu etiket Legaluga'nın sınıflandırmasıdır, kararın kendi ifadesi değildir. Kararı kullanmadan önce resmî adresinden doğrulayın.

30 karar, yeniden eskiye

Yargıtay · 3. Hukuk Dairesi15.05.2019
Artış şartı yokken önceki dönemi kapsar şekilde kira tespiti
Davacı, 01.07.2009 başlangıç tarihli sözleşmeyle kiralanan taşınmazda emsalin altında kalan kiranın 01.03.2014 tarihinden itibaren 7.000,00 Türk Lirası olarak tespitini istedi. Mahkeme davayı kısmen kabul ederek kiranın 01.03.2014 tarihinden itibaren aylık brüt 4.500,00 Türk Lirası olarak tespitine karar verdi. Yargıtay, sözleşmede uzayan dönemler için artış hükmü bulunmadığını, dava tarihi 27.02.2014 olduğundan Türk Borçlar Kanunu 345. maddesi uyarınca en erken 01.07.2014 tarihinden tespit istenebileceğini ve önceki dönemi kapsar hükmün hatalı olduğunu kabul etti. Hükmün davalı yararına bozulmasına karar verildi.
Yargıtay 3. HD, E. 2017/7997, K. 2019/4565, T. 15.05.2019Özel Hukuk ve Medeni Usul
Yargıtay · 3. Hukuk Dairesi24.04.2019
Muvazaalı ikinci kira sözleşmesi ve sözleşmedeki bedel üzerinden kira alacağı
Davacı yeni malik, sözleşmedeki artış şartına dayanarak eksik ödendiğini ileri sürdüğü kira alacağının tahsilini istemiştir. Mahkeme, artış şartının sözleşme bitiminde uygulanabileceği gerekçesiyle davayı reddetmiştir. Yargıtay, ikinci sözleşmenin muvazaalı olduğunu ve ilk sözleşmedeki artışın henüz uygulanamayacağını kabul etmekle birlikte, ilk sözleşmede belirlenen 1.000 TL kira bedeli esas alınarak inceleme yapılması gerektiğini belirtmiştir. Çoğun içinde azın da bulunması nedeniyle davanın tümden reddini doğru bulmayarak hükmü bozmuştur.
Yargıtay 3. HD, E. 2017/7939, K. 2019/3629, T. 24.04.2019Özel Hukuk ve Medeni Usul
Yargıtay · 3. Hukuk Dairesi06.03.2019
İkinci yıl endeks hükmünün artış şartı sayılması uyuşmazlığı
Bölge Adliye Mahkemesi Başkanlar Kurulundan, 35. ve 36. Hukuk Dairelerinin kesin kararları arasındaki, iki yıl süreli sözleşmelerdeki ikinci yıl kira parasının Tüketici Fiyat Endeksi artışı esas alınarak tespit edileceği hükmünün artış şartı sayılıp sayılmayacağına ilişkin uyuşmazlığın 5235 sayılı Adli Yargı İlk Derece Mahkemeleri ile Bölge Adliye Mahkemelerinin Kuruluş, Görev ve Yetkileri Hakkında Kanun 35/1-3 maddesi kapsamında giderilmesi istendi. 36. Hukuk Dairesi artış şartının yalnız ikinci yıla yönelik olduğu gerekçesiyle 15.05.2015 dönemine tespit istenemeyeceğini, 35. Hukuk Dairesi ise artış usulü kararlaştırıldığından dönem içinde açılan davada 10.03.2016 dönemine tespit verilebileceğini kabul etmişti. Daire, ilk yıla ilişkin bedelde sonraki yıllar için artış belirlenmesi veya artış usulü kararlaştırılmasının yenileme dönemleri için artış iradesi sayıldığını, bu durumda yeni dönem başlangıcından en geç otuz gün önce dava açma veya yazılı bildirim şartının önemini yitirdiğini ve dönem içinde dava açılmasının yeterli olduğunu kabul etti. Sözleşmelerin 10. maddesindeki düzenlemenin artış hükmü sayılmasıyla uyuşmazlığın bu çerçevede giderilmesine kesin olarak karar verildi.
Yargıtay 3. HD, E. 2019/1029, K. 2019/1790, T. 06.03.2019Özel Hukuk ve Medeni Usul
Yargıtay · 3. Hukuk Dairesi04.02.2019
Sözleşmedeki artış şartına dayalı kira farkı alacağı
Davacı, sözleşmedeki artış şartına göre ödenmediğini ileri sürdüğü kira farklarının tahsilini istemiştir. Mahkeme, kira tespit davası açılmadığı ve ödemelerin itirazsız alındığı gerekçesiyle davayı reddetmiştir. Yargıtay, artış şartının tarafları bağladığını ve artış yapılmaması konusunda zımni anlaşmanın kanıtlanamadığını kabul etmiştir. Sözleşme şartı ile Türk Borçlar Kanunu'nun yürürlüğünden sonraki dönem için kararda belirtilen endeks sınırı uygulanarak ödemelerin mahsubu sonucunda alacağın belirlenmesi gerektiği gerekçesiyle hükmü bozmuştur.
Yargıtay 3. HD, E. 2017/5553, K. 2019/623, T. 04.02.2019Özel Hukuk ve Medeni Usul
Yargıtay · 3. Hukuk Dairesi21.11.2018
Artış şartlı sözleşmede önceki dönemden kira tespiti
Davacı, 01.12.2005 başlangıç tarihli 1 yıllık sözleşmede artış kararlaştırılmasına rağmen davalının keyfi artırım yaptığını belirterek 01.12.2013-30.11.2014 dönemi kirasının en az 1.700,00 Türk Lirası olarak tespitini ve 01.12.2012-30.11.2013 dönemine ait endekse göre eksik yatırılan bedelin belirlenmesini istedi. Mahkeme davayı kısmen kabul ederek 01.12.2014 tarihinden itibaren aylık kiranın takdiren 1.450,00 Türk Lirası olduğunun tespitine karar verdi. Yargıtay, sözleşmenin 7. maddesindeki ticaret odası enflasyon artışı hükmü nedeniyle Türk Borçlar Kanunu 345. maddesi son fıkrası gereğince dönem sonuna kadar dava açılabildiğini, 03.07.2014 tarihinde açılan davada 01.12.2013 tarihinden tespit gerekirken sonraki dönemden hüküm kurulduğunu, bilirkişi raporlarının yetersiz olduğunu ve ödenen bedelin Üretici Fiyat Endeksi artışından düşük tutar belirlenemeyeceğini kabul etti. Hükmün davacı yararına bozulmasına karar verildi.
Yargıtay 3. HD, E. 2017/4828, K. 2018/11886, T. 21.11.2018Özel Hukuk ve Medeni Usul
Yargıtay · 3. Hukuk Dairesi17.10.2018
Artış hükmü bilinmeden tespit kararı verilememesi
Davacı, 01.11.2010 başlangıç tarihli sözleşmeyle kiralanan taşınmazda aylık 300,00 Türk Lirası ödenen kiranın rayiçlere göre düşük olduğunu belirterek aylık kiranın 1.650,00 Türk Lirası olarak tespitini istedi. Davalı 2014 yılı için stopaj bedeli dahil toplam 5.000,00 Türk Lirası ödediğini savunmuş, mahkeme bilirkişi raporuyla 01.11.2014 tarihinden itibaren aylık 1.485,00 Türk Lirası tespitine karar vermiştir. Yargıtay, dosyada sözleşme aslı bulunmadığından artış hükmü olup olmadığının bilinmediğini, aslın temin edilip artış hükmü araştırılması gerektiğini, hüküm yoksa otuz gün önce ihtar tebliğ edilmediğinden 2014 dönemi istenemeyeceğini ve davacıdan sonraki dönem tercihinin sorulması gerektiğini kabul etti. Hükmün davalı yararına bozulmasına karar verildi.
Yargıtay 3. HD, E. 2017/4026, K. 2018/10143, T. 17.10.2018Özel Hukuk ve Medeni Usul
Yargıtay · 3. Hukuk Dairesi17.05.2018
Artış şartlı sözleşmede sonraki dönem tercihine göre tespit
Davacı, 15 yıldır kiracı olan davalının aylık 1.250,00 Türk Lirası ödediğini belirterek 01.05.2011 tarihinden itibaren aylık kiranın 3.000,00 Türk Lirası olarak tespitini istedi. Mahkeme, iki bozma ilamından sonra iddianın genişletilemeyeceği gerekçesiyle davanın reddine karar verdi. Yargıtay, 01.03.1997 başlangıç tarihli sözleşmede artış şartı bulunduğunu, bu yüzden 13.11.2013 tarihinde açılan davayla 01.03.2013 tarihinden tespit istenebileceğini, davacı vekilinin 05.01.2017 tarihli celsede 01.03.2014 tarihinden tespit istemesi karşısında bu tarihten hüküm kurulması gerekirken ret kararı verildiğini kabul etti. Hükmün bozulmasına karar verildi.
Yargıtay 3. HD, E. 2017/12034, K. 2018/5409, T. 17.05.2018Özel Hukuk ve Medeni Usul
Yargıtay · 3. Hukuk Dairesi01.06.2017
Belirsiz kira artış şartı karşısında menfi tespitte esas alınacak kira bedeli
Davacı kiracı, apartman yönetiminin kira alacağı için başlattığı takiplerde borçlu olmadığının tespitini istemiş; mahkeme davayı reddetmiştir. Yargıtay, emsal kiralara göre anlaşarak artış yapılmasını öngören şartı belirli olmadığı için geçersiz bulmuş ve takipteki tutarları doğrulayan yazılı delil sunulmadığını belirtmiştir. Kiracının kabul ettiği aylık 100.00 TL esas alınarak borçlu olduğu ve olmadığı miktarların belirlenmesi gerektiği gerekçesiyle hükmü bozmuştur.
Yargıtay 3. HD, E. 2017/9389, K. 2017/8830, T. 01.06.2017Özel Hukuk ve Medeni Usul
Yargıtay · 6. Hukuk Dairesi13.10.2016
Artış şartı bulunan sözleşmede kira tespiti davasının süre yönünden reddi
Kiracı 01.08.2014 tarihinden itibaren kira bedelinin tespitini istemiş, mahkeme davayı süre yönünden reddetmiştir. Yargıtay, sözleşmede yıllık artış şartı bulunduğundan bu dönem için tespit isteminde usulsüzlük olmadığını ve işin esasının incelenmesi gerektiğini belirterek hükmü bozmuştur.
Yargıtay 6. HD, E. 2016/9167, K. 2016/5893, T. 13.10.2016Özel Hukuk ve Medeni Usul
Yargıtay · 6. Hukuk Dairesi13.04.2016
Süre dolmadan artış şartı yerine emsalle tespit ve pay hatası
Davacı, müşterek malik olduğu taşınmazda % 12,38 payına 1.267,42 TL aldığını, 01/03/2001 tarihli 10 yıllık sözleşmenin 01/03/2011 tarihinde 10 yıl tadil edildiğini, 01/03/2012-01/03/2013 döneminin artış şartına göre ödendiğini ve son dönemin toplam 10.237,65 TL olduğunu belirterek 01/03/2013 tarihinden itibaren aylık 20.000 TL tespitini istedi. Mahkeme davacının payına düşen aylık kiranın brüt 3.515,63 TL olarak tespitine karar verdi. Daire, 01/03/2011 başlangıç tarihli 10 yıllık sözleşmenin süresi dolmadığından artış şartına göre değerlendirme gerektiğini, emsal ve hak ve nesafetle hüküm kurulduğunu, ayrıca pay 3/24 iken raporda 5/24 esas alınarak hesap yapıldığını kabul etti. Hükmün bozulmasına karar verildi.
Yargıtay 6. HD, E. 2015/8270, K. 2016/3024, T. 13.04.2016Özel Hukuk ve Medeni Usul
Yargıtay · 6. Hukuk Dairesi14.03.2016
Süre dolmadan artış şartına göre brüt tespit
Davacı, 15.05.2007 başlangıç tarihli 10 yıllık sözleşmeyle kiralanan 94-125 ve 126 nolu dükkanlardan 126'nın izinsiz tahliye edildiğini, iki dükkana düşük ödendiğini ve artış şartına uyulmadığını belirterek 2013-2014 dönemi kirasının 60.000 TL olarak belirlenmesini istedi. Davalı 126'yı 14.5.2010 tarihinde tahliye edip anahtarı teslim ettiğini, artışın Tefe+tüfe ortalaması olduğunu ve 94 ile 125 kiralarının 41.600 TL ile normal olduğunu savunmuş, mahkeme davanın reddine karar vermiştir. Daire, sözleşmenin özel şartlar 1. maddesindeki ilk yıl 35.000 TL ile TEFE-TÜFE ortalaması ve + %5 artış hükmünün uyuşmazlık dışı olduğunu, uyuşmazlığın uyarlama değil 94 ve 125'in 2013-2014 aylık tespiti olduğunu, süre dolmadığından 1. maddeye göre brüt tutar belirlenmesi gerektiğini, icra takiplerindeki ihtirazi kayıtsız tahsilin talepten vazgeçme sayılmayacağını kabul etti. 15.05.2013-15.05.2014 dönemi kirasının artış şartına göre brüt tespitine karar verilmesi gerekirken ret hükmü bozuldu.
Yargıtay 6. HD, E. 2015/8696, K. 2016/1937, T. 14.03.2016Özel Hukuk ve Medeni Usul
Yargıtay · 6. Hukuk Dairesi03.03.2016
Tacir kiracıda artış şartı yerine emsalle tespit
Davacı, 01.01.2008 başlangıç tarihli 10 yıllık kira sözleşmesinde aylık 5.000 TL kira bedeli kararlaştırıldığını, sözleşmenin 7. maddesinde yenilenen dönemlerde kira artışının DİE TÜFE artış oranına göre belirleneceği, ancak kira bedelinin 7.500 TL'den ve artış oranının %10'dan aşağı olamayacağı hükmünün bulunduğunu belirterek, 01.01.2014 tarihinden itibaren aylık brüt 35.000 TL kira bedelinin tespitini istemiştir. Mahkeme, davayı kısmen kabul ederek 01.01.2014 tarihinden itibaren geçerli olmak üzere hak ve nesafete göre takdiren aylık brüt 30.000 TL kira bedelinin tespitine karar vermiştir. Yargıtay, uyuşmazlık konusu dönemde 6098 sayılı Türk Borçlar Kanunu'nun uygulanması gerektiğini, ancak kiracının tacir olması durumunda Türk Borçlar Kanunu'nun 344. maddesinin 8 yıl süreyle uygulanmayacağını kabul etmiştir. Bu nedenle, kira bedelinin sözleşmede belirtilen artış şartına göre değerlendirilmesi gerekirken, emsal incelemesi yapılarak hak ve nesafet ilkelerine göre kira bedelinin tespitine karar verilmesinin doğru olmadığını belirtmiştir. Hükmün bozulmasına karar verilmiştir.
Yargıtay 6. HD, E. 2015/11606, K. 2016/1639, T. 03.03.2016Özel Hukuk ve Medeni Usul
Yargıtay · 6. Hukuk Dairesi18.02.2016
Kira alacağına kısmi itirazda artış şartı ve endeks sınırının uygulanması
Davacı, ödenmediğini ileri sürdüğü kira alacağına ilişkin takibe yapılan itirazın kaldırılmasını istemiş; mahkeme itirazın kaldırılmasına karar vermiştir. Yargıtay, aylık kira bedelinin sözleşmedeki artış şartı ve Türk Borçlar Kanunu'nun üretici fiyat endeksi sınırı gözetilerek bilirkişi incelemesiyle belirlenmesi gerektiğini kabul etmiştir. Takibe yalnız kısmen itiraz edildiği hâlde kesinleşen tutarın da dahil edilerek bütün alacak için itirazın kaldırılmasını doğru bulmayarak kararı bozmuştur.
Yargıtay 6. HD, E. 2015/9573, K. 2016/1076, T. 18.02.2016Özel Hukuk ve Medeni Usul
Yargıtay · 6. Hukuk Dairesi08.12.2015
Ek protokol bedelinin rayice uygunluğuna göre tespit
Davacı, 01/08/2004 başlangıç tarihli 10 yıllık sözleşmeyle kiralanan dükkanda 01/08/2013 döneminde 1870 TL ödenen kiranın emsal karşısında düşük kaldığını belirterek 01/08/2014 tarihinden itibaren hak ve nesafet olmazsa endeksle net 2500 TL tespitini istedi. Davalı 19/10/2012 tarihli ek protokolle net 1700 TL ve sonraki %10 artış kararlaştırıldığını savunmuş, mahkeme davayı kısmen kabul ederek 01/08/2014 tarihinden itibaren net 2057 TL tespitine karar vermiştir. Daire, serbest irade bedelinin rayice uygun sayıldığını, 19/10/2012 tarihli protokoldeki 01/08/2012-30/07/2013 dönemi net 1700 TL ve %10 artış hükmünün rayice uygunluğunun ek raporla belirlenmesi gerektiğini, uygunsa endeks, değilse hak ve nesafet dönemi kabulü gerektiğini kabul etti. Hükmün bozulmasına karar verildi.
Yargıtay 6. HD, E. 2015/6781, K. 2015/10807, T. 08.12.2015Özel Hukuk ve Medeni Usul
Yargıtay · 6. Hukuk Dairesi26.10.2015
Artış hükümlü sözleşmede süresinde açılan davanın esasına girilmesi
Davacı, 01.04.2001 tarihinden beri kiracı olan davalının yıllık 6.000 TL ödediğini, kira başlangıcının 01.04.2011 olduğunun tespitini ve 01.04.2012 tarihinden itibaren yıllık net 10.000 TL tespitini istedi. Mahkeme süresinde açılmadığı, döneminin 2013-2014 olacağı ve yeni malikin bu dönemi istemediği gerekçesiyle davanın reddine karar verdi. Daire, dar yetkili icra mahkemesi kararının kesin hüküm oluşturmadığını, 01.04.2001 tarihli sözleşme ve protokoldeki yeni mukavele ve cari fiyat hükümlerinin kayıtsız şartsız artışa ilişkin olduğunu, artış öngörülmüşse dönem öncesi ihtar gerekmeyeceğini, 01.04.2012 dönemi için 29.06.2012 tarihinde açılan davanın süresinde olduğunu kabul etti. İşin esasına girilmeden ret hükmü bozuldu.
Yargıtay 6. HD, E. 2014/12974, K. 2015/8967, T. 26.10.2015Özel Hukuk ve Medeni Usul
Yargıtay · 6. Hukuk Dairesi19.03.2015
İkinci artış döneminde hak nesafet yerine endeksle tespit
Davacı, kira bedelinin emsallerinin çok altında kaldığını belirterek 01/01/2014 tarihinden itibaren aylık 2.000 TL olarak tespitini istemiştir. Davalı, sözleşmeyi şirket yetkilisinin imzalamadığını, talep edilen kira bedelinin fahiş olduğunu ve endeks oranında artış yaptıklarını savunmuştur. Mahkeme, davanın kısmen kabulüne karar vererek aylık kiranın 01/01/2014 tarihinden itibaren brüt 1.785 TL olarak tespitine hükmetmiştir. Yargıtay, davalının diğer temyiz itirazlarını yerinde görmemiş; ancak davalının sunduğu 01.01.2012 başlangıç tarihli bir yıllık kira sözleşmesine göre ikinci artış döneminin kira bedelinin tespiti istendiğinden, tespiti istenilen dönemin endeks dönemi olduğu kabul edilerek Devlet İstatistik Enstitüsü'nün 12 aylık Üretici Fiyat Endeksi'ne göre kira tespiti yapılması gerektiğini belirtmiştir. Mahkemece hak ve nesafete göre kira parasının tespit edilmesi doğru bulunmadığından hükmün bozulmasına karar verilmiştir.
Yargıtay 6. HD, E. 2015/2055, K. 2015/2736, T. 19.03.2015Özel Hukuk ve Medeni Usul
Yargıtay · 6. Hukuk Dairesi08.12.2014
Uzun süreli sözleşmede artış şartıyla ret kararı verilememesi
Davacı, 20.04.2007 başlangıç tarihli 6 yıl 10 gün süreli sözleşmenin dolduğunu, ihtarla 17.000 TL istendiğini ve davalının 12.500 TL yatırdığını belirterek aylık 17.000 Tl tespitini istedi. Davalı, dönemin belirsiz olduğunu ve uzayan döneme dava hakkı bulunmadığını savunmuş, mahkeme davanın reddine karar vermiştir. Yargıtay, 4/1 uzama ve 5/3 Tüfe+Üfe/2 artış hükümlerinin uyuşmazlık dışı olduğunu, 30.04.2013 yeni dönem başlangıcı olduğundan emsal incelemeli brüt tespit ve eski kiracı indirimiyle hak ve nesafetle belirleme gerekirken artış şartı yanlış değerlendirilerek ret kararı verildiğini kabul etti. Yargıtay, hükmün bozulmasına karar verdi.
Yargıtay 6. HD, E. 2014/3348, K. 2014/13561, T. 08.12.2014Özel Hukuk ve Medeni Usul
Yargıtay · 6. Hukuk Dairesi20.10.2014
Taşıyıcı sisteme zarar araştırılmadan tahliye ve yanlış endeks
Davacı, asansör ve asma kat yapıldığını ve ihtara rağmen eski hale getirilmediğini belirterek akde aykırılıkla tahliye ve 01.09.2011 tarihinden 9.500,00 TL tespitini istedi. Mahkeme, davayı kısmen kabul ederek tahliyeye ve 01.09.2011 döneminden aylık 7.042.92 TL tespitine karar verdi. Yargıtay, 01.09.2009 başlangıç tarihli 2 yıllık sözleşmenin ve 4. madde tadilat hükmünün uyuşmazlık dışı olduğunu, 10.09.2013 raporunun uzman tahkik gerektiğini belirttiğini, uzman raporu alınmadan taşıyıcı sisteme zarar saptanmadan tahliyeye hükmedildiğini, 5. madde ÜFE-TÜFE ortalaması +%5 artış hükmü varken 2009-2011 oranlarıyla hüküm kurulduğunu kabul etti. Yargıtay, davalının itirazlarının kabulüyle hükmün bozulmasına karar verdi.
Yargıtay 6. HD, E. 2014/8887, K. 2014/11304, T. 20.10.2014Özel Hukuk ve Medeni Usul
Yargıtay · 6. Hukuk Dairesi26.06.2014
Artış şartı bulunduğu halde kira tespiti davasının süresiz sayılması
Kira bedelinin tespiti davası süresinde açılmadığı gerekçesiyle reddedilmiştir. Sözleşmede artış şartı bulunduğundan istenen dönemin içinde açılan davada ayrıca önceden ihtar gerekmeyeceği belirtilerek hüküm bozulmuştur.
Yargıtay 6. HD, E. 2013/16247, K. 2014/8565, T. 26.06.2014Özel Hukuk ve Medeni Usul
Yargıtay · 6. Hukuk Dairesi27.11.2013
Artış şartsız sözleşmede dönem içi davada sonraki dönem tercihi
Davacı, 15.03.2012 dilekçesiyle 01.03.2012 tarihinden aylık 5.500,00 TL. tespitini talep etti. Mahkeme, davayı kısmen kabul ederek 01.03.2012 döneminden aylık 3.000,00 TL tespitine karar verdi. Yargıtay, 01.10.2004 başlangıç tarihli 7 yıl 6 ay sözleşmede artış şartı bulunmadığını, süresinde ihtar ve dava olmadığını, 15.03.2012 davasıyla 01.03.2012 dönemine tespit verilemeyeceğini, 01.03.2013 dönemi tercihinin sorulması ve sonucuna göre hüküm gerektiğini kabul etti. Yargıtay, davalının itirazının kabulüyle hükmün bozulmasına karar verdi.
Yargıtay 6. HD, E. 2013/5130, K. 2013/15986, T. 27.11.2013Özel Hukuk ve Medeni Usul
Yargıtay · 3. Hukuk Dairesi22.11.2012
Kira bedeli tespiti davası
Davacı 1.9.2011 tarihinden itibaren aylık kiranın net 700 TL olarak tespitini istemiştir. Yerel mahkeme ihtarnamenin Tebligat Kanunu 21. maddesine uygun olmaması nedeniyle davanın süresinde açılmadığını gerekçesiyle reddetmiştir. Yargıtay kira sözleşmesindeki artış şartının ihtar zorunluluğunu ortadan kaldırdığını, bu nedenle 2011 yılı kira tespiti davasının açılabileceğini kabul etmiştir. Yanılgılı değerlendirme nedeniyle hüküm bozulmuştur.
Yargıtay 3. HD, E. 2012/18482, K. 2012/24165, T. 22.11.2012Özel Hukuk ve Medeni Usul
Yargıtay · 3. Hukuk Dairesi14.11.2012
Artış şartlı sözleşmede önceki döneme tespit gerekirliği
Davacı, ¼ hisse oranında malik olduğu mecurun yeni kira döneminden aylık 1.500 TL tespitini istedi; mahkeme 01.01.2013 tarihinden 750 TL tespitine karar verdi. Yargıtay, davalının itirazlarını yerinde görmediğini değerlendirdi. Yargıtay, 01.01.2009 1 yıl sözleşmedeki 6. madde TEFE-TÜFE artışı şartıyla ihtarın önemini yitirdiğini ve 20.04.2011 davasının dönem içinde süresinde açıldığını değerlendirdi ve 01.01.2011 dönemine tespit gerekirken yazılı hükmün hatalı olduğunu kabul etti. Yargıtay, hükmün bozulmasına karar verdi.
Yargıtay 3. HD, E. 2012/18806, K. 2012/23534, T. 14.11.2012Özel Hukuk ve Medeni Usul
Yargıtay · Hukuk Genel Kurulu06.06.2012
Kira parasının tespiti davası
Davacı 30.06.2009 tarihinden itibaren kira parasının artırılarak tespiti talep etmiştir. Yerel mahkeme davayı reddetmiş, Yargıtay 3. Hukuk Dairesi bozma kararı vermiş, mahkeme direnmiştir. Yargıtay Hukuk Genel Kurulu kira sözleşmesinde artış şartı bulunduğunu ve bu şartın yenilenen dönemde artış iradesini yansıttığını kabul ederek Özel Daire bozma kararına uyulması gerektiğini belirtmiştir. Direnme kararı bozulmuştur.
Yargıtay HGK, E. 2012/123, K. 2012/353, T. 06.06.2012Özel Hukuk ve Medeni Usul
Yargıtay · 3. Hukuk Dairesi20.03.2012
Artış şartı bulunan sözleşmede tespit edilen kiranın başlangıç tarihi
Davacılar, kira bedelinin 01.03.2010 tarihinden geçerli olmak üzere aylık 22.500 TL olarak tespitini istemiştir. Mahkeme, davayı kısmen kabul ederek 01.03.2011 tarihinden itibaren katma değer vergisi dahil toplam kira bedelini 14.160,00 TL olarak tespit etmiştir. Yargıtay, sözleşmede artış şartı bulunduğunda ayrıca ihtar gerekmediğini ve yeni dönem içinde açılan davada kiranın dönem başlangıcından geçerli olarak belirlenmesi gerektiğini açıklamıştır. Talep doğrultusunda 01.03.2010 tarihinden geçerli kira tespit edilmesi gerekirken sonraki dönemin esas alınması nedeniyle hüküm bozulmuştur.
Yargıtay 3. HD, E. 2012/3004, K. 2012/7271, T. 20.03.2012Özel Hukuk ve Medeni Usul

artış şartı

Artış şartı yokken önceki dönemi kapsar şekilde kira tespiti

Muvazaalı ikinci kira sözleşmesi ve sözleşmedeki bedel üzerinden kira alacağı

İkinci yıl endeks hükmünün artış şartı sayılması uyuşmazlığı

Sözleşmedeki artış şartına dayalı kira farkı alacağı

Artış şartlı sözleşmede önceki dönemden kira tespiti

Artış hükmü bilinmeden tespit kararı verilememesi

Artış şartlı sözleşmede sonraki dönem tercihine göre tespit

Belirsiz kira artış şartı karşısında menfi tespitte esas alınacak kira bedeli

Artış şartı bulunan sözleşmede kira tespiti davasının süre yönünden reddi

Süre dolmadan artış şartı yerine emsalle tespit ve pay hatası

Süre dolmadan artış şartına göre brüt tespit

Tacir kiracıda artış şartı yerine emsalle tespit

Kira alacağına kısmi itirazda artış şartı ve endeks sınırının uygulanması

Ek protokol bedelinin rayice uygunluğuna göre tespit

Artış hükümlü sözleşmede süresinde açılan davanın esasına girilmesi

İkinci artış döneminde hak nesafet yerine endeksle tespit

Uzun süreli sözleşmede artış şartıyla ret kararı verilememesi

Taşıyıcı sisteme zarar araştırılmadan tahliye ve yanlış endeks

Artış şartı bulunduğu halde kira tespiti davasının süresiz sayılması

Artış şartsız sözleşmede dönem içi davada sonraki dönem tercihi

Kira bedeli tespiti davası

Artış şartlı sözleşmede önceki döneme tespit gerekirliği

Kira parasının tespiti davası

Artış şartı bulunan sözleşmede tespit edilen kiranın başlangıç tarihi

Devamı (6 karar)